Austeridade e responsabilidade

Falabamos a semana pasada acerca da particular idea que Núñez Feijóo e o seu goberno teñen da ética a conto do seu famoso “compromiso ético coa austeridade”. Como era de agardar, o goberno español rexeitou a súa pretensión de adiar a devolución dos anticipos recebidos pola Xunta a conta da liquidación dos exercicios de 2008 e 2009 e, sen demora, o presidente galego acusou a Zapatero de estar a executar un “recorte social encuberto”. Falso. Os recortes sociais de Zapatero, ditados polo FMI e partillados polo PP non son encubertos: aplícanse abertamente sexa no ámbito laboral, no das pensións ou na suba dos impostos indirectos. E falso tamén, noutro sentido, porque como xa sabemos Núñez Feijoo non agardou por ninguén, e menos que por ninguén polo goberno español: de facto é un adiantado na eliminación e privatización de servizos e prestacións, sempre á procura de excusas coas que xustificar o enésimo recorte.

E esta política de austeridade, que non impide gastar catro millóns de euros nunha visita papal de catro horas, non recoñece barreiras. No seu nome péchanse os hospitais no verán, dánselle bocadillos aos alumnos nos comedores escolares e, desde o pasado mércores, ábrense ao marisqueo zonas nas que se segue a verter a cachón e sen control ningún augas fecais e residuos de todo tipo. No peculiar sistema de valores do PP de Feijóo pesa máis a austeridade –aforrar as compensacións aos mariscadores afectados – que a seguranza, alimentar, e a protección do medio ambiente. Así acontece, por exemplo, na moi contaminada Ría do Burgo, na que a Consellería de Pesca vén de abrir ao marisqueo, clasificada como zona B “estábel”, a zona comprendida entre a ponte da Pasaxe e a barra de Santa Cristina mesmo a pesar da evidencia, comprobábel a simple vista, de que a zona segue sen sanear. Se para isto hai que forzar a normativa comunitaria tomando as mostras á altura da rampla das Xubias, fóra da zona afectada, tanto ten. Se na operación se pon en cuestión o prestixio internacional dunha institución como o Intecmar, tanto ten. Tampouco interesa se se pón en risco a imaxe de marca do marisco de Galiza ou a saúde dos consumidores. O único que importa é aforrar o escaso millón de euros que, anualmente, viñan percibindo os afectados.

O pasado xoves o patrón maior da Confraría da Coruña convidou a unha mariscada a conselleira de Pesca. “Apañamos unas ameixas da ría do Burgo, depurámolas e comémolas. Aínda que seguramente eu comerei outra cousa”. Onte, venres, e sen contestar a tan amábel convite, a conselleira arremeteu contra o BNG acusando de irresponsábeis aos que denunciamos o lamentábel estado da zona que se vén de abrir ao marisqueo. Contodo, quen son os irresponsábeis?, os que denunciamos que a ría do Burgo segue sen sanear ou os que, sen eliminar nin un só dos moitos puntos de vertido que a contaminan e en nome dunha mal entendida austeridade declaran que as súas augas son aptas para o marisqueo? Alá cadaquén coa súa responsabilidade.

Da patria e da bandeira

O patriotismo non había ser cousa de modas. O patriotismo agroma natural nas colectividades que sinten partillar un proxecto de futuro. O que non prexudica sermos universalistas e solidarios. Pensar globalmente. Sermos cosmopolitas (nada a ver co cosmopailanismo que algún profesan). O patriotismo é complementario do europeísmo e compatíbel totalmente con partillar historia, futuro, obxectivos e afectos co resto dos pobos e nacións do Estado español. Vivirmos a patria é o noso xeito de actuar localmente, como seres humanos universais.

Somos un país moi autorestrinxido na expresión dos nosos sentimentos nacionais. Son, sen dúbida, longas eras de autonegación e desprezo polo propio. Mais agora somos un país moderno, europeo, cun alto grao de incorporación ao ensino, cun proceso de urbanización moi consolidado. Non hai, xa, desculpas. O normal é que expresemos a nosa galeguidade, se é que estamos satisfeitos dela ou sentimos orgullo de pertencermos a este país.

E, nos países máis desenvolvidos da Europa e do mundo, as primeiras expresións da nacionalidade son a bandeira e o himno nacional. Nos USA o uso da bandeira nacional é continuo (e tamén na California e en Texas o uso de cadansúa propia), o mesmo ca en Francia. En Múnic ves bandeiras da Bavaria en todas as súas rúas céntricas. E en Edinburgh ou St. Andrews a bandeira escocesa é omnipresente.

A nosa bandeira é coñecida e non xera resentimento ningún. E, porén, usase pouco. Restrínxese ao mundo político, cultural e sindical do nacionalismo, ao seu frío uso institucional e ao seu uso máis cívico nalgunhas bisbarras do Norte (a branca e azul é moito máis normal a pé de rúa en Ferrolterra ou Ortegal ca no resto do País). De quén ou qué nos agochamos? De qué temos medo?

Velaí que iniciativas coma a de Santiago Domínguez, vice-alcalde de Vigo, ao lle distribuir aos cidadáns e entidades cívicas 5.000 bandeiras na cidade máis poboada da nosa Galicia no Día da Patria, sexan dignas a se ter en conta polo resto dos alcaldes e alcaldesas. Os nosos paseos, peiraos, os mastros nos terreos onde se asentan as vivendas unifamiliares… son todos espazos aptos para exteriorizar o noso orgullo e a nosa galeguidade amosando a nosa bandeira.

E, coa azul e branca na casa, no escritorio ou cara ao fútbol, seremos iguais ou mellores persoas, iguais ou mellores profesionais, iguais ou mellores homes e mulleres fillos do noso tempo e cidadáns do mundo.

Probábelmente mellores. Porque só coñecendo e valorando o que é de noso somos –seremos– quen de lle achegar ao mundo, á ciencia, técnica e cultura universal un contributo digno, unha achega verdadeiramente cualitativa.
xornal.com

O BNG reprocha a Farjas que o gasto farmacéutico crecese un 7% nun ano

A deputada do BNG Ana Luisa Bouza preguntou onte no Parlamento á titular de Sanidade, Pilar Farjas, polo incremento dun 13% no gasto farmacéutico no mes de marzo. A nacionalista cifrou nun 7% a subida do acumulado interanual, o que supón unha inversión de 62 millóns de euros. “En maio de 2009 consideraron insuficiente o aumento na prescrición de xenéricos do bipartito, que pasou do 7,32% ao 10,64% e marcaron como obxectivo o 21,8%”, dixo Bouza, que engadiu que “Galicia encabeza o crecemento no gasto farmacéutico” e “ocupa o último lugar en prescrición de xenéricos”.

A deputada tamén acusou ao Goberno galego de incumprir a previsión orzamentaria, argumentando que a Consellería asegura que o último recorte, de 54 millóns, que sufrirá o seu departamento se compensará co aforro en medicamentos, algo “incompatible” coa actual evolución do gasto farmacéutico. Pola súa banda, a conselleira sinalou que “ante unha crise sen precedentes”, se fai necesaria “unha xestión responsable” e apelou a intención do Executivo estatal de recortar o gasto farmacéutico en 1.500 millóns de euros. A continuación, resumiu os programas da Xunta para fomentar os fármacos sen marca, comezando cun plan de xenéricos, unha campaña de promoción dos mesmos, a creación dun Observatorio para o bo uso do medicamento e unha Comisión de Farmacia e Terapéutica. Tamén recordou que “dos datos illados dun mes non se poden sacar conclusións” e que “en todas as comunidades nas que se implanta a receita electrónica se produce un aumento do gasto no seu arranque”. “En Galicia pasamos dun 51% a un 61% entre febreiro e marzo”, dixo e cifrou nun punto porcentual, fronte ao 0,5% do bipartito o crecemento no uso de xenéricos.

Esta explicación non convenceu a Bouza, que lle recriminou que repetise a presentación de 2009, cando “xa temos os datos de 2010” e o “seu plan tivo un efecto nulo”.

O BNG de Neda baralla acudir á Fiscalía ou ao Valedor para que se lle entreguen as contas do Concello

O BNG, estudia recurrir á Fiscalía ou ao Valedor o non facilitar os informes de gastos, tal e como este grupo solicitaba

No mes de xuño , o Bloque Nacionalista Galego, solicitou por rexistro no concello de Neda, un informe por escrito das partidas económicas destinadas a gastos protocolarios, viaxes e de carácter festivo.
Os socios de goberno en Neda, veñen de contestar ao escrito do BNG, que “ as contas do concello son transparentes e aparecen en Actas de Xunta de Goberno”, si ben é certa esta afirmación, o BNG quere facer unha puntualización, que é polo que se solicitaron estas contas ( nas distintas acta de Xunta de Goberno ) aparece o reparo do Técnico do Concello, o cal quere dicir, que no seu aspecto procedemental e na súa tramitación adoecen de eivas e defectos, que non aparecen reflectidos nas Actas de Xunta de Goberno e non se xustifican legalmente en ningunha Comisión de Facenda ( xa que estas practicamente non existen ). O Bloque Nacionalista Galego, diante deste certificado de acordo, está a analisar si recorre diante de organismos superiores, tales como o Valedor ou a Fiscalía, co fin de que se nos faciliten as contas solicitadas e os xustificantes, dos informes negativos dos técnicos municipais.

ASTANO VERSUS AS PONTES E CERCEDA

Na comarca de Ferrolterra –aínda que por desgraza non é este o único caso en Galiza– temos moita experiencia de como se xustificou o desmantelamento dun dos nosos sectores produtivos. Un expediente aberto por unhas axudas públicos do Estado ao conxunto do Sector Naval do Estado, consideradas ilegais pola Comisión da Competencia da UE, rematou, logo dunha negociación política, nun veto á construción naval civil no estaleiro de Fene.
Após dun proceso de mobilización social, coa recollida de sinaturas para impulsar unha ILP, diversos actos públicos, manifestación, peche no Concello de Fene, etc., dinos o Ministro de Industria que é mellor deixar as cousas como están, non molestar a Europa coa teima da reapertura do proceso de Astano e, agora, xa fica claro que o Presidente Zapatero mentiu no Congreso cando se comprometeu, a preguntas do BNG, a solicitar formalmente baixo a súa presidencia a revisión do acordo sobre o Naval.
Porén, non ten eses reparos nin esa pasividade o Goberno do Estado cando se trata doutros sectores. Estes días vén de solicitar diante da UE, da mesma Comisión da Competencia que dirixe o sr. Almunia, que se lle permita aportar axudas públicas para o consumo do carbón autóctono; aínda que neste asunto existan informes contrarios das denominadas Comisión Nacional da Enerxía, da Comisión Nacional da Competencia e do propio Consello de Estado.
Para solicitar a aprobación a estas axudas, tamén estatais, houbo tempo e interese en estudar a fondo a lexislación europea e atopar resquicios onde argumentar; un tempo e un traballo que non se adicou a Astano.
De aprobarse estas axudas, como se prevé, significará que dez centrais térmicas de carbón do Estado –ningunha en Galiza– que actualmente non producen polo seu alto prezo, van ter asignada obrigatoriamente unha parte da produción eléctrica, con prioridade sobre outras instalacións.
Isto vai supor unha reducción, case que total, da actividade de xeración eléctrica en Cerceda, As Pontes e Sabón, nun período inicial de tres anos. Con repercusión negativa en todo o tecido produtivo: Descarga en Portos, transporte, mantemento, aprovisionamentos, etc.
Curiosamente dáse esta situación logo de esgotar a nosa materia prima, os lignitos pardos, exportar durante decenios a enerxía xerada, con igual prezo onde se producía a onde se consumía. Lembrar por exemplo que a Comunidade de Madrid, entre outras, practicamente non xera un só quilowatio; e cando agora os grupos térmicos poden consumir un carbón importado que reduce moi considerabelmente as emisións, tanto de xofre como de dióxido de carbono, e xera un quilowatio máis barato que o producido con carbón doutras Comunidades Autónomas.
Cantas xustificacións houbo para paralizar Astano, mesmo con colaboradores activos no propio País, e cantas xestións reais fanse agora para apoiar a outro sector –o carbón español–, sen que se coñezan neste proceso ningunha medida para compensar a estas dúas Comarcas galegas.
O Goberno é Central, mais non goberna igual para todas e todos. E, a súa filial en Galiza, como xa fixeron non seu día, hoxe queixase deste novo golpe económico e maña pasarán a edulcoralo e xustificalo, como fan agora co naval.
E namentres, o Goberno da Xunta, como xa é a súa norma, calou cando se aprobaba en febreiro o Real Decreto 134/2010, pois estaba máis interesado en desmontar os avances conseguidos polo anterior goberno e agora, para eles, a culpa é só do Goberno Central, pois como todo o mundo xa coñece, o Goberno da Xunta non está para gobernar. Estamos, claramente, perante un goberno demoledor.....

Un axuste brutal para Galiza

Como afecta o PLan do Litoral en Neda

O boletin do BNG xa está na rúa

O BNG solicita informe dos gastos das festas do concello

O Bloque Nacionalista Galego, ven de solicitar no concello informe por escrito das partidas económicas destinadas a gastos protocolarios, viaxes, gastos destinados a medios de comunicación, e gastos derivados de eventos de carácter festivo e ocio, realizados ao longo dos anos 2.007, 2.008,2.009.
En época de crise tal e como estamos sufrindo, consideramos que pode ser un bo punto de partida, para despois das súa análise, tentar minorar estes gastos, que son realmente prescindibles no concello, e poden ser utilizados para couestións de carácter social.

O BNG amosa a súa preocupación polo estado das pistas municipais

O BNG de Neda, quere mostrar a súa indignación, polo estado deplorable que están a presentar as pistas de tránsito municipal, infraestructuras nas que en algunhos casos, chegan as silvas a mais da súa metade, provocando raiaduras nos automóbiles e producindo algún accidente ( ao querer apartarse co fin de evitar esas raiaduras ).
A desídia e desgoberno, no que están instalados os socios do goberno de Neda, mais preocupados en festas e representación que en realizar o labor para o que foron elexidos, da lugar a que están situacións se prolonguen no tempo, sin existir unha previsón para darlle solución ao problema..

Paro e desprotección: Como se non pasase nada

Levamos dous meses nos que o paro rexistrado está baixando, mais tirar disto unha lectura optimista é un grave erro, xa que as curvas do paro son sempre cíclicas: habitualmente soben de setembro a marzo e baixan de abril a agosto. O importante é ver a referencia anual e, neste senso, no último ano (de Maio de 2009 a Maio de 2010), o incremento do paro en Galiza foi de 21.000 persoas, co que temos a día de hoxe 228.507 paradas e parados.

Unha referencia anual que non é neutra, por mor da política de desGoberno Feixóo, máis preocupado na propaganda e na revisión e derrube do realizado polo Goberno Bipartito que en enfrontar os problemas reais do noso País. Lembremos que a actual Conselleira de Traballo e Benestar, cando estaba na oposición, asinaba a finais do ano 2008 en plena crise unha iniciativa parlamentar que dicía textualmente: "Somos conscientes que a capacidade de incidir do goberno da Xunta no desenvolvemento das súas competencias en materia laboral son o primeiro e máis importante paso a dar na loita contra a precariedade e o desemprego". Mais agora debeu esquecer que as políticas activas de emprego, é dicir, a promoción do emprego e a formación profesional ocupacional, son da súa competencia.

Se as cifras de paro son preocupantes, aínda é máis a desprotección dos parados e paradas. Con dados oficiais do mes de Abril, en Galiza tiñamos máis de 77.000 persoas sen ningún tipo de protección, o que supón o 33% de persoas en paro, cando no Estado esta situación dáse no 24% destas persoas.

Asemade, e como unha consecuencia negativa máis dos baixos salarios que temos, a prestación contributiva que se cobra en Galiza é de 803 euros/mes de media -unha das máis baixas do Estado- engadíndose outro último dado negativo: nun ano, o subsidio de desemprego pasou de 43.620 persoas a 71.648, cun incremento do 64%; debido fundamentalmente á posta en funcionamento do denominado Programa Temporal de Protección por Desemprego e Inserción (Prodi), que supón 420 euros/mes, que foi aprobado o pasado mes de agosto polo Goberno do Estado e que, agora, dentro das drásticas medidas de recortes sociais non fica claro que vaia ter continuidade; co que se agravaría a desprotección das traballadoras e traballadores en situación de desemprego.

Por iso, nunha perspectiva realista a curto e medio prazo no que o paro non vai baixar (o que significará que un número moi importante de persoas que actualmente están en desemprego van ter moi difícil atopar un posto de traballo), deberíamos demandar un incremento das partidas económicas para a súa protección; máis aínda cando vemos como se facilitan desde o erario público miles de millóns para o sector financeiro, para as empresas de automoción ou para as eléctricas, entre outras. Permanecermos calados sería inadmisíbel perante a grave situación económica pola que están a pasar diariamente milleiros de galegos e galegas.

El TSXG ve legal que se puntúe el capital público en parques eólicos

“O informe da asesoría considera como contrario á legalidade a participación pública no capital das empresas eólicas porque vulnera a Constitución (atenta contra a liberdade de empresa)”. Con este argumento la consellería de Economía e Industria, dirigida por Javier Guerra, procedió a anular el concurso eólico del bipartito, que concedió 2.325 megavatios de potencia en diciembre de 2008 y tenía en la participación pública un criterio de valoración de la adjudicación de parques eólicos. Ahora ese argumento ha sido desestimado por el Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) en dos sentencias a los recursos presentados por Endesa y Eurovento contra el bipartito.

En los recursos, ambas empresas energéticas cuestionan la validez del criterio de valoración de la participación pública en los proyectos empresariales eólicos presentados en base a la Orde del 22 de mayo de 2006, elaborada por la consellería de Innovación e Industria de la Xunta bipartita. Endesa considera que este criterio va en contra de un “sector liberalizado y sometido únicamente a autorización”, algo que según la compañía viola la Ley del Sector Eléctrico. Por su parte, Eurovento también señala que la entrada de capital público en los proyectos “contraviene lo dispuesto en la Ley del Sector Eléctrico”, “afecta a la libertad empresarial –recogida en el artículo 38 de la Constitución Española–” y porque se convierte “en determinante” para la admisión de las solicitudes presentadas.



DEFENSA DE BIPARTITO

En su defensa, el bipartito, además de considerar que la demanda llega fuera de tiempo, argumenta que la participación pública “se trata de un criterio de valoración, que no de admisión, de las solicitudes”, por lo que estima que no se puede considerar determinante para la autorización de los proyectos. Además, la consellería de Innovación e Industria indica que otras comunidades autónomas –como el País Vasco– “prevén criterios más intensos de participación y que resulta amparado en la Directiva 2003/44/CE”.

La Xunta bipartita considera que Eurovento “incurre en el error de considerar la previsión como una exigencia implícita de admisión”, es decir, que si no cumple ese criterio no se le concederá ningun parque, a lo que el letrado del anterior Gobierno gallego añade que ese criterio “en modo alguno se trataría de una reserva para el sector público de una actividad sometida a la libre iniciativa empresarial”. En su defensa también indica que el artículo 17.2 letra h) del Decreto 302/2001 permite que en las convocatorias anuales se establezcan “otros criterios de valoración”, motivo por el que el recurso “ha de ser desestimado” en este punto.



LOS EXPERTOS COINCIDEN

Las fuentes jurídicas consultadas explicaron que el TSXG “no ve motivo para el recurso” en lo referente a la supuesta ilegalidad de puntuar la participación pública en los proyectos empresariales eólicos. “Es un criterio que está en el reglamento, y no es eliminatorio. Además está bien aplicado y no fue determinante para que las compañías obtuvieran un autorización”, señalaron las mismas fuentes. “Si el criterio fuera en contra de la Constitución Española los demandantes podrían acudir al Tribunal Supremo, pero este criterio se enmarca en un reglamento autonómico y al ser valorativo no es ilegal”, añadieron. Los expertos jurídicos consultados apuntaron que las sentencias son “contrarias” al informe emitido el año pasado por la Asesoría Xurídica de la Xunta contra el concurso eólico del bipartito
Fonte xornal

Mina de Andalucita, un perigo para o Belelle

O Bloque Nacionalista Galego de Neda, quere mostrar a súa preocupación polos prexuízos que para os veciños de Neda, pode ter a posta en funcionamento da explotación, de mineral, solictada pola empresa Picobello Andalucita .

A explotación que tería lugar, nunha zona de grande biodiversidade e altísimo nivel de valor ambiental, ten para os veciños de Neda, un segundo impacto, xa que a explotación desta mina afectaría gravemente ó Rio Belelle ( o Rego Cernadas, figura encadrado na cunca do Río Eume, sendo un dos dous regos mais importantes, que forman parte da cabeceira do Río Belelle).

Dende o BNG, pensamos, que a posta en funcionamento desta explotación de andalucita, non so afectaría á cantidade senón á calidade das augas dos río Belelle ( algo que foi pasado por alto nos informes de impacto ambiental), que son o subministro do 100% da auga pública do concello de Neda, así como tamén os veciños de A Capela e algúns de Ferrol, non so pola explotación senón pola entulleira e os lixiviados, etc

O BNG en Neda, vai presentar no concello un escrito, par que se fagan as alegación correspondentes, car a evitar, que a calidade das augas, das que están a disftutar os veciños de Neda, se vexa afectada pola contaminación de esta explotación, e que realmente non xerará a riqueza comparativa, cós prexuízos medioambientais e de salubridade que nos informes se reflicten.

Xuristas especializados detectan irregularidades no Plan de Ordenación do Litoral (POL)

Xuristas especializados en Dereito Urbanístico advirten, nun informe encargado polo Instituto Galego de Estudos Europeos e Autonómicos (IGEA), da existencia de "irregularidades" no Plan de Ordenación do Litoral (POL) elaborado pola Xunta.
O informe está asinado por Enrique Sánchez Goyanes, doutor en Dereito, especializado en Dereito Urbanístico, presidente do Consello Asesor de Práctica Urbanística e profesor fundador e co-director do Máster de Desenvolvemento Sostible Urbano e Territorial da Universidade de Salamanca; e Ignacio Sanz Jusdado, avogado urbanista e máster en Urbanismo e Ordenación do Territorio, segundo informou o IGEA onte nun comunicado.
Ambos os dous expertos conclúen no seu informe, sinala a nota, que o documento Plan de Ordenación do Litoral que o Goberno autonómico enviou aos concellos "adoece dunha serie de irregularidades que, dende o punto de vista xurídico, o farían contrario a Dereito".
Trámites > Na súa análise, Sánchez Goyanes e Sanz Jusdado sinalan, entre outras cousas, que a Xunta comezou a tramitar este plan sen aprobar previamente unhas directrices de ordenación do territorio, co que "se vulnera o disposto na Lei de Ordenación do Territorio de Galicia".
Destacan, ademais, a "extralimitación" no POL arredor dos contidos e funcións que a Lei de Ordenación do Territorio fixa para este tipo de plans, así como, en opinión dos autores, a "insuficiente" regulación que o texto contén respecto á súa convivencia ou prevalencia cos plans urbanísticos municipais.
Sánchez Goyanes e Sanz Jusdado dubidan ademais de, o feito de que este plan lle furta aos concellos certas potestades sobre autorización de usos e actividades do chan".
En relación á devandita lei, os xuristas aprecian que o texto elaborado pola Consellería de Medio, Territorio e Infraestrutura se "extralimita" nos seus contidos, cunha "insuficiente" regulación respecto á súa convivencia cos plans urbanísticos municipais.
Unhas potestades, resaltan, que o POL "deixa en mans da Administración autonómica, e o fan, ademais, proporcionando á Xunta unha marxe de decisión discrecional", e que ambos os dous xuristas auguran que provocará "decisións arbitrarias e inxustas, inseguridade xurídica, e poñerá en dúbida o principio de igualdade".
Outra das irregularidades que detectan os xuristas autores do informe do IGEA é que o texto non contén o "imprescindible estudo económico e o documento que acredite a súa sostibilidade económica". Este feito, recordan, está a ser "sancionado sistematicamente polos tribunais coa nulidade destes plans", como xa aconteceu co Plan Insular de Ordenación Territorial de Lanzarote o pasado ano 2009 ou -no ámbito galego- co Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) de Gondomar no ano 2001.
Ademais, detectan a falta dun réxime transitorio necesario para regular a aplicación paulatina da nova normativa, de forma que flexibilice a aplicación das novas regras en situacións xa existentes, algo que ven como unha esixencia "de orde case constitucional".

O BNG non vota a favor dos orzamentos de Neda

Bloque Nacionalista Galego,diante do debate de orzamentos do Concello de Neda gostarianos facer unha serie de consideracións e reflexións, con respecto aos mesmos:
1. Temos que facer crítica do talante demostrado, polos socios de goberno de Neda, ainda que teñen maioría absoluta para aprobar os orzamentos, calquera grupo político que se precie de democrático, sempre busca o consenso e mais que nada naqueles temas que son de grande importancia para o concello, como é o caso dos orzamentos.
2. Son unhos orzamentos, que se presentan tarde e así o reflicte o Interventor no seu informe
3. Son pouco creibles nos seus obxectivos, e así o da a entender o técnico, poñendo en dúbida a efectividade das medidas nel plasmadas
4. Non teñen en conta, e dada a situación económica actual , cuestións en te´rminos sociais, vivenda, escolas infantiseliminación de barreiras arquitéctonicas, etc.
5. Conta con inversión real mínima por parte da Administración Local, xa que a maioría procede de outras administración, Estado e Deputación
6. Teñen estes orzamentos un carácter privatizador total, contratacións asesorias urbaníticas ( non se xustifican dada a pouca construcción que en Neda existe ), empresa recollida lixo, etc
7. O que xa nos parece moito mais grave e un verdadeiro disparate son os mais de 120.000 € ( mais de 20 millóns de antiguas pts)para asitencias a órganos de goberno, dedicacións, gastos de viaxes e de representación.
Un concello como Neda, non se pode permitir tanto dispendio económico e menos nas circunstancias actuiais económicas e máxime cando están sin cubri necesidades básicas dos veciños do Concello, tales como a auga e a rede de sumidoiros en zonas de Anca a Cobeluda, etc
8. Non existindo ademais ningunha partida, que diga que vai cambiar de rumbo o que foi a política municipal ao longo destes 3 anos
Polo explicado dende o Bloque Nacionalista Galego, consideramos que non son os orzamentos que o Concello de Neda precisa.

VIA ALTA CAPACIDADE ENTRE NEDA ( AP-9) E S. SADURNIÑO(AG-64)

Á iniciativa do BNG de Neda e a través das Parlamentarias do grupo Tareixa Táboas e Mª Luisa Bouza, en col do tema dos investimentos previstos e proxectos na “ Vía de alta capacidade entre Neda ( AP-9) e S. Sadurniño (AG-64)”, ben de dar resposta a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas e nela expón.
1º.- A Consellería ten previsto a construción dunha nova estrada de conexión entre a AP-9 ( enlace Neda e AG-64 ( enlace S. Sadurniño )
2º.- A nova estrada discorre integramente polo concello de Neda, non podendo determinar con exactitude os lugares por onde vai pasar, ata que se coñeza o proxecto de trazado.
3º.- Proxecto de trazado e impacto ambiental, están moi avanzados, polo que podería ser entragado antes do remate contractual, que está fixado para “ maio deste ano, posteriormente someterase a información pública e unha vez rematado o prazo de alegacións procederase á análise das mesmas, para continuar coa tramitación legalmente establecida, aprobación de proxecto, trámites expropiatorios para a dispoñibilidade de terreos, procedemento de adxudicación e inicio da obra.

GARZÓN

Confeso que non simpatizo con Garzón. Quizais por non acreditar nos superhomes e, tampouco, por conseguinte, nos superxuices. Quizais por seguir pensando que a Audiencia Nacional é un tribunal de excepción, herdeiro do Tribunal de Orde Pública franquista que, como este, privilexia as razóns de Estado sobre as garantías e a razón xurídica. Baste lembrar os “macroprocesos” instruídos e xulgados pola AN, o caso “Egunkaria”, os clamorosos erros procedimentais que puxeron na rúa a notorios narcotraficantes ou o tratamento de favor que, goberne quen goberne, Emilio Botín adoita receber deste órgao xurisdicional. Así as cousas, o axuizamento de Garzón é indisociábel da degradación institucional que padecemos e que se manifesta con especial acuidade no poder xudicial. Deste ponto de vista Baltasar Garzón é vítima, sen dúbida, dun sistema degradado que el proprio axudou a construir.

Mais se tratando dun asunto complexo hai tamén, sen dúbida, outras perspectivas posíbeis. A perseguizón dos crimes de lesa humanidade cometidos polas ditaduras militares de Chile, Arxentina ou Guatemala e o establecimento do principio de xustiza universal – agora restrinxido na lei tras acordo entre PP e PSOE – reconciliáronme un algo con Garzón, por máis que sempre pensara que á parte de ollar cara os crimes cometidos polas ditaduras latinoamericanas conviña tamén ver de axuizar os perpetrados polo fascismo español. E tamén pode ser que para perseguir os crimes do franquismo houbese que anular previamente a Lei de Amnistía de 1977 formulando a correspondente cuestión de inconstitucionalidade. Proceso, por certo, que nos permitiría non só recuperar a memoria dos que deron a vida por defender as liberdades mais tamén revisar unha transición que, lonxe de ser modélica, segue a condicionar negativamente a democracia no Estado español. Porque, ao cabo, que diferenza hai entre a lei de amnistía española e as leis de ponto final de Arxentina ou Chile? Que é o que distingue os desaparecidos de Franco dos de Videla ou Pinochet? Porén esta non foi a liña seguida por Garzón: el preferíu non cuestionar a lei de amnistía e proceder pola vía, xuridicamente incerta e limitada, da imprescriptibilidade das desaparicións do franquismo.

En todo caso, e sexa como for, Garzón vai ser xulgado por perseguir os asasinatos e desaparicións da ditadura franquista. Por este e non por outros motivos. E vaino ser tras ser acusado por organizacións de estrema dereita, como “Falange Española” e “Manos Limpias” que actúan, como no caso do “Prestige”, como brazo armado do PP. É por iso que neste caso, só neste caso, apoiar a Garzón é apoiar a xustiza. Unha xustiza que, se fose de verdade, faría desaparecer a Audiencia Nacional e a anularía da Lei de Amnistía.

O BNG leva ao Parlamento a situación da Casilla de O Puntal

c.carballeira
Cando van transcorridos preto de 2 anos dende que o Bloque Nacionalista Galego, presentara unha moción ao Pleno do Concello, para que a Casilla do Puntal pasara a Titularidade Municipal, moción aprobada por tódolos grupos con representación no concello e despois de realizadas varias preguntas en pleno para ver a situación na que se atopaban as conversas para a cesión do inmoble, nas que se nos contestou, primeiro que existía acordo, logo que tiña que pasar a Patrimonio, para a súa cesión, o certo é que a día de hoxe , nada se sabe da cesión da Casilla de O Puntal.
Por este motivo a Deputada do BNG Ana Luisa Bouza presentou no Parlamento Galego unha serie de preguntas.
. 1ª) Ten coñecemento o Goberno galego da demanda de cesión da chamada “Casilla do Puntal” realizada polo Concello de Neda?

2ª) Ten previsto o Goberno galego acceder a esta demanda, en qué plazos e en qué condicións?

3ª) Ten dado o Goberno galego resposta formal a esta demanda de cesión realizada polo Concello de Neda e en qué data?

Ao BNG e aos veciños e veciñas de O Puntal preocúpalles que non se esteña a acelerar a cesión deste local dada a situación de deterioro que ten sufrido a súa estrutura e a necesidade que teñen os habitantes desta zona por carecer de local de titularidade municipal para a realización de actividades tal e como teñen outras zonas do concello.

O Gúrtel na Galiza

A Nosa Terra, debulla o informe

O Concurso eólico de Feijóo

MANUEL MERA
O novo concurso da Xunta de Galiza para a adxudicación de potencia eólica favorece ás grandes empresas do sector, segundo coinciden practicamente todos os analistas. Non se trata dunha decisión illada, outro tanto sucede coa nova normativa urbanística, que legaliza inmobles e naves industriais sen licencia, e amplía as zonas para a construción industrial e de edificios a áreas adicadas a outros usos ou protexidas. Na sanidade pública hai proxectos para privatizar servizos en Vigo, Pontevedra e Ferrol. Contra estas medidas erguéronse moitas voces, e non só da oposición política, que cuestionan que se goberne en beneficio exclusivo da grande burguesía.
O tema eólico, no que está en xogo unha parte importante do sector enerxético galego do futuro, foi un dos cabalos de batalla nos que se baseou o programa electoral do presidente da Xunta. Os argumentos empregados polos populares, por exemplo a ilegalidade do concurso realizado polo bipartito, o tempo amosou que non tiñan ningunha base xurídica. En troques, agora, co novo proxecto en marcha, resulta evidente que os motivos de fondo, para unha oposición tan frontal, eran sobre todo económicos, por afectar negativamente o anterior concurso os intereses dos grandes grupos empresariais (que teñen moita incidencia política e nos medios de comunicación).
O problema de fundo non se dá só porque prime unha concepción neoliberal, que impide un reparto amplo entre os empresarios e máis ligado ao país do negocio eólico, senón que ademais, ao adiar a posta en marcha dos investimentos impediu que estes importantes recursos serviran para pular pola actividade económica produtiva, nun intre de crise tan aguda coma actual. O tempo pon a cada un no seu lugar, porén isto non evita que as consecuencias se paguen durante anos por todos e todas.