Recorte dun 75,4% aos fondos da Xunta para discapacitados

A reiterada promesa de “manter” e mesmo “aumentar” o gasto destinado a áreas sociais nos Orzamentos Xerais da Xunta para o vindeiro 2010 volve bater coa realidade das contas públicas dos vindeiros doce meses, que xa tramita o Parlamento.

Á redución, xa avanzada por este diario, de case 200 millóns de euros en diferentes partidas do ámbito social, engádese unha drástica tesoirada aos fondos destinados a entidades cuxo labor social ten sido, historicamente, coidado polo Goberno galego, isto é, os colectivos de axuda a persoas con discapacidade.

A análise do proxecto de Orzamento da Consellería de Traballo e Benestar mostra ás claras unha drástica redución nas asignacións orzamentarias para estes colectivos, nomeadamente, coa desaparición dos convenios que financian o funcionamento ordinario de entidades senlleiras na comunidade, como a Confederación Galega de Persoas con Discapacidade (Cogami), a Federación de Asociacións en Favor das Persoas con Discapacidade Intelectual (Fademga), ou a asociación Down Galicia.

Fronte aos 4,8 millóns de euros que, no exercicio de 2009, destinou a antiga Vicepresidencia do Benestar á actividade destes colectivos, o novo departamento de Traballo e Benestar reduce drasticamente a asignación, deixándoa en apenas 1,2 millóns ou, o que é o mesmo, rebaixándo nun 75,4% os fondos distribuídos, a través de convenios , polo departamento entón dirixido por Anxo Quintana.

Entre as partidas que a consellería de Beatriz Mato fai desaparecer en 2010 destacan os convenios de apoio a Cogami, que non contará coa axuda para a “formación de persoas con discapacidade física” que en 2009 acadou os 427.516 euros, cos 156.500 para o seu centro de formación en Lugo nin con 400.000 euros para outras actividades.

Na mesma situación atópase Feafes, especializada na atención ás enfermidades mentais, e que xa non recibirá os 400.000 euros asignados pola Vicepresidencia hai un ano. Algo semellante acontece con Down Galicia, que verá minguar o seu orzamentos en 250.000 euros e mais con Fademga –entidade coa que a número dous da consellería, Susana López Abella, compartiu onte un acto público–, que deixará de percibir 230.000 euros ou a entidade deportiva para persoas con discapacidade, á que se reservaran 220.000 euros nos derradeiros Orzamentos do bipartito.

Nas primeiras contas públicas do Executivo do PPdeG, todas as vías de colaboración económica con estas entidades quedan reducidas a dúas partidas xenéricas. A primeira delas, de 601.115 euros, ten por obxecto as “transferencias a asociacións e centros de minusválidos físicos, psíquicos e sensoriais”, unha partida xa criticada pola oposición parlamentaria, ao recuperar o termo “minusválidos”.

Este apartado do Orzamento complétase con 584.016 euros que terán como destino os “convenios de formación de persoas con discapacidade”, completando así o total de 1,2 millóns de euros
noticia Xornal

O consumo de Carbón en As Pontes

Nos últimos días asistimos a unha importante folga do transporte de carbón, por mor do cambio de concesionaria, e tamén coñecemos datos sobre a importancia que ten o tránsito de carbón importado para os resultados económicos da Autoridade Portuaria de Ferrol-San Cibrao. Porén, malia ficar clara cos exemplos anteriormente citados a importancia económica deste sector na nosa comarca, non se coñece ningunha xestión por parte das administracións públicas, nomeadamente a Xunta, nin por outros axentes sociais, sobre a garantía do consumo habitual de carbón na central térmica de As Pontes.
Nestes momentos hai un debate aberto nas zonas mineiras do Estado sobre a necesidade urxente de consumo de carbón autóctono para a producción eléctrica. Agora, polo seu alto prezo, case non se consume este carbón e as centrais térmicas que funcionan con este mineral teñen acumulado moreas de toneladas nos seus parques de carbóns, nalgún caso mesmo para o consumo normal de todo un ano.
Asemade, a crise está incidindo de forma directa no consumo eléctrico e, a outubro deste ano,
rexístrase unha baixada do 4,6% a respecto do mesmo tempo do ano pasado, e debemos lembrar que o ano 2008 foi o de menor crecemento de consumo desde o ano 1993.
Se a estes factores sumamos que a potencia instalada no Estado (a capacidade de producir enerxía) incrementouse nese tempo nun 5% -sobre todo en ciclos combinados e en renovábeis- veremos a complexa situación para darlle saída ao carbón autóctono.
Por iso, a presión de axentes sociais, políticos e institucionais de diferentes comunidades autónomas provocou a aprobación por parte do Goberno do Estado dun borrador de Real Decreto, que está agora en fase de alegacións para ser aprobado antes de fin de ano, co fin de primar económicamente e favorecer o consumo de carbón autóctono por parte das nove centrais térmicas que o consumen no Estado, ningunha delas en Galiza.
Loxicamente, a posta en funcionamento destas centrais, provocará que outras tecnoloxías queden fóra do mercado, nelas podería estar, entre outras, o carbón importado que se consume nas Pontes e en Cerceda. Mais nesta situación non coñecemos ningunha xestión, nin de axentes sociais nin da Xunta do PP -máis interesada en derrubar as actuacións do goberno do bipartito BNG-PSOE que en gobernar este país- para garantir que o novo Real Decreto non afecte á actividade económica da nosa comarca.
Mentres, para as empresas eléctricas -expertas en negociacións deste tipo co Goberno do Estado- o borrador do Real Decreto recolle que as centrais que deixen de producir, para darlle prioridade ao carbón autóctono, cobrarán o lucro cesante; é dicir, poderán manter os ingresos e mesmo aforrar nos custos de mantemento e de subministro.
Mágoa que mentras que noutras zonas do Estado, ben sexa por cuestións territoriais, sociais ou de postos de traballo, estáse a defender este sector ante o impacto que ten na súa economía; no caso de Galiza a Xunta fica desaparecida. A enerxía, polo que se vé, non é o seu ponto forte...

O BNG logra incrementar as partidas orzamentarias do Estado para Galiza

Francisco Jorquera e Olaia Fernández Davila Este incremento das partidas está acompañado doutras melloras conseguidas polo BNG como beneficios fiscais para o sector agrario. A isto hai que engadirlle o impacto económico das transaccionais pactadas onte polo BNG na Comisión de Orzamentos, como é a prórroga do Plan 2000E para renovar o parque de automóbiles, o mantemento da dedución dos 400 euros para as rendas máis baixas e a modificación da coñecida como “Lei Beckham”.

Hoxe, Francisco Jorquera chegou a acordos transaccionais co grupo socialista na Comisión de Orzamentos en relación ás partidas para Galiza. Uns acordos que non van variar a posición do BNG contraria aos Orzamentos estatais 2010, xa que o os nacionalistas galegos non modifican a avaliación global que fan destas contas estatais “coas que estamos en profundo desacordo”.

29 millóns máis para os investimentos en Galiza

No que atinxe aos investimentos territorializados, o BNG conseguiu uns 29 millóns de euros máis para Galiza en capítulos como o ferroviario e investimentos locais en materias como cultura, vivenda e medio ambiente.

En relación ao capítulo ferroviario, o BNG conseguiu os seguintes incrementos de partidas, catro millóns de euros para o tramo do Eixo Atlántico Ferrol-A Coruña, dous millóns para o tramo do AVE Lugo-Ourense e un millón para o tramo do AVE Vigo-fronteira portuguesa

Na materia referida ao medio ambiente, destínase unha partida dun millón de euros para a rexeneración da Ría de O Burgo.

O resto vai parar a diversos investimentos locais a negociar con concellos e que teñen relación con materias como a cultura, o medio ambiente e vivenda.

Melloras fiscais para o sector agrario
Respecto aos beneficios fiscais para o sector agrario, Jorquera explicou que “conseguimos que para o 2010 se adecúen os módulos no sector gandeiro, especialmente nas explotacións lácteas, ás circunstancias de crise económica derivada dos baixos prezos no sector, sen esquecer outros axustes debidos a situacións climatolóxicas ou perdas de produción que poidan xurdir.

Ademais, os nacionalistas galegos lograron unha conxelación das cotizacións sociais dos gandeiros que así non se teñen que enfrontar a subas para o 2010.

A Legalidade do Concurso Eólico

1. Limiar. Os primeiros meses do Goberno de Feijóo.

A Xunta aprobou o xoves un proxecto de lei regulador da enerxía eólica que derroga o Decreto aprobado polo bipartito. Unha vez o aprobe o Parlamento de Galicia, o conselleiro de Economía e Industria acordará, ao abeiro do Dereito Transitorio, o desestimento das adxudicacións do anterior Goberno que resolveron o concurso eólico convocado ao abeiro do devandito Decreto regulador.

A adopción desta medida non se albiscaba inmediata aló polos primeiros meses do Goberno Feijóo, cando o director xeral de Industria, Angel Tahoces, chegou a recoñecer que os emprazamentos dos parques admitidos polo Goberno anterior eran ambientalmente correctos, respectando plenamente a Rede Natura.

Mais semella que no interín, dende outras consellarías do Goberno se traballaba nunha folla de ruta distinta. E esta opción abriuse paso entre manifestacións públicas de Iberdrola e Gas Natural de que presentarían as súas ofertas a un novo concurso, novo concurso que semellaba xuridicamente imposíbel sen un acordo do Consello Consultivo ou unha sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia contrarios ao Decreto. Iberdrola e Gas Natural non haberían sospeitar a posibilidade da repetición do concurso, de non ser por dispór dalgunha información privilexiada ou por confiar na boa fin do traballo de “lobby” que de xeito continuo exerceron dende a mesma data da toma de posesión do novo Goberno.

Mentres, a propia Xunta defendía perante o TSXG (no marco dun contencioso interposto por Endesa contra o Decreto eólico) a legalidade do Decreto do bipartito, existindo un asisado informe nese senso dun alto cargo da Asesoría Xurídica da Xunta unanimemente ben considerado pola súa independencia política e preparación xurídica.

2. A solución do Goberno Feijóo: un enxeño xurídico inconstitucional.

O Decreto do Goberno anterior era legal e ía resultar case imposíbel acadar a súa anulación polas vías previstas na Lei: declarala radicalmente nula (por gravísimas infraccións xurídicas) previo informe favorábel do Consello Consultivo ou pedirlle ao TSXG unha sentenza anulatoria por infraccións xurídicas ordinarias. Para superar estas, aparentementes insuperábeis eivas, botouse mán dun artificio xurídico: os 29 adxudicatarios do concurso eólico non serían titulares de dereitos, porque a adxudicación non era definitiva. E, atopado este artificio, elixiuse a vía máis acaída para dificultar o acceso dos adxudicatarios á xurisdición: a aprobación dunha Lei. Porque, aprobada a lei e desestida, ao seu abeiro, a anterior adxudicación polo Goberno, os adxudicatarios prexudicados poderán recorrer perante o TSXG eses actos de desestimento. Mais o TSXG, para lles poder amparar en sentenza aos adxudicatarios, requirirá que previamente o Tribunal Constitucional declare inconstitucional este artificio xurídico, ao ter rango de Lei.

¿Por qué é inconstitucional esta solución? Porque vulnera as bases do réxime xurídico das Administracións Públicas, concretamente, das garantías (emanadas do dereito á tutela efectiva do artigo 24 da Constitución) que impiden a anulación de actos administrativos executivos e creadores de facultades e dereitos para os administrados pola actuación de Gobernos posteriores.

¿Por qué a adxudicación pasada xera dereitos a prol dos adxudicatarios? Porqué seleccionou os proxectos gañadores do concurso até a potencia máxima do mesmo. Deste xeito, a partires da presentación de cadansúas solicitudes de autorización, os adxudicatarios son xa titulares do dereito a obter a autorización administrativa para o seu proxecto logo da comprobación da súa legalidade e viabilidade técnica, xa avaliadas de xeito inicial na fase de selección do concurso.

3. A gravísima responsabilidade patrimonial da Xunta.

Os adxudicatarios teñen investido importantes cantidades en proxectos, estudos de medición do vento e outros, na merca de terreos ou en pagamentos a conta para que se lle fabriquen os muíños. Esas cantidades investidas haberán ser devolvidas aos investidores cos seus correspondentes xuros de demora. Porén, a indemnización incluiría tamén os beneficios deixados de perceber, por exemplo coa redución da prima por produción de enerxía eólica ou no caso de non poder instalar os parques por terse esgotado xa a capacidade de produción e evacuación a medio de novas autorizacións (novo concurso previsto na Lei). As indemnizacións a percebir serán potencialmente moi altas e pagarémolas entre todos.

4. Plena legalidade do decreto eólico do bipartito.

A Xunta alegaba en agosto catro razóns de ilegalidade no Decreto arestora vixente. A primeira baseábase en que a avaliación como mérito da oferta de participación pública vulneraba o dereito constitucional á libre empresa. Mais o Consello Consultivo xa deixara ben claro que a consideración como simple mérito da cesión pública era legal. Por outra banda, obxectábase que a Consellaría non tiña competencias para decidir a participación da Xunta de Galicia nunha empresa. Mais, a Consellaría só avaliaba o ofrecimento de participación que os distintos adxudicatarios prantexaron. Sería o Consello da Xunta quen tiña que aceptar os ofrecimentos das empresas e acordar a participación que asumiría a Xunta.

Alegaba tamén a Xunta que o Decreto non esixía a acreditación da aprobación do ponto de interconexión, cando si o facía na fase de autorización administrativa. E manifestaba que o concurso era propio dun sistema concesional e a explotación da enerxía eólica hase desenvolver legalmente a medio de autorizacións administrativas regradas. Porén, a Xunta continuará co sistema de concorrencia competititiva no novo marco legal, facendo bó o esquema do bipartito. E o bipartito respectaba este réxime de autorización regrada para todos aqueles que superaran o trámite de selección en réxime de concorrencia competitiva.

5. Un proceso cheo de incidentes.

Chamou a atención que o anteproxecto fose anunciado o xoves 6 de agosto, por mor da filtración publicada o mércores 5 en algúns medios. E o informe da directora xeral que ampara a desmontaxe gobernamental (contrastando con completos informes anteriores dalgún dos seus altos cargos) non saiu desa Asesoría Xurídica até o xoves 6, segundo o rexistro de saída.

Tramitouse un incidente de suspensión do Decreto no marco dun contencioso presentado por un dos empresarios que non obtiveron a selección dos seus proxectos. E a Xunta, vulnerando o precedente administrativo universal que lle obriga a defender os seus propios actos, non compareceu perante o TSXG nin alegou a prol da adxudicación eólica efectuada na legalidade polo Goberno.

A Xunta non atendeu a grave advertencia do informe do Consello Económico e Social (CES) verbo do proxecto, que advertía da probábel vulneración dos lexítimos dereitos dos adxudicatarios.

6. Conclusións.

O Decreto eólico do bipartito é legal. A desmontaxe da adxudicación do concurso eólico, prantexada pola Xunta de Feijóo, constitúe un artificio inconstitucional para obviar os dereitos dos adxudicatarios.

Eliminarase antixuridicamente unha decisión administrativa legal que ía xerar 8.000 empregos cun investimento en plans industrias asociados de 1.800 €/galego e que ía deixar nas arcas públicas o 14,3% dos beneficios da enerxía producida. Unha decisión administrativa plenamente xurídica que afortalaba a capacidade de amplos sectores empresariais galegos para canear a crise.

Desmóntase, pois, unha política legal útil para que a economía galega e o tecido empresarial galego remonten a crise. Desmóntase, pois, unha política creadora de riqueza e de emprego. A empresa galega é a grande prexudicada. E os máis satisfeitos coa solución do Goberno de Feijóo son as grandes distribuidoras eléctricas, ningunha delas galega

Pleno BUS A O PUNTAL

A corporación de Neda reuniuse onte nun pleno extraordinario que deu comezo ás nove da mañá para tratar un único punto: unha moción presentada pola oposición para que, a grandes liñas, tómense novas medidas para reclamar melloras no transporte público ao Puntal. Na actualidade a zona cóbrea Arriva co autobús que vai de Ferrol á Coruña, pero a súa frecuencia é moi escasa. Os veciños piden que chegue ao lugar a liña de Tranvías entre a vila e Ferrol.
A efectos de votación, o goberno municipal de Terra Galega e PP -como xa adiantara en comisión- tombou o texto presentado por PSOE, BNG e EU. E, na práctica, o debate converteuse nunha pelexa polos méritos. Porque aínda que o problema aínda non está liquidado, a Xunta anunciou o pasado mércores que en decembro comezará un novo servizo de transporte no lugar mesturando buses de Arriva e Tranvías a modo «experimental». Cos seus resultados estabilizarase logo unha fórmula definitiva.
O alcalde, Ignacio Cabezón (Terra Galega), declarou onte ao termo do pleno que esa era a mellor mostra de que «xa hai unha solución» que responde a que a coalición «fixo os deberes desde que chegou ao goberno nas últimas municipais, con xestións ante a Xunta do bipartito e agora coa do PP». E recordou que antes «non houbo resultados».
A óptica dos grupos da oposición era diametralmente oposta ao final da reunión. Para a socialista Begoña Balsa «o alcalde utilizou o pleno para porse medallas e volveu demostrar que non lle importan nin as opinións nin as inquietudes do resto de grupos». Recordou que na etapa de goberno do PSOE tamén houbo «avances» e anuncios da Xunta «de palabra que non se cumpriron».
Rosa Llago, de EU, sinalou que a moción de onte non tiña como obxectivo «poñer en entredito as xestións do actual goberno» senón «apoiar as reivindicacións dous veciños do Puntal». E censurou: «Agora semella que antes non movíase unha palla non Concello para tratar de resolver isto, cando hai documentación dabondo de que iso non é así».
O nacionalista Manuel Castro, pola súa banda, tamén considerou «unha mágoa» que non se aprobase un texto «que non ía en contra de ninguén, senón en apoio aos veciños do Puntal». Apelou tamén o traballo do BNG «que ata rexistrou iniciativas parlamentarias» sobre o asunto e dixo non fiarse dos anuncios da Xunta, dado que «eu teño un escrito do 2006 non que ou Goberno galego dí case ou mesmo que agora e non se fixo nada».
Os cidadáns
Rubén Río, portavoz da coordinadora cidadá para mellorar o transporte público no Puntal, declarou, por unha banda, que «seguimos vendo moitas ambiguedades en todo isto» e que as prometidas melloras «crerémonolas cando se cumplan, cando cheguen os autobuses>>. Si callan asegurou >>, será grazas as mobilizacións dos veciños, xa que senón non teriemos nada.
A Voz

As declaracions do Director Xeral Sr. Bugarin ( O PP que diga o que queira ), a realidade é esta

La Xunta retrasa hasta el verano el nuevo Plan de Transporte Público
La puesta en servicio del nuevo plan de transporte metropolitano en la comarca, que en teoría está llamado a mejorar el que se activó en el 2005 y supuso la rebaja del precio del billete en los autobuses, volverá a sufrir un retraso.
En la actualidad se trabaja con ese documento inicial prorrogado, ya que su vigencia original era de cuatro años. El bipartito, primero, no fue capaz de culminar su renovación en el calendario adecuado. Ahora, los populares también lo están demorando más de lo previsto.
Tal y como publicó La Voz el 21 de junio, en aquel momento fuentes de la Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas señalaron que entraría en vigor «a finais de ano». Ese plazo queda tumbado.
Así lo indicó ayer en Ferrol el director xeral de Mobilidade, Miguel Rodríguez Bugarín, en el marco de un encuentro con representantes municipales de Ferrol, Ares, Cabanas, Fene, Mugardos, Narón, Neda, Pontedeume y Valdoviño. En esa mesa, según se informó desde la propia Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, el alto cargo del Gobierno gallego informó de que será «a comenzos do próximo verán» cuando ese documento renovado verá la luz. En otras palabras, ahora tardará medio año más de lo anunciado inicialmente.
En la práctica, supone retrasar la aplicación de las propuestas que realizan los concellos y nuevas ventajas para los usuarios. La Xunta destacó ayer que habrá «medidas tecnolóxicas e investimentos que redundarán nunha mellora dos servizos que ata o de agora se veñen prestando». No se explicitó oficialmente, no obstante, en qué consistirán. Entre ellas se esperan, por ejemplo, nuevos sistemas tarifarios, mejora de infraestructuras como las marquesinas, adaptación de horarios y rutas y la incorporación de Cedeira.
Así, el encuentro de ayer sirvió para prorrogar el convenio del 2005 hasta que entre en vigor el nuevo.

Continuan as mobilizacións dos veciños de O Puntal

Por terceira vez en dúas semanas, os veciños da zona nedense de O Puntal protagonizaron un corte de tráfico para reclamar un mellor servizo de transporte público na área. Actualmente, a concesión no lugar é de Arriva, que a cobre co autobús entre Ferrol e A Coruña. A súa escasa frecuencia non cubre as necesidades cidadás, que piden que esta se incremente ou que chegue até o núcleo a liña de Tranvías que hoxe queda no Camiño do Regueiro, a un quilómetro e medio.
A protesta de onte foi tan pacífica como longa.
Sobre as cinco da tarde os residentes na zona comezaron a congregarse nun paso de peóns do viario que une Neda e Fene. Reuníronse preto dun centenar de persoas que, ás 17.30 horas, fixeron unha cadea humana para cortar o paso do autobús de Arriva con rumbo á cidade herculina. Unha pancarta, un megáfono, chifres, chalecos reivindicativos... Todo servía para que a reclamación fixésese notar.
Non foi até unha hora máis tarde cando se disolveu a protesta e a circulación volveu á normalidade. Agardaron os manifestantes a que chegase o autobús de Arriva en sentido contrario para, deste xeito, paralizar os dous e focalizar as protestas, neste caso, cara a esa compañía. Non se evitou, no entanto, que os centos de vehículos que accedían ao lugar nas dúas direccións desen volta e buscasen alternativas por outras pistas próximas. Isto solucionou o problema de que se producisen retencións quilométricas, pero non impediu que a zona se convertese nun enorme foco de colapso.
Foi media hora despois de que se iniciase o corte cando se acudiron no lugar axentes da Garda Civil e de Tráfico. Os primeiros reclamaron autorización aos cidadáns para a súa protesta. Mostróuselles unha comunicación enviada o xoves á Subdelegación do Goberno informando da súa intención de mobilizarse. Os segundos axudaron a regular o tráfico.
Até os veciños indicaban amablemente aos condutores que se baixaban para preguntar por onde escapar do lugar. A obxectivo era deter aos autobuses de Arriva. E conseguiuse.
Os froitos das protestas, no entanto, fanse esperar. Os cidadáns agardan que sexa xa por pouco tempo.

Os veciños do Puntal piden o bus

A falta dun servizo de transporte público adecuado recrudeceo as protestas que emprenderon os veciños de O Puntal, en Neda. Se o pasado venres cortaban o tráfico durante un cuarto de hora nese lugar, este xoves día 17 de outubro fixeron o mesmo no centro da vila, xusto fronte ao Concello, en dúas ocasións en menos de trinta minutos.
Todo desenvolveuse de forma pacífica, aínda que se provocaron importantes retencións de vehículos. De 12.20 a 12.30, e tras unha concentración previa, os cidadáns bloquearon a estrada principal do municipio cando ía pasar o autobús de Tranvías que une a zona con Ferrol. é, precisamente, o que queren que chegue até O Puntal. Na actualidade queda quilómetro e medio antes,
no Camiño do Regueiro.
Pouco despois, ás 12.35, repetiron a operación cando se achegou o vehículo de transporte colectivo de Arriva. é esa compañía a que ten a concesión na zona e cúbrea co coche que fai a ruta Ferrol-A Coruña, aínda que a súa frecuencia é moi escasa e, para os residentes de O Puntal, o servizo é deficiente.
Aproveitaron a manifestación, tamén, para solicitar a colaboración do Concello e, en concreto, a do alcalde. Con berros de «Cabezón, solución!» e «Cabezón, sal ao balcón!», en alusión ao rexedor, pedían «polo menos un xesto de que nos van a axudar de verdade a conseguir ou noso obxectivo», tal e como explicaba ao termo da mobilización Rubén Río, que onte exerceu de portavoz do colectivo.
Desde o grupo de goberno recentemente pedíaselle á veciños «confianza» nas súas xestións para resolver a situación e que a liña de Tranvías chegue a O Puntal, unha zona na que residen ao redor de setecentos cidadáns, moitos deles maiores de 60 anos e que necesitan o autobús para desprazarse, por exemplo, ao centro médico ou a facer a compra.
Os veciños, no entanto, xa anunciaron onte que se non hai avances, a finais da próxima semana -probablemente o venres pola tarde- haberá unha nova protesta «e esta vez será máis forte». Agradecen aos cidadáns que se viron afectados «a súa paciencia e a cordialidade que demostraron».

Os primeiros orzamentos de Feijóo

Logo de anunciar a catástrofe económica en forma de buratos financeiros herdados do Goberno anterior, de utilizar a excusa da falta de recursos para acometer toda caste de recortes nos servizos e nas prestacións públicas, de fantasear con inexistentes planos de choque fronte á crise que non se traduciron en ningunha medida concreta e, enfin, de ameazar cunha drástica baixada nos orzamentos para 2010…, despois de todo iso a Xunta de Feijóo apresenta (por en canto apenas parcialmente: a nota de imprensa do Consello da Xunta e un power point na web da Consellaría de Facenda, en total 26 páxinas) un proxecto de orzamentos para o próximo exercicio no que a redución a respecto de 2009 limítase a 741 millóns de euros, un 3,3%, ben lonxe daquela drástica caída do 15% prognosticada hai un mes escaso pola conselleira de Facenda. Ao fío destes dados imponse unha primeira conclusión: que foi do desfase de 1.200 millóns de euros legado polo bipartito?

Canto ao cadro macroeconómico, o PP demonstra, máis unha vez, a súa incapacidade de elaborar un cadro propio para Galiza (o que publicitan é unha mera proxección dos estudos realizados para o conxunto estatal poloGgoberno español e por centros de estudo e análise privados, na súa maioría ligados ás entidades financeiras) e mesmo de planificar orzamentalmente o conxunto da lexislatura, tal e como onte denunciaba nestas páxinas Xesús Veiga. Trátase dun “ti vai facendo” financeiro que abala entre o derrotismo en materia de ocupación (estímase un incremento do paro de máis de dous puntos, até o 15%) coherente co abandono das políticas de emprego e o optimismo desatado á hora de estimar os efectos económicos do ano Xacobeo. E quizais sexa iso o que nos cómpre: pornos en mans do Apóstolo á vista da insolvencia do goberno de Feijóo. Porque imos precisar fe, moita fe, para darmos por bos os datos ofrecidos tras do Consello da Xunta do pasado xoves e que non resisten o mínimo contraste coa realidade non opinábel dos números. Reparemos senón nalgúns exemplos:

–O ano pasado o orzamento para servizos sociais ascendeu a 570 M€. Seica este ano, cun orzamento global de 577M€, o gasto en dependencia vai experimentar un incremento de 74, suba obrigada polo propio calendario de aplicación da Lei. Daquela, que outras partidas se van reducir? Residencias, centros de día, galescolas, discapacidade, menores …? Ú-la solidariedade?

–Os orzamentos sanitarios sofren unha redución de 38M€. Os educativos baixan 32 M€. O aforro en gasto corrente fica nun pírrico 1% verbo do orzamentado para 2009 … U-la austeridade e a blindaxe dos servizos públicos?

–Baixan tamén os orzamentos dedicados a I+D+i e á sociedade da información. Carecemos de información a respecto dos orzamentos para vivenda (temámonos o pior!). Redúcense os recursos destinados a políticas de emprego ao tempo que se anuncia o incremento nun 1% do investimento real mais, iso si, recorrendo ao financiamento privado de toda caste de infraestruturas e servizos, incluídos os sanitarios… Ú-la aposta polo crecemento e a dinamización económica?

Como ben di Fernando Blanco, o portavoz de Economía do BNG, estes non son uns orzamentos para impulsar o país e enfrontar a crise. Preso da estratexia madrileña, Feijóo segue a apostar polo “canto peor, mellor” deixando á sociedade galega indefensa. Nin burato, nin crecimento, nin austeridade nin solidariedade. Eis os primeiros orzamento do feijoísmo.

Isto non son inseguridades xurídicas

A nosaterra

BUS A O PUNTAL XA

Mais de medio cento de veciños da zona nedense de O Puntal protagonizaron onte ao mediodía a primeira dunha serie de manifestacións para reclamar un mellor servizo de autobús que, na actualidade, é deficitario para os residentes no lugar e impídelles desprazarse con fluidez a bordo do transporte público tanto ao centro da vila como a Ferrol.
O portavoz dun colectivo «que se reuniu de xeito espontáneo», indicou que se cortou o tráfico durante un cuarto de hora, aproximadamente, ao redor da unha e media da tarde na estrada que une Neda con Fene. Aínda que houbo algunha que outra escena de tensión -sobre todo cando un vehículo fixo o simulacro de pasar a cadea humana- Castro sinalou que «todo foi moi ben e vos veciños quedamos moi animados e coa sensación de que hai que seguir coas reclamacións para que, dunha vez, nos fagan caso». Agradeceu tamén «ou comportamento dá práctica totalidade dous condutores que se viron perxudicados».
Cal é o pano de fondo destas protestas? Que desde hai anos os veciños reclaman que chegue a O Puntal a liña de Tranvías que une Ferrol e Neda. Na actualidade queda no Camiño do Regueiro, aproximadamente a quilómetro e medio dunha zona «na que hai arredor de douscentos veciños maiores que teñen que depender doutros ou dun taxi para cousas tan sinxelas como ir ata o centro de saúde ou ao supermercado ».
O problema radica, sinalan, en que a concesión desa zona corresponde a Arriva, que a cobre co autobús que une Ferrol e A Coruña e cuxa frecuencia «é moi escasa e non resposta ás nosas necesidades».
foto voz

De paseo a Bruxelas

Que o Presidente do Governo Galego viaxe a Bruxelas está ben. Depois de todo, nesa capital como nas demais da Unión Europea: Estrasburgo, Luxemburgo, Frankfurt, as instituicións que nos reunen, toman decisións nosas e ás que votamos non poden se ignorar cando se trata da convivencia política, a economía e a política monetaria, as redes de transporte e enerxética, o medio ambiente, a xustiza, ou a acción internacional. Mais o paseo non se debe aplaudir cando se organiza aproveitando actividades menores ou visitas institucionais de escasa relevancia, utilizando os nomes de José Manuel Durão Barroso, Jerzy Buzet ou Joaquín Almunia para dar a impresión de que un saudo fugaz ou unha breve conversa protocolaria onde se coincida teñen algo a ver cos problemas ou aspiracións da sociedade galega.
Claro que é preciso achegarse con frecuencia e que Bruxelas veña a Compostela, ponto de destino en Galiza dun camiño que contribui a explicar a identidade europea. Mais, para as viaxes seren úteis, antes tería sido preciso formular aquí propostas serias, xa non digo un proxecto nacional como correspondería, en lugar de destruir o feito e de sementar o caos, tal como está a pasar.

Son muitos os asuntos que xustifican unha política galega acerca da Unión Europea. A cuestión enerxética é cada vez mais un asunto comunitario, sendo prioritario o desenvolvimento das enerxías renovábeis e en especial da enerxía eléctrica de orixe eólica. Qué pode explicar e demandar alí o xefe dun executivo que no país do vento empreendeu gravisimamente o camiño contrario, tollendo unha oportunidade crucial? Que pode dicer que fixo ou que quer facer a respeito do futuro da produción lactea galega e do desenvolvimento da agricultura, unha actividade decisiva para o noso futuro como do de todos os paises, se está a disculpar o non facer co argumento escapista das competencias estatais e borra todo o que se levaba feito; da industria do automóbel e da excelente industria auxiliar galega en crise, mais alá dos audis; da pesca nos mares comunitarios, se semella que non sabe que a frota galega está ainda discriminada; da incorporación a todas ás redes europea de transporte terrestres, ferroviarias, aéreas, liberándose da castradora pexa radial madrileña; do sistema educativo se no momento en que se europeiza lle retea aos centros e á universidade os recursos económicos precisos; da presenza da língua galega na Unión, como língua nacional e intercontinental, unha realidade que se fai cada vez máis evidente apesar do negacionismo do Governo que preside; da crise e do desemprego e do que debe facer a UE no mundo desde a perspectiva galega? Que dirá en Bruxelas da natureza privilexiada de Galiza e do que é preciso facer desde aquí e desde alí?. O Presidente da Comisión Europea, podería compreendelo. Enxergao mesmo desde o seu fogar nas Terras do Barroso do Támega e o Cávado, a unha carreiriña de can da Serra do Larouco que as une coa Limia e Monterrei.

Non parece que o Presidente de Galiza leve que dicer.

Nin calados nin con medo

Debo recoñecer o meu asombro pola riada de opinións a favor e en contra que motivou a miña presenza nunha tertulia radiofónica. Sería moito máis gratificante para min que as opinións viñeran dadas polo que eu poidera dicir neses debates e non polo simple feito de asistir, cousa común e corrente para responsables políticos de todo signo e en todas as cadeas de radio sen excepción.
Tiña eu a convicción de que debía escoitar en respectuoso silenzo as opinións de todo o mundo. E así o faría se non fora porque o presidente Feijóo, por si faltaba alguén, tamén tercia na controversia e a preguntas dos xornalistas de Intereconomía di que non coñece as capacidades para o debate de quen esto escribe, deixa esa valoración “para quenes o contrataron”, e deséxame toda a sorte do mundo.
Abrumado por merecer a atención de quen ostenta tan alto posto e precavido ante a posibilidade de que se me aplique o refrán de “cala logo outorga”, me animo a facer algunhas puntualizacións sobre os últimos acontecementos. De boa gaña daríalle as grazas ao presidente polos seus bos desexos senon fora porque para facelo utiliza dúas mentiras.
Primeiro porque el sabe que non hai ningún “contrato” ou polo menos este é tan irreal como o que el ten ca Cadena SER, onde tamén participa como tertuliano. O sr. Feijóo coma presidente e eu coma deputado temos dedicación exclusiva e estamos suxeitos á lei de Incompatibilidades polo que non podemos contratar nin recibir remuneración polos nosos servizos de ningunha empresa, nin mediática nin doutro signo.
E segundo porque algo sobre as miñas condicións para o debate sí debe saber o sr. Feijóo porque nalgunhas ocasións tivo a oportunidade de comprobalo en primeira persoa. A última con motivo do debate das pasadas eleccións xerais do Estado. E foi a última porque o sr. Feijóo preocupouse de que non houbera máis debates electorais dando boa mostra do seu sentido democrático.
Facer política a rebufo das mentiras e manipulacións dalgún medio de comunicación debe ser tremendamente fácil pero dende o meu punto de vista indigno de calquera responsable politico. Porque só de mentiras e manipulacións pódese calificar o tratamento dalgún medio aos últimos acontecementos.
Para os que non contamos co rencor como parte significativa da nosa personalidade resulta difícil entender que un gran medio de comunicación se marque como tarefa obsesiva o intento de destrución persoal de quen equivocadamente consideran o seu adversario. O acordo entre o BNG e o PSOE para garantir a presenza das dúas forzas en organismos e institucións como a Mesa do Parlamento ou o Consello de Contas, está por escrito e non admite lugar a dúbidas nin interpretacións. Non hai ningún intercambio. Hai compromiso de presenza de ambos nos dous organismos, simplemente porque ningún Parlamento democrático deixa fora dos lugares de debate, decisión e control, a unha forza política que conta co 16,57 % do electorado, 267.631 votos e 12 deputados.
Como corresponde a toda forza democrática, o BNG decide no seo dos seus organismos quen o representa en calquera ámbito. Tal foi así na decisión da Executiva Nacional, a proposta unánime do Grupo Parlamentar, para que fora eu quen ocupara o lugar que o Nacionalismo, por dereito propio, lle corresponde na mesa do Parlamento.
Converter esta limpa realidade nunha falsa novela negra de negociacións persoais, con escuros intercambios no que o único obxectivo é a conquista dun coche oficial, só cabe na cabeza de quen se guía pola máxima tramposa de: non deixes que a verdade te estrague un bo titular.
E para seguir nesa liña, si fai falta, rómpense criterios básicos de comportamento comunmente utilizados. Como o que establece como norma que nunha democracia avanzada, igual que é lexítima e saudábel a discrepancia, non caben os vetos contra ninguén polas súas ideas e credos, e moito menos os vetos a un medio de comunicación.
Fun convidado, e aceptei de bo grado, a participar nun debate radiofónico cada quince días no que estarían presentes responsables políticos de todas as tendencias e no que se me asegura poder expresar as miñas opinións con total liberdade nun programa de dúas horas cunha audiencia de máis dun millón de ouvintes de todo o Estado.

O BNG presenta alegación á Ordenanza que regula os lacales das asociacións

O Bloque Nacionalista Galego ven de presentar no concello alegacións á Ordenanza Reguladora de cesión de Locales no Concello. Ordenanza que foi debatida en pleno do Concello e que xa naquel intre presentara o BNG unha serie de suxestións, rexeitadas todos pola concelleria do PP, Monserrat Rico, estando no periodo de alegacións que remata o vindeiro sábado día 3, o Bloque presenta agora alegacións ao texto, co ánimo de enriquecelo e de correxir eivas que, non poderán logo ser subsanadas pese ao dito na reunión coas asociacións celebrado o dia de onte 29 de setembro, na que a concelleira do PP afirmaba que a Ordenanza se ía aprobar pero, que tal e como dixera o alcalde no Pleno ao Portavoz do BNG, non se ía a levar a cabo.
As Ordenanzas se aproban e logo se poñen en funcionamento iso é o que establece a normativa vixente ( non se fan porque si)

Rafael Cuíña: ‘Estarei na manifestación a prol do galego’

Empresario e militante do PPdeG
É militante do PPdeG e confesa que non lle preocupa que o definan como nacionalista. Rafael Cuíña (Lalín, 1972), membro da plataforma 'ProLingua', confirma que asistirá a manifestación convocada por 'Queremos Galego' o vindeiro 18 de outubro en Compostela. 'Estou a favor de calquera movemento que defenda o idioma', asegura. Nesta entrevista, o fillo do histórico dirixente do PPdeG, Xosé Cuíña, debulla a súa visión sobre a situación do idioma.
Queremos Galego” convidou os votantes do PPdeG a unirse “ao desacordo co ataque á lingua”. Como militante do partido vai asistir á manifestación do 18 de outubro?
Por suposto, sempre e cando non mo impida nada ese día. Eu formo parte da plataforma “ProLingua”, que a nivel asociación non vai participar –tal e como recolle o manifesto–, pero a nivel individual apoiamos a convocatoria ao 150 por cento. Manifestándome non vou en contra de ninguén senón a favor do galego. Eu asisto a calquera movemento que defenda a nosa lingua. É máis, cando “Queremos Galego” se constituíu na comarca do Deza tiña pensando asistir á asemblea aberta, pero finalmente resultoume imposíbel ir.

Como ve o conflito lingüístico creado nos últimos tempos?

Véxoo con preocupación. Estou preocupado por como inflúe na política lingüística un grupo de presión como Galicia Bilingüe, pero á vez teño a seguridade de que xente da capacidade de Anxo Lorenzo –secretario xeral de Política Lingüística– resistirá estes embates. Penso que Lorenzo vai ser quen de artellar un bo decreto que regule o uso e promoción do galego no ensino co que esteamos de acordo.

Que lle parece o decreto que está en vigor hoxe en día?

A min non me asusta en absoluto. Hai quen di que con este decreto tratábase de “impoñer”, pero considero que este decreto o que fixo foi “poñer”. Na actualidade, o castelán aparece constantemente ao noso redor, nos medios de comunicación, na sociedade... ninguén vai ter problemas en aprendelo. En cambio, co galego acontece todo o contrario. Con todo, existen o que eu chamo “pseudoelites” que están preocupadas por que os seus fillos e fillas se formen en castelán. Pola contra, no rural non existe o debate da lingua. Falamos galego sen ningún complexo.
publicado en ANT

O BNG solicita inversión para a Casilla do Puntal

A Deputación Provincial ven de aprobar o Plan de Obras e Servizos para os concellos da Provincia, no caso do noso Concello a cantidade a percibir pasa dos 142 Mil Euros. Este diñeiro debería ser empregado tal e como establece o Artg. 26 da Lei 7/1985 de 2 de abril, en esta ocasión o Ente provincial permite a ampliación de criterios fora do establecemento desta Lei, por cuestións de necesidade Local.
O Bloque Nacionalista Galego , vai solicitar que o 30 % dos mais de 142 Mil euros sexan invertidos no Local da Casilla do Puntal, por ser esta zona do Concello a que carece de inmoble para actividadesdos veciños/as e incluso para a realización de votación, o concello debe alugar un Local.

Tega e PP rexitan unha moción conxunta BNG-PSOE polo tema dos voluminosos

No pleno da corporación municipal celebrado o xoves 27 de setembro o Bloque Nacionalista Galego eo PSOE, presentaron unha moción transacionada que despois de ser rexeitada na Comisión de Asuntos de Plen,os grupos do PSEO e BNG a presentaron por via de urxencia no Pleno, algo que tamén foi rexeitado polos grupos de PP e TEGA; na moción solicitábase:
Instar á Xunta de Galicia e á Sociedade Galega de Medio Ambiente (SOGAMA) ao mantemento da recepción de residuos voluminosos procedentes dos municipios adheridos, nas condicións que o viña facendo até agora, para o seu posterior tratamento por un xestor autorizado e conforme á normativa vixente.
2 No seu defecto, financiar dende a Xunta de Galicia os diferenciais de custo para os concellos entre as tarifas que ata o de agora pagaban a SOGAMA e os novos custos derivados desta decisión, de xeito que os concellos galegos non teñan unha maior carga económica pola xestión destes residuos voluminosos.

O que o BNG presenta ao Pleno encol do Bono Social da Tarifa Eléctrica

Ao aveiro da lexislacion vixente, artg. 91.4 e 97.3 do Regulamento de Organización, Funcionamento e Réxime Xurídico das entidades locais e demais normativa que poida resultar de aplicación, o BNG presentan a seguinte moción no Rexistro do Concello de Neda.

EXPOSICIÓN DE MOTIVOS

A liberalización operada no sector eléctrico, lonxe de significar unha mellor prestación do servizo eléctrico nos fogares e abaratar o custe da factura eléctrica para a maioría das economías domésticas, está a ocasionar unha confusión crecente e un incremento no gasto repercutido polo subministro eléctrico á maioría dos consumidores.

A constatación do fracaso da aplicación da política de libre competencia nun servizo esencial para toda a comunidade como o subministro de enerxía eléctrica, onde ademais o abano de empresas comercializadoras redúcese a cinco, ponse de manifesto mesmo na recente normativa reguladora sobre a materia, como é o caso da creación do denominado “bono social”, consistente nunha bonificación na factura eléctrica por unha contía igual á diferenza entre o valor da tarifa de último recurso e unha tarifa reducida,é unha bonificación na factura por unha cuantía igual á diferencia entre o valor da tarifa de último recurso e un valor de referencia ou tarifa reducida co que se pretende corrixir a importante repercusión económica que o novo sistema de tarifas ocasiona na economía da maioría dos consumidores domésticos.

Malia que no limiar do Real Decreto-Lei 6/2009, do 30 de abril, se expresa claramente “...que se require a posta en marcha de forma inminente dun bono social ...”, non é até case que dous meses despois cando se publica a Resolución do 26 de xuño de 2009, da Secretaría de Estado de Enerxía, onde se determina o procedemento de posta en marcha do bono social, e se concretan as persoas beneficiarias da medida: as titulares dun punto de subministro na súa vivenda habitual de 60 ou máis anos de idade que acrediten ser pensionistas do Sistema da Seguridade Social que perciban as contías mínimas, as que acrediten ser familias numerosas, as que acrediten formar parte dunha unidade familiar con todos os seus membros en idade de traballar en situación de desemprego e as que teñan contratada unha potencia menor de 3kv.

Estes potenciais beneficiarios, ademais da demora na publicación e polo tanto posta en marcha efectiva do bono social, están a sufrir atrancos inxustificados, como incumprimentos das empresas distribuidoras e comercializadoras de enerxía eléctrica no relativo á publicidade do procedemento e o ofrecemento de información exhaustiva, a imposibilidade dunha atención presencial dado o escaso número de empresas comercializadoras existentes, ou mesmo a necesidade de achegar múltiple documentación acreditativa de diversos organismos e administracións públicas, entre eles o Concello.

Por todo o exposto con anterioridade, o Grupo Político Municipal do BNG propón ao Pleno do Concello adoptar os seguintes

ACORDOS

1. Instar ao Ministerio de Industria, Turismo e Comercio e á Comisión Nacional de Enerxía a adoptaren as medidas necesarias que garantan a extensión a todos os beneficiarios do bono social, e a súa aplicación efectiva nos prazos establecidos pola normativa vixente.
2. Instar ás Consellarías de Traballo e Benestar, e de Economía e Industria, e ao Instituto Galego de Consumo a poren en marcha, de xeito urxente, Planos de Comunicación, Información e Asesoramento sobre das últimas modificacións no sistema de tarifas eléctricas e da aplicación do bono social, orientadas tanto á poboación en xeral como especificamente aos potenciais beneficiarios.
3. Ofrecer un servizo de información, asesoramento e colaboración na tramitación da solicitude do bono social, por parte do concello de Neda, onde se facilite ademais dun xeito áxil toda documentación acreditativa que o beneficiario deba obter do concello.


En Neda, a 27 de agosto de 2.009

Asdo. Manolo Castro Alonso ( Portavoz BNG en Neda )Resposta á manipulación
http://ppneda.blogspot.com/2009/09/el-bng-de-neda-manipular-la-informacion.html

Conveniar coa Voz de Galicia

Abraiados estamos. No DOG de hoxe ( 15 ) podedes ver cal é a política que en materia de augas vai levar o organismo autónomo Augas de Galicia: o único convenio que asina este organismo en catro meses (maio, xuño, xullo e agosto) é...coa Voz de Galicia Radio!!

Trátase dun excelente e revelador testemuño de como concibe Feijóo o seu programa de goberno: perante a cantidade de temas pendentes en materia de política hídrica galega, a primeira medida conveniada de Augas de Galicia é co "medio de comunicación" de Santiago Rey, cómplice necesario e preferente da chegada ao goberno do PP.

Descoñecemos se isto demostra que a política de Feijóo fai defitivamente augas; ou se trata de implementar unha EDAR en Sabón, perante a cantidade de residuos tóxicos que saen de semellante empresa. En calquer caso, o asunto exemplifica perfectamente que a política de propaganda é a fontanería coa que Feijóo vai remplazar a necesaria (e até o momento inexistente) actividade administrativa ordinaria.

Conscientes do impresentable do asunto, non publican o importe, incumprindo a Lei 4/2006, de transparencia e boas práticas da Administración galega
Nota sacada de blogfeijoomente.
http://feijoomente.blogaliza.org/?p=837

TEGA e PP vontan en contra de solicitude de mellores no Bono Social eléctrico

O pasado xoves día 17 de setembro de 2009, o Bloque Nacionalista Galego, presentou unha moción ao Pleno celebrado no Concello de Neda, moción que ía dirixida á corrección das eivas detectadas no Real Decreto -Lei 6/2009 e a normativa reguladora sobre a mnateria enexética e a posta en funcionamento do Bonoo Social.
Na Moción en dentro dos acordos :
1. Instar ao Ministerio de Industria, Turismo e Comercio e á Comisión Nacional de Enerxía a adoptaren as medidas necesarias que garantan a extensión a todos os beneficiarios do bono social, e a súa aplicación efectiva nos prazos establecidos pola normativa vixente.
2. Instar ás Consellarías de Traballo e Benestar, e de Economía e Industria, e ao Instituto Galego de Consumo a poren en marcha, de xeito urxente, Planos de Comunicación, Información e Asesoramento sobre das últimas modificacións no sistema de tarifas eléctricas e da aplicación do bono social, orientadas tanto á poboación en xeral como especificamente aos potenciais beneficiarios.
3. Ofrecer un servizo de información, asesoramento e colaboración na tramitación da solicitude do bono social, por parte do concello de Neda, onde se facilite ademais dun xeito áxil toda documentación acreditativa que o beneficiario deba obter do concello.
Estes acordos foron rexeitadas polo PP e TEGA, no concello de Neda, pero si apoiados noutros concellos polo PP, algo curioso.

A Deputación Inviste en Neda

O Pleno da Deputación Provincial, celebrado o pasado venres 11 de setembro, aprobou a primeira fase dun dos plans “anticrise” deseñadas polo goberno provincial para paliar a difícil situación económica que padecen os concellos da provincia como consecuencia da crise. Nesta primeira fase do “plan anticrise 2”, destinado a financiar os gastos de reposición asociados ao mantemento de servizos públicos esenciais dos concellos, cun investimento total de 10 millóns de euros, apróbanse obras e actuacións en 41 concellos da provincia por importe de algo máis de catro millóns de euros. Neste programa participan os 91 concellos da provincia con menos de 50.000 habitantes.
Neste Plan o concello de Neda, recibe unha asignación económica de 66.807.03 €, cantidade que vai destinada ao amaño do Muro de Contención do Colexio S. Isidro.

Cando a demagoxia estoupa na cara

O Valedor do Pobo na lectura do seu informe o pasado día 8 fixo especial fincapé nas queixas recibidas durante o ano 2008 ao respecto da aplicación da Lei de Dependencia no noso país. Non pode pasar desapercibido nin para os cidadáns afectados nin para o conxunto da poboación que as queixas sobre a dependencia só supuxeron no ano 2008 o 3,2% do total das queixas recibidas polo Valedor e que tal porcentaxe está moi por debaixo das queixas recibidas polo mesmo motivo noutros organismos de amparo doutras comunidades autónomas no que as queixas pola aplicación da Lei de Autonomía Persoal significaron entre o 10 e o 15% das queixas remitidas.

As queixas ante o Valedor así como as denuncias xudiciais formaron parte da estratexia do PP anunciada polo señor Feijóo contra o Goberno bipartito. Por suposto que tal circunstancia non vai en detrimento do dereito dos cidadáns a protestar nin do Valedor a colocar a importancia e o protagonismo do seu informe onde lle pete, pero sí explica que o gran argumento do PP para intentar tapar a súa falta de proxecto e xestión nos Servizos Sociais sexa o informe do Valedor.

A construcción dun servizo público universal é unha das tarefas máis ilusionantes que pode realizar un goberno. Pero tamén, como todas as grandes empresas, difícil e traballosa. Tal foi o noso sentimento coa aprobación da Lei Galega de Servizos Sociais e a posta en marcha do Sistema Galego de Benestar na pasada lexislatura.

Nun tempo récord constituíuse, en colaboración cos concellos, un organismo público de xestión, o Consorcio, que en tan só dous anos e medio puxo en marcha 233 instalacións públicas de Igualdade e Benestar, entre eles 57 Centros de Día. No mesmo tempo a administración galega valorou 54.655 solicitudes de Atención á Dependencia (o 94% das presentadas) e á altura de abril do 2009, 15.000 persoas disfrutaban xa en Galiza dalgunha prestación do Sistema Galego de Autonomía Persoal. Sen dúbida cifras insuficientes pero positivas se temos en conta que partíamos da nada.

Mentres tanto, o PP dende a oposición adicouse á demagoxia e á política de terra queimada. Ben acompañado pola aristocracia mediática encheu páxinas de periódico con fotos de dependentes que esperaban pola súa prestación sen dicir que xa eran dependentes cando gobernaba Fraga. Intentaron desacreditar a Rede Pública e o seu organismo de xestión, o Consorcio, sen dicir qué alcaldes do PP participaron na súa constitución e nas súas posteriores tomas de decisión.

Teño para min que a saña que o PP utilizou e segue a utilizar contra o Sistema Galego de Benestar ten unha explicación política: intentar desterrar a perigosa asociación de ideas que a cidadanía podería facer entre nacionalismo e benestar. Que se nos asocie coa defensa da identidade do país o levan mal, que se nos identifique co traballo para acadar o Benestar dos cidadáns non están dispostos a soportalo.

O problema para o PP chega agora cando ten que gobernar o sistema sen crer nel e ademáis ten que facelo ca pesada carga da súa demagoxia. ¡Pola boca morre o peixe!

Cando non se teñen ideas nin capacidade o máis doado é botarlle a culpa aos demáis. De aí que para intentar ocultar a súa falta de solucións, acusen ao bipartito de mala xestión e a Madrid de non dar cartos. Segundo a conselleira e o presidente para poder atender aos dependentes en Galiza faría falla que Madrid nos dera cada ano máis de 400 millóns de euros e agora só nos dá 100. Resulta obvio que se con esa falta de financiación o bipartito foi capaz de pór en marcha 57 centros de día, 7 centros residenciais e atender a 15.000 dependentes a súa xestión lonxe de considerarse deficiente debería ser calificada de auténticamente máxica.

O PP perdeu esta semana no Parlamento unha oportunidade única para pedir perdón pola demagoxia do pasado, recoñecer os avances conseguidos polos adversarios, reclamar paz para unha obra que debe ser de todos e empezar a gobernar para mellorar o feito... si se pode! Pero segundo parece interesa moito máis prolongar indefinidamente a campaña electoral que gobernar para consolidar un Servizo Público. Por eso despois de tanto berrar e anunciar que en cen días arranxaría o tema da dependencia agora a única promesa que se atreve a facer o presidente Feijóo consiste en anunciar que terá a 18.500 dependentes atendidos a finais do ano 2009. O bipartito atendeu a 15.000 en dous anos e agora a gran fazaña do señor Feijóo é atender a 3.500 en nove meses! Mentres tanto, 20 centros xerontolóxicos construídos e rematados polo bipartito esperan a ser postos en funcionamento polo novo Goberno. Boa demostración do que significa a austeridade para o PP: recortes na extensión do Servizo Público que fan dudar ata das súas cativas promesas. A demagoxia estóupalle na cara ao presidente e con demagoxia non se goberna.

O NOTARIO DA VERDADE. (LA VERDAD DE LA CALLE).

Foto GZnacion
Ciudadano Rey:

Lin con moita atención o seu artigo do domingo, no que amosa a súa preocupación polo que está a acontecer na sociedade galega, e teño que recoñecer que coincido con vostede en moitas das súas reflexións, que certamente preocupan aos cidadáns, tales como a crise económica, a destrucción da paisaxe, a agravio comparativo en investimentos a respeito de outros territorios do estado, o dispendio no gasto de diñeiro público, o trato dado a sociedades anonimas deportivas, e mesmo os excesos do Gaiás para un país como o noso.

O seu artigo pode resultar incluso enternecedor, pero si pormenorizamos nos contidos, a súa demagoxia agroma tanto como ese agocentrismo de autodemominarse "notario da verdade", defensor das liberdades e da democracia en un verdadeiro alarde obsceno de falsa modestia.

Sorprende escoitar de vostede a preocupación polas axudas con cartos públicos a empresas que contribuiron a xenerar a situación de crise económica omitindo que a súa propria é a que máis diñeiro recibe en subvencións entre todos os medios de comunicación por parte do goberno galego, dato este, por certo que omite o seu xornal cecais por escandaloso.

Aínda compartindo que o Gaiás pesa como o granito para as arcas públicas galegas, non vemos os galegos as mesmas criticas en La Voz de Galicia a un gasto, se cadra maior, e tan incomprensíbel como o porto exterior da Coruña, a poucas millas do de Ferrol e sen a financiación necesaria pero feito con urxencia para garantir a especulación nos terreos do porto coruñés.

Entendo que cuestione vostede os esaxerados gastos da administración en asuntos menores, pero a súa belixerante actitude co goberno bipartito, non a percibimos os galegos cando Fraga e Núñez Feijoo mercaron luxosos audis ou cando gastan milleiros de euros en cambiar cartelística e imaxes mentras deixan de abrir escolas infantís, centros de día públicos ou o investimento en politicas sociais mentras subvencionan colexios privados que segregan por sexos.

Os galegos podemos entender as súas demandas de millor e maior financiamento, pero as súas palabras non son coerentes coa realidade: critica un plan eólico que se reparte en máis de trinta proxectos de criación de industria e postos de traballo e que deixa ás arcas públicas arredor do 15% do rendimento en época de crise, pero cando o goberno de Fraga repartiu a Francisco Vazquez e Castro Baldivia "a dedo" muíños eólicos non o vimos nin a vostede nin ao seu medio na defensa da tan cacareada transparencia.

As súas análises conservadoras sobre a realidade politica quedan ben ás claras na súa visión do estatuto catalán, posicionandose abertamente de parte das teses máis centralistas do Partido Popular, aínda antes de facerse público o informe do tribunal constitucional. Toda unha demostración de independencia periodística.

Comparto tamén con vostede, señor Rey, o seu enfado pola especulación urbanística e a destrucción da paisaxe só pola priorización dos intereses económicos sobre a etica, pero lémbrolle que está de triste actualidade a sentencia do supremo sobre unha licencia ilegal concedida polo seu amigo Francisco Vazquez ao seu outro "amigo" Manuel Jove no edificio da antiga sede de FENOSA, mentras o medio de comunicación do que é editor se adicou na anterior lexislatura a combatir o decreto do Habitat ou a lei de protección da costa. Curiosamente, fai vostede tamén unha defensa velada da instalación de macropiscifactorías na Costa da Morte (Paz Andrade é membro do Consello de administración de Caixa Galicia e dono de Pescanova) e ao tempo exerce de ecoloxista.

Critica vostede un localismo (estamos de acordo) que despois practica na súa análise sobre a polémica da fusión das caixas, posicionandose claramente por unha absorción (non fusión) de Caixa Galicia sobre Caixanova, facendo gala de esa "independencia" que o caracteriza á hora de defender intereses de parte (o seu xornal sobrevive tamén gracias a caixa que dirixe Méndez), do lobby coruñés do que vostede se erixe en defensor mediático.

Sobre o galego e o galeguismo, chega con ver a porcentaxe que vostede adica no seu medio ao idioma galego, sen dúbida suficiente para xustificar subvencións por ese concepto mentras o goberno do PP aproba carísimas consultas sen valided legal suspende decretos e anuncia segregacións polo idioma co seu silencio cómplice no millor dos casos.

Esa comparación entre as politicas de outros países e o noso, desfaise no asunto aeroportuario, no que vostede é o principal valedor do localismo máis arcaico ao defender a ultranza unha competitividade entre galegos mentras os portugueses se benefician das guerras internas que vostede alimenta.

Sen dúbida, vostede practica nos seus artigos e no seu medio de comunicación, o mesmo discurso demagóxico ao tempo que reaccionario para facer unha interpretación interesada e paternalista de cara a unha sociedade que dí defender de palabra pero que manipula a diario, pero, señor Santiago Rey, "as palabras, levaas o vento" como din moitos dos nosos concidadáns con razón e sentido común, e as súas máis que as de ninguén, porque dí todo aquelo que non practica.

E por último, señor Rey, seguramente os sindicatos e os traballadores de La Voz de Galicia agradecerán ese aviso de tempos que lle farán tomar decisións duras e dificiles de entender, para que se vaian preparando para restriccións salariais, despedimentos, ou mesmo expedientes de regulación... eso sí, polo ben de Galicia da liberdade, da democracia e da verdade, nonsí?


Atentamente:

Carlos García Rey

Moción ao Pleno polo cesamento de prestación de servizo por parte de SOGAMA

A Sociedade Galega de Medio Ambiente (SOGAMA) ven de comunicar que a partires do 1 de setembro de 2009 procederase ao cesamento da recepción de residuos voluminosos procedentes dos concellos adheridos.

O cesamento na prestación do servizo de retirada de residuos voluminosos por parte de SOGAMA, para o seu posterior tratamento, prodúcese de xeito unilateral, sen ningún tipo de negociación previa cos concellos afectados, que a partir do 1 de setembro terán que facerse cargo, individualmente, da recollida e entrega deste tipo de residuos a un xestor autorizado.

Con este anuncio, a Sociedade Galega de Medio Ambiente (SOGAMA) podería estar a incumprir as condicións pactadas cos concellos no momento da súa adhesión, sen que nin a Xunta nin a propia SOGAMA ofrezan ningunha solución alternativa e viábel aos Consellos afectados, que, ademais de ter que artellar sistemas de recollida, verán como os custes do tratamento destes residuos se incrementan de xeito exponencial.

A falla dun sistema homoxéneo para a retirada destes residuos, xunto co incremento significativo dos custes, precisamente nun momento no que como consecuencia da crise económica e das deficiencias do sistema de financiamento local as facenda municipais están a pasar por situacións moi difíciles, podería derivar na proliferación de vertedoiros incontrolados ou, no mellor dos casos, cando o tratamento se faga conforme á legalidade e por un xestor autorizado, no traslado do incremento dos custes ao recibo do lixo que terán que soportar os/as veciños/as dos concellos afectados.
Tendo en conta o grave prexuizo que vai crear nos concellos e no caso de Neda en particular, pola serie de verquidos incontrolados que se están a realizar. O Bloque Nacionalista Gaelgo ven de presentar unha moción ao Pleno no que se solicita se tomen as seguintes medidas.


ACORDO
1. Instar á Xunta de Galiza e á Sociedade Galega de Medio Ambiente (SOGAMA) ao mantemento da recepción de residuos voluminosos procedentes dos municipios adheridos, nas condicións que o viña facendo até agora, para o seu posterior tratamento por un xestor autorizado e conforme á normativa vixente.

2. No seu defecto, instar á Xunta de Galiza a que aporte unha solución alternativa e viábel, que non supoña un incremento do recibo do lixo dos concellos afectados.

A Xunta non abrirá este curso 28 galescolas xa construidas

O curso escolar para a educación de 0 a 3 anos comezará este ano coas mesmas "85 galescolas" que funcionaban na época do bipartito, pese a que, segundo o BNG, hai outras 40 xa construidas das que a Xunta únicamente manifestou a intención de abrir 13. Auguran, no entanto, que quedarán en 12, porque o Concello de Carballeda de Avia optou por "rachar o convenio". Por tanto, serían 28 as galescolas rematadas que non se porían en marcha.

Así o manifestou o portavoz do grupo parlamentario nacionalista, Carlos Aymerich, quen sinalou que "a sociedade debe saber que as prazas de galescolas que se ofertarán a principio de curso son as mesmas que deixou en funcionamento o BNG".

Con esta afirmación, reprocha que a actual Xunta non poña en marcha outras "galescolas xa rematadas", algo que atribúe a que "Beatriz Mato (conselleira de Benestar) non quere dotalas dos medios materiais e persoais para que funcionen".

Neste sentido, reprochou ao Goberno galego que alegue que non hai diñeiro para "ampliar a cobertura da gratuidade dos libros de texto" ou para dotar de mobiliario e persoal as galescolas, pero si para "subvencionar colexios privados que separan a nenos e nenas e se adoutrinan" ou para efectuar a enquisa do galego e cambiar a rotulación das Galescolas para denominalas agora "Galiñas azuis". Por iso, mediante unha iniciativa parlamentaria, o BNG pedirá información sobre o "custo económico" que implica efectuar estes cambios, así como "todas as facturas expedidas" e os "contratos asinados" respecto diso.

Os nacionalistas vinculan esta situación co feito de que "a aposta do PP non é Galiza, non é o galego ou as necesidades dos galegos". Ao contrario, opinan que "as súas apostas están noutro país, noutra lingua e en certos intereses privados", que detectan tamén no "negocio da educación infantil de 0 a 3 anos". Hai, engadiu, unha "aposta polo ensino privado".

Ademais de aludir ás escolas que agora o PP denomina "A Galiña Azul", Aymerich referiuse aos 14 concellos que, afirman os nacionalistas, están "a velas vir" logo de conceder terreos para a construción doutras tantas garderías. Apuntou, tamén, que o 31 de agosto acaban os contratos de 64 profesionais destes centros educativos e afirma que "non está garantido que se cubran eses postos de traballo".

Todo, explicou, vai na liña de "redución de investimentos no ensino público, redución non esforzo orzamental das galescolas e a oposición a calquera presenza do galego", un proxecto que definiu como de "educación moderna avalado internacionalmente".

En relación co actual conselleiro de Educación, Jesús Vázquez, Carlos Aymerich suxeriu "non tomalo moi en serio" e critica que se lle encargou a el unha responsabilidade como a da educación en Galiza. "É coma pór en mans dun mono un arma", espetou, alegando que, en todo caso, "a culpa non é del".

"Eliminar o galego"

Segundo Aymerich, o reto dos populares é "eliminar o galego" da educación e, para iso, "non hai austeridade" que promulga. Nesta idea incidiu o deputado nacionalista Bieito Lobeira, quen detecta un proceso de "combater até o exterminio ao galego" por dous conselleiros, Jesús Vázquez (Educación) e Beatriz Mato (Benestar).

Ambos, dixo, contribúen a trasladar á sociedade "unha imaxe perigosa", que é a "idea de que a lingua galega é estigmatizada". Así, transmiten que eliminar os símbolos que aludan a Galiza implican "neutralidade, educación en valores solidarios" e outros.
O Concello de Neda, queda sen Galescola, logo da adhesión ao Consorcio Gaelgo e da cesión ao mesmo de tarreos para a súa cosntrucción .
As consecuencias dun goberno Popular ,estanse a notar en Neda pasos axigantados, logo da perda das vivendas de protección, agora a perda da Galescola, o que isto sinifica para Neda é unha grande debacle e moito mais para os políticos do goberno local que apostaron forte por este goberno do PP, nun concello,que non se pode permitir e menos nestes tempos que corremos,estes desprezos por parte da administración galega.

Sentenza á Directora Xeral de Formacion

Fto voz

Traballo confía nunha aclaración xudicial sobre a condena da directora xeral de Colocación

En declaracións aos medios en Compostela, a responsábel deste departamento matizou as declaracións do voceiro 'popular', Antonio Rodriguez Miranda, xa que "o PP non é que diga que -o xuíz- se equivocou", senón que "transmite a confianza" de que se produza a devandita aclaración. "Para que todo o mundo teña a mesma confianza que teño eu nesta persoa", engadiu.

Así mesmo, Mato lamentou "profundamente" que o PSdeG advertise que se o alto cargo non cesa o seu grupo reprobará a conselleira no Parlamento. "Lamento profundamente que o PSOE se sume ao carro iniciado por un sindicato -a CIG-, cando ten que ser un partido serio que se supón que loita por ser unha opción de goberno", aseverou.

No canto á posibilidade de que a propia Díaz lle abra un expediente á empresa familiar, explicou que "non hai ningún tipo de vinculación", pois hai tres direccións xerais dentro da Consellaría de Traballo e a que ten que ver coas inspeccións de traballo é a de Relacións Laborais, que dirixe Odilo Martiñá -mentres que Ana María Díaz leva a dirección de Formación e Colocación-.

Investigación

Neste sentido, "a Consellaría cumpre estrita e escrupulosamente o marco lexislativo en vigor", garantiu, polo que asegurou que "non haberá ningún conflito de intereses". Ademais, non descartou que se abra unha investigación ao respecto, e indicou que "se a acta de instrución xa está levantada, -esta- comezará e levantarase como un expediente máis".

Dito isto, rexeitou "contribuír a unha película" que cualificou de "un tanto rocambolesca", polo que se remitiu a anteriores pronunciamentos e reiterou a súa "confianza plena na honestidade e na profesionalidade desta persoa".

O 'impaís'

O conselleiro de Industria dese país postula que as empresas leven a súa produción fóra, a outros países e por iso, xunto coa conselleira de Traballo, aproba deslocalizacións industriais que deixan na rúa, ERE mediante, centos de traballadores do seu país. E a man non lles treme. Ese mesmo conselleiro de Industria pretende revisar o concurso eólico para beneficiar, desta vez dixitalmente, ás empresas de fóra. As mesmas que levan décadas explotando os recursos naturais do seu país e estragando impunemente a súa natureza. Onte en Castrelo de Miño e hoxe nos canóns do Sil. E a man non lle treme. A conselleira de Facenda dese país acepta un sistema de financiamento prexudicial para os seus cidadáns e asiste calada, cun silencio cómplice, ás ameazas de absorción das súas caixas de aforro por entidades de fóra. E a consciencia non lle remorde. Esa mesma conselleira que rebaixa os impostos aos que máis teñen, xustifica despois coa falta de recursos os recortes constantes nos servizos e nas prestacións públicas que, con entusiasmo militante, aplican despois os seus compañeiros de gabinete no ensino, na sanidade ou nos servizos sociais. E mesmo anuncian novas privatizacións e retallamentos. O conselleiro de Educación e o secretario xeral de Política Lingüística dese país teñen como prioridade o combate contra a lingua dese país. Por iso, ao seu ver, despolitizar o ensino equivale a depurar calquera sinal capaz de espertar no alumnado o coñecemento e o cariño cara ó seu país. E aínda fachendean, ignorantes de que o país que non defende o seu en ván reclamará fóra respeito polos seus intereses.

Nese país o presidente do Goberno escolle para o negociado encargado de mirar polo cumprimento da normativa laboral a unha persoa condenada, precisamente, por incumprila de xeito aberto e reiterado. E lonxe de a cesar, defende a súa continuidade no posto. Nun país así ninguén se estraña de que o goberno, metido até o pescozo na lameira da corrupción e do tráfico de influencias, aínda se permita fachendear contra toda evidencia de austeridade e honradez no manexo da cousa pública. Nese país ninguén semella tampouco incomodarse porque o presidente do Goberno pase a maior parte do tempo, semana tras semana, na capital do país veciño gañando méritos e negociando cos seus gobernantes e prebostes da empresa e da comunicación a venda en porcións do seu país. Hai quen dirá que ese país ten o goberno que merece. E, porén, a maioría dos seus cidadáns e cidadás votaron por algo diferente.
Artigo de Opinión de Carlos Aymerich, no Xornal.com

Feijoo e o seu ideario

Día a día o Presidente Núñez Feijóo configura malgré lui un discurso propio que afecta á esfera identitaria. É evidente que esa non era unha das súas arelas vitais nin sentimentais. Faino forzado polo feito de a historia saírlle ao paso, pois a historia e os feitos non se retiran ao paso dos poderosos. Fican. E resulta que el ten que falar. E fala.

Concretei en análises anteriores algunhas notas sobre o que vai comparecendo nesas alocucións. Hoxe parece mesmo urxente abundar no asunto. Parécemo polo día no que andamos e porque Feijóo volveu falar noutro lugar de forte carga simbólica e incorreu de novo nesa práctica deshonesta de terxiversar textos e ideas alleos.

Pode crerse que para min representa un esforzo non menor dedicar tempo a isto. Non experimento ningún pracer tratando de escudriñar o que en realidade vén dicir este señor. Pois, en definitiva, desde unha perspectiva semiótica e de análise do discurso, un sabe que se dispón a falar do espectáculo de quen aspira a se (re)presentar a si mesmo como a nada, como alguén que postula a conveniencia escénica de non ser e non pensar nada, de quen hoxe se abandeira nun raro furor populista, o de reducir a cero o respecto xa non á realidade histórica e ao presente senón ante todo á racionalidade humana. A cada paso máis preto daquela norma de Franco, facer como que un non está en política para facer política de vez.

Leo o discurso seu de hoxe en Bonaval, perante o féretro de Castelao, e teño presente de novo o texto de hai dúas semanas no Consello da Cultura. En esquema digo:

1. Feijóo aspira a promover dous ideoloxemas constitutivos de todo o sistema de coordenadas do seu "pensamento" político: un é a súa noción de liberdade, o outro é a súa noción de pobo.

2. A acepción Feijóo de liberdade incorpora como antónimo de uso o termo imposición. Mentres que a acepción Feijóo de pobo sitúa como antitética a idea de elites culturais.

3. Para Feijóo e para quen inspiren o seu discurso oficial, que talvez non sexan exactamente os seus subordinados no Gabinete, as liberdades corresponden ao pobo innominado, mentres que as imposicións corresponden ao exercicio e á intervención das elites culturais.

4. O pobo é galeguista. As elites culturais do país propenden ao nacionalismo. Galeguismo e nacionalismo han de promoverse desde o discurso do poder como concepcións antagónicas. O mesmo que pobo e elites culturais.

5. O pobo en Feijóo caracterízase, alén do anonimato, pola aceptación mansa do que sobrevén de fóra en forma de superestrato cultural ou de dominación. As elites son o Medulio, é dicir, un reduto enclaustrado que se limita a exercer a resistencia perante os ritmos naturais da historia.

6. El, Feijóo, intentará no seu mandato dous logros históricos que na súa linguaxe non pública poderían definirse como "definitiva despolitización da esfera pública" e "sometemento tras rendición, e posterior tutela, dos resistentes do Medulio". Esa é a tarefa histórica de Feijóo. En tradución libre a unha linguaxe adulta, permítome transcribila nestoutros termos: populismo sustentado nun pacto financeiro-mediático de non agresión entre o poder institucional e os poderes efectivos ou reais e logro dunha definitiva rexionalización da nación (aténdase a un punto feble deste equilibrio inestábel: a posibilidade de que a rexionalización político-cultural levada ás súas últimas consecuencias supoña algunha clase de restrición da autonomía do poder económico e/ou mediático do país).

7. Un mecanismo que merece optimizarse é o da manipulación ou terxiversación, mesmo deconstrutiva, de mitos e símbolos identitarios, entende Feijóo. Esa é unha tarefa que el interpreta que debe afrontar directamente: incidindo nas institucións e nos lugares nalgún sentido sacralizados polas elites culturais nacionalistas ou simplemente galeguistas (se estas se excederen nalgún momento por algunha razón, mesmo desde dentro do PP).

8. No Consello da Cultura, o pasado día 9 de xullo, Feijóo golpeou até cansar no fígado identitario diso que algúns chamaron "criterio filolóxico" (algo que, serei claro, merece revisión desde un punto de vista empírico e sociolóxico, con total franqueza) e outros describiron como "filoloxización da cultura". Veu dicir alí, en definitiva, que a cultura galega non ten por que facerse en galego. Aínda máis: que pode ser máis galego culturalmente alguén que se exprese en castelán que alguén que se exprese en galego. E aínda isto: que Valle-Inclán é máis galego que por exemplo Rodríguez Mourullo ou Guerra da Cal (por poñer nomes, xa sei que é probábel que Feijóo non lese nada deles, de ningún deles, de ningún dos tres, quero dicir). E vaia, só por procurar un punto de encontro e animar a rebotica, até entraría un nese debate... Pero, claro, só a condición de... (isto, outro día).

9. Hoxe, no Panteón de Galegas Ilustres, Feijóo fixo outras cousas, moi na liña de usar a conveniencia propia o dito por terceiros, o discurso de outros, en especial se nel detecta algunha plusvalía simbólica. Moi na liña tamén de saírse do guión institucional e, non sei se por entender mal aquilo de se poñer á defensiva, acabar na mala educación e no vicio máximo de calquera acto retórico: ignorar por completo o sentido empático e suasorio do kairós. Malia todo o cal, tamén debe recoñecerse que pronunciou unhas certas palabras de Castelao, nada menos que da Alba de Groria de 1948 (escribo groria por non escribir gloria e evitar así irmos todos con Lancelot xusto alí en data tan sinalada como esta). Si, Feijóo falou do que na edición anotada que eu manexo Castelao enunciou como "substractum insobornable da patria galega". Iso aparece máis ou menos así no texto que esta vez si remitiu Presidencia ou polo menos o partido aos medios de comunicación e que eu recupero sen anotación marxinal ningunha (polo de agora). Un texto co algo aparatoso marbete de "manifesto" ao que accedín hai unhas horas polo favor dun amigo xornalista. Será posíbel iso do substractum etc.? Diríao de veras? Pois si, díxoo. Curiosamente, creo que un Touriño, por caso, nunca repetiría esas palabras de Castelao, nin na intimidade. Pero igual me equivoco.

10. Entón, que está a acontecer aquí? O que ocorre é que Feijóo usa de novo un lugar emblemático para seguir castigando o fígado identitario como unha especie de adaíl antielitista e rexionalista. Para alén das modificacións que introduciu na cita de Castelao (quen por certo atuaba ao seu público naquel 25 de xullo bonaerense, nun texto algo modificado ou normativizado na cita usada) e para alén doutras cuestións menores, o que Feijóo fixo hoxe foi deconstruír por completo a mensaxe de Castelao de 1948, que non esquezamos que era un canto á irmandade no exilio político e na emigración social ademais dunha homenaxe aos galeguistas, republicanos e en xeral demócratas asasinados desde 1936, e sobre todos eles unha homenaxe a Bóveda. De forma que Feijóo usa a Castelao, cita a Castelao, expele mesmo o que nel é un simple flatus voci ("patria galega"). E non como substractum senón como superestrato discursivo e ideolóxico, como un xogo cínico entre pastiche e cambalache para así reformular e negar o pensamento de Castelao. Como se dixo por aquí hai pouco, para espetar de novo onde máis doe. Por que? Acaso é malévolo Feijóo? Non nos precipitemos. Diso tratarase no punto 12, derradeiro de hoxe.

11. Alba de Groria foi un emotivo discurso (persoalmente, tería algo que engadir a esa valoración pero non o farei aquí) articulado, tras un moi interesante exordio, en dúas partes: unha, a final, centrábase en efecto no pobo (nese pobo reconducido a espírito e a unha aparente —en Castelao, só aparente— mansedume, que tanto chifla ao Presidente Feijóo) e outra, a inicial, referíase aos nomes propios, aos nomes históricos, ás elites... (horreur, Rueda, Varela!) encabezadas por Prisciliano e con colofón (vaia!) no nome de Valle-Inclán. Era o que Castelao chamou de modo acaso inconveniente pero acaído ao acto cívico daquel día naquel exilio "Santa Compaña inmorredoira" (polo medio, Xelmírez, Pardo de Cela, Faraldo, Rosalía e moitos máis, algún deles tamén presente a carón do lugar que ocupaba hoxe o orador). Por tanto, de novo, Feijóo furta unha parte substantiva da mensaxe e do texto: todo o que lle sobra ou estorba: as elites, os intelectuais, os ideólogos e idealistas, os que soñaron e fixeron a nación. E con que fica? Con iso que el soletrea como p-o-b-o e que Castelao chamou tamén, por conmover á xente, "a espranza celta", "xermes incorruptibles da nosa futura hestoria" e demais.

12. Non esquivo a pregunta. É Feijóo malo? Por que nos trata así? Sabe o que fai? Como conxectura técnica, diría que Feijóo non ten nin puta idea de cara onde vai, que non se dá conta en absoluto de todo o que se está a cargar, que se sente como un Harry Potter benévolo que poñerá as cousas no seu sitio: o das liberdades e o pobo, o do pobre neno que experimenta a imposición de ter que chamar "conxunto baleiro" ao que propiamente se ve que é un "conjunto vacío". Cada vez máis, Fraga —de novo por dar un nome—, o que Fraga Iribarne representou, esváese da súa memoria. Pouco ten que ver xa con el nin co sentido institucional de quen a estas alturas arelaba ser conserxe do Instituto de Vilalba (e isto si que empeza a ser canalla, o de non nomealo conserxe a don Manuel e darlle a oportunidade de concluír os seus servizos ao Estado como sempre quixo) e ten que andar recibindo condecoracións do carniceiro de Guiné Ecuatorial. Pero Feijóo si ten algo na cabeza (algo, apenas algo, non extrememos os xuízos) no marco identitario e na súa planificación do que ten de ser a Galiza futura e a política cultural que a tal ideación corresponda: i) a bandeira da liberdade debe tapar a do dereito e a lei; ii) os dereitos explícitos dos cidadáns sométense a unha noción tácita, esencial, abstracta e nunca continxente do comodín liberdade; iii) en canto oio falar de cultura saco o DOG e amanso o patio; iv) todo intelectual ten un prezo (barato); v) toda cita e todo símbolo son susceptíbeis de sometemento á lei do calcetín; vi) a esfera pública pode e debe reconducirse a casino ou no peor dos casos a taberna (por aquí a andrómena do harmónico, o cordial e outras variantes que frivolizan o conflito); vii) o pobo ten a palabra e para iso se fan inquéritos e periódicos, para que a teña; viii) a identidade é dos que veñen, nós non a precisamos e limitámonos a asimilar a dos que veñen a vernos (como Kundera!, como Beckett!, como Zelig!); ix) a identidade é unha deconstrución e, como debeu dicir Píndaro e non dixo xustamente por ser elite cultural, hai que chegar a ser o que non somos, coma min e como a oposición.

Todo o anterior está a facer o seu efecto. As cartografías xa son outras, é certo. Feijóo malia non saber exactamente onde quere ir está logrando algo: un desarme, un certo decaemento, algúns actos de reacción mal calibrados e con carencias tácticas penosas. Pero os montes seguen onde estaban, incluído o Medulio e todos os significados que anden na órbita dese nome como mínimo eufónico. Reaccionemos!
Blog lándoas.

O BNG LEVARÁ AO PARLAMENTO O REPARTO “DISCRECIONAL” DOS RECURSOS DO PLAN DE COOPERACIÓN COS CONCELLOS

O grupo parlamentar do BNG levará ao parlamento o reparto dos recursos destinados á cooperación cos concellos para crear emprego, ante a “enorme preocupación” que está a xerar os criterios “discrecionais” nos que se vai basear.

O BNG, a través do seu deputado Henrique Viétez, rexistrou unha iniciativa parlamentar para que o goberno dea conta na Cámara de cantos recursos se teñen destinado xa dende a Consellaría de Traballo neste Plan de Cooperación, con que criterios e con que resultado.

Asemade, o parlamentar nacionalista pregunta se se tivo en conta o número de parados existentes en cada municipio, toda vez que, segundo as súas informacións, concellos con cifras de desemprego enormemente amplas e con dados que conforme a unha baremación obxectiva debían recibir un bo número de recursos “reciben, sen embargo, cantidades ridículas en comparación con outros, con alcaldes do PP”.

Viéitez afirma que este reparto discrecional, ao facerse, ademais, a través das novas delegacións territoriais, deixan ao descuberto, máis unha vez, o seu carácter como “órgaos políticos”, órgaos de goberno para controlar os recursos públicos e “instrumentalizar” ese control ao servizo do partido.

O deputado do BNG lembra que se trata de recursos que deberían de repartirse conforme a un baremo público e obxectivo, e xa que logo sen intermediarios, e dando a coñecer, ademais, os resultados á FEGAMP, mais a realidade é que se están a “vehiculizar a través dos delegados cuns resultados escandalosos dependendo da cor política do concello”.

Axudas da Xunta aos mnedios de comunicación

Axencia Galega de Noticias, S.A. 534 €
La Voz de Galicia, S.A. 996.195 €
Canal Voz, S.L. 19.410 €
Editorial Compostela, S.A. 179.886 €
La Opinión de La Coruña, S.L. 53.479 €
Diario El País, S.L. 158.336 €
La Región, S.A. 109.357 €
Lérez Ediciones, S.L . 84.835 €
Rías Baixas de Comunicación, S.A. 43.132 €
Europa Press Delegaciones, S.A. 11.333 €
Faro de Vigo, S.A.U. 397.357 €
Sar Comunicacións XXI, S.L. 2.777 €
Editorial La Capital, S.L. 114.945 €
Interdix Galicia, S.L. 4.682 €
El Progreso de Lugo, S.L. 180.478 €
Xornal de Galicia, S.A. 1.739 €
Sociedad Española de Radiodifusión, S.A. 12.011 €
Radio Vigo, S.A.U. 13.558 €
Radio Lugo, S.A. 13.586 €
Radio Coruña, S.L. 32.219 €
Radio Pontevedra, S.A. 15.567 €
Radio Orense, S.A. 5.122 €
Radio Popular, S.A. 43.990 €
Telecable Compostela, S.A. 4.455 €
Voz de Galicia Radio, S.L.U 8.249 €
SIGalicia, Radiodifusión y Medios de
Comunicación, S.A. 5.361 €
SIGalicia, Radiodifusión y Medios de
Comunicación, S.A. 6.060 €
Uniprex, S.A. 20.683 €

Ao fin o Estado recoñece a figura de Moncho Reboiras

Nun acto de reparación que o delegado do Goberno en Galicia, o socialista Antón Louro, definiu como “unha reafirmación das conviccións profundas asentadas na democracia”, o membro da Unión do Pobo Galego (UPG) Xosé Ramón Moncho Reboiras recibiu o recoñemento oficial como vítima da ditadura. Sindicalista tiroteado ata a morte pola policía franquista tal día como onte hai 34 anos –tras unha forte redada contra o que, presuntamente, era o xérmolo dun grupo armado de resistencia ao ditador e que acompañouse de decenas de detencións e o exilio de moitos militantes da UPG–Reboiras é considerado o gran mártir do nacionalismo galego moderno, “como o da anterior etapa foi Alexandre Bóveda”, segundo apunta Bautista Álvarez, fundador da UPG que estivo no acto celebrado na delegación do Goberno na Coruña. Xunto a el, o voceiro do Bloque, Guillerme Vázquez,os principais referentes do BNG que pertencen á UPG –Francisco Rodríguez, Bieito Lobeira, Francisco Jorquera, Ana Pontón ou Francisco García, entre outros– ou o secretario xeral da CIG, Xesús Seixo. O documento oficial de reparación foi recollido por un emocionado Manuel Reboiras, irmán do nacionalista morto en Ferrol en 1975.

“Queremos que Moncho sexa recordado como unha persoa que loitou con todas as consecuencias pola liberdade do seu pobo”, afirmou Manuel Reboiras, que tamén utilizou a versión do vello lema nacionalista para cualificar ao seu irmán como “semente de vitoria”. “Foi un exemplo de compromiso por un soño vermello, branco e azul que lle levou a padecer como outros moitos a violencia ilexítima dun réxime ditatorial”, engadiu.

Antes, o delegado do Goberno gabou o traballo levado a cabo por Francisco Rodríguez, secretario xeral da UPG e dirixente do Bloque, durante os ses anos no Congreso de Madrid, onde foi un dos poñentes da Lei de Memoria Histórica, que segundo Louro vén “romper con certo silencio dos primeiros anos da transición e recuperar a lembranza dos perseguidos”. Ademais, destacou o feito de que o recoñecemento oficial viñera asinado por un ministro de procedencia galega, o ceense Francisco Caamaño.

En primeira liña do acto –no que tamén se recitou un poema de Manuel María en homenaxe a Reboiras– estivo presente o actual líder do BNG, Guillerme Vázquez, que considerou a reparación como unha “obriga”. “Seguramente tería sido imposible facelo co PP no poder en Madrid, eu era deputado cando había que condenar o franquismo e non eran capaces”. Ademais, lembrou de xeito persoal os complicados días da morte do militante nacionalista. “Eu aínda non militaba, pero si que me acordo da miña nai moi preocupada e con medo, dicindo que a policía ía matar a todo o mundo. Foron momentos terribles”, rememora.

A clandestinidade e dureza da loita contra o franquismo dos nacionalistas de corte marxista viviuna en primeira persoa o veterano Bautista Álvarez, agora presidente da UPG e ex deputado do Parlamento galego. “Moncho foi un gran compañeiro e por iso homenaxeámolo cada 12 de agosto. Foi un loitador pola nosa nación e cos actos anuais ou co de hoxe pois facemos algo moi importante que é rescatalo do inferno ao que o quixeron mandar os seus propios asasinos”, apunta.

Álvarez tivo que refuxiarse en Portugal durante aquela época. Lembra que “alí contabamos con apoios, incluso oficiais despois do 25 de abril, pero o certo é que temíamos que mandaran pistoleiros a por nós, así que ata cambiamos o piso no que nos agochabamos porque xa era moi coñecido”, relata.

O acto rematou, a petición dos propios familiares, coa interpretación do himno galego, entonado por moitos puño en alto cun retrato do Rei ao fondo. Tamén se cantou no organizado pola propia UPG, que ademais do recoñecemento a Reboiras supuxo unha exhibición –na que participaron medio milleiro de persoas– da nova actitude da forza hexemónica do BNG e a súa contorna tras a perda do poder na Xunta e a chegada do PP de Feijóo. Un espectacular corredor de bandeiras galegas e vermellas acolleu a ofrenda no punto no que foi abatido Reboiras, onde Xesús Seixo, da CIG, destacou que “existen similitudes entre 1975 e a actualidade, xa que segue a gobernar unha dereita reaccionaria e antigalega”. Pola súa parte, Francisco Rodríguez pechou un día emotivo para os nacionalistas dicindo que “recoñecer a Moncho é recoñecernos a nós mesmos”.

O BNG di que desapareceron 4.400 dependentes da lista do Ministerio

A coordenadora executiva do BNG, Teresa Táboas, esixiu hoxe á Xunta a actuar fronte á "desaparición" de 4.400 persoas dependentes con dereito a prestación en Galicia do listado do Ministerio de Sanidade e Asuntos Sociais.

En rolda de prensa, Táboas pediu ao Executivo galego que explique como solucionará "esta falta de compromiso do Estado" e denunciou tamén que "non se actualice" a páxina web que recolle os datos de dependentes con dereito a prestación, que están atrasados "dende febreiro".

Neste sentido, alertou de que "o proxecto do PPdeG é o de deconstruir Galicia" e que este mes de agosto "constitúe unha auténtica revelación do que é realmente o seu proxecto de país". "Durante o período de sesións no Parlamento non respondían a ningunha das preguntas do BNG con datos e agora vemos por que", lamentou.

Por iso, esixiu que a Xunta pida explicacións ao Goberno Central e que diga "a que se debe esta decisión" -redución de dependentes galegos nas súas listas-. "Estas persoas teñen dereito a reclamar", recordou a parlamentaria 'nacionalista'.

"NON HAI TRANSPARENCIA"

Así mesmo, Táboas sinalou que o Goberno do PPdeG utiliza a área de dependencia "de forma demagóxica", polo que pediu "transparencia, para que non se paralice -o sistema de axudas- e que se exerza un compromiso cos galegos e galegas en lugar de facer anuncios de campaña electoral".

Nesta materia, afirmou que a figura dos superdelegados, que son "o máis próximo ao propio cidadán", representan "unha mostra de ineficacia" ao concentrar "nunha soa persoa" numerosas responsabilidades, entre as que mencionou tamén o caso das persoas dependentes.

Finalmente, criticou que "non se realice un diagnóstico" da afectación da crise económica aos máis desfavorecidos, xa que "o sistema económico actual non é xusto para distribuír a riqueza". "O que se estaba a construír --dende a Xunta anterior do bipartito PSdeG e BNG-- era un Sistema Público de Benestar",lembrou.