BNG NEDA

MAYOR ESCÁNDALO DE LA LEGISLATURA

2011-05-25T16:46:00.001+02:00

El portavoz parlamentario del BNG, Carlos Aymerich, ha proclamado que es "la primera vez que la Policía Judicial entra en la Xunta para investigar delitos tan graves y detiene a altos cargos". "¡Es la primera vez que la Policía entra en la Xunta!", ha insistido el nacionalista entre los aplausos de sus compañeros de filas, antes de indicar al presidente que "presunción de inocencia sí, pero actitud ejemplar de los altos cargos también".

"Usted tiene que tomar decisiones", ha exigido Aymerich, quien ha aconsejado a al jefe del Ejecutivo autonómico hacer "lo que proponía" cuando lideraba la oposición y pedía "dimisiones o ceses cada dos por tres". "Cese inmediatamente a los dos detenidos porque no es compatible estar en el calabozo y dirigir el Igape", ha exigido

Tras poner en duda el "interés" de Aymerich por la situación de los dependientes --temática sobre la que versaba la pregunta en la que el nacionalista aprovechó para sacar el asunto del Igape--, el presidente gallego recordó que "una de las primeras veces" que la Policía entró en la Xunta fue para buscar expedientes "relativos a determinadas contrataciones en relación con cargos del PSOE".

"En ese momento tuvimos absoluta tranquilidad y respeto por el alcalde de Castro de Rei y la vicepresidenta de la Diputación y le recuerdo que su partido siguió gobernando con ellos", ha contestado a Aymerich, antes de sentenciar que "los principios éticos, de convicción moral y los principios de defensa de los intereses generales" de su Gobierno "están incólumes".

"No intente meter una mancha de aceite sobre los empleados públicos del Igape", ha continuado, antes de pedir al nacionalista que, "si cree en la democracia" y que una persona tiene derecho a declarar "antes de ser sentenciado", sea "coherente y prudente" en sus palabras.

Al respecto, Aymerich ha ironizado con que los "principios éticos" del PP son "conocidos" y se ven con claridad "en A Costa da Morte o en Valencia". Del mismo modo, ha insistido en que la "verdad" no es "una de las pasiones" de Feijóo y, tras insistir en que "respeta absolutamente" los derechos de los detenidos, se ha preguntado "si es lógico y sostenible" que se mantengan en el cargo "mientras tienen que declarar y están detenidos" en relación a delitos "tan graves como blanqueo de capitales o fraude de subvenciones".

"¿Cree que es compatible? Entonces, según usted, el señor Strauss-Kahn debería seguir al frente del Fondo Monetario Internacional (FMI)", ha enfatizado Aymerich y ha instado a Feijóo a aplicar "el código ético" del PP. "Ahora tiene la oportunidad", ha retado a Feijóo, quien le ha tomado la palabra para advertir de que la "supremacía moral" del BNG convence "cada vez menos" y se ha remitido a los resultados de la última cita con las urnas.

Al tiempo, ha garantizado que el Gobierno gallego actuará conforme a la defensa de los "intereses de los gallegos". "No haré nada en contra de lo que los ciudadanos esperan que haga", ha afirmado el presidente de la Xunta, quien se ha reafirmado en que "ni siquiera se sabe qué delitos se imputa" a los detenidos. "Lamento que estudiara Derecho y que sea portavoz de un grupo parlamentario", ha espetado a Aymerich el presidente, quien ha asegurado que "no necesita principios de ética ni de supremacía moral", sino que le llega con los que le dan los gallegos "con sus votos".

Agradecemento

2011-05-22T23:50:00.000+02:00

O Bloque Nacionalista Galego, agradece o apoio de todos os veciños e veciñas á nosa opción política, e felicita ao pobo de Neda polo comportamento de expresión democrática realizado nesta xornada de eleccións do 22 de maio

OS VECIÑOS E A NOSA CASA

2011-05-20T19:13:00.002+02:00

Cantos deixariamos que os nosos veciños gobernarán a nosa Casa?, pois non deixemos que Neda nola gobernen os de fora.
O BNG ten Proxecto para Neda, ten capital humano para levar o proxecto adiante, que necesitamos?, o apoio maioritario dos veciños e veciñas, o domingo 22 de maio. HAI FUTURO, VOTA BNG

MITIN CENTRAL DO BLOQUE NACIONALISTA GALEGO

2011-05-18T10:24:00.002+02:00

O Xoves 19 ás 20 h mitin central do Bloque Nacionalista Galego, na Casa da Cultura, haberá servizo de ludoteca para os mais pequenos da casa.
EN NEDA HAI FUTURO, VOTA BNG

Hai Futuro, Vota BNG

2011-05-16T10:11:00.004+02:00

Hai Futuro, Neda ten Futuro con un goberno do Bloque Nacionalista Galego, os nosos contrincantes, estánse a poñer nerviosos cando teñen que falar mal de nós, non lles deben saír as contas, o BNG avanza cara ó goberno de Neda, Con forza, adiante. O Xoves día 19, todos á Casa Da Cultura, ás 20 horas.

Vas ir votar

2011-05-15T10:35:00.002+02:00

Agradecementos

2011-05-14T17:04:00.003+02:00

Manolo Castro Alonso, candidato a Alcalde e a organización Bloque Nacionalista Galego, agradecemos a participación que os veciños e veciñas están tendo nesta Campaña electoral e as mostras de apoio á nosa Organización

Neda ten Futuro

2011-05-13T23:56:00.001+02:00

O Futuro de Neda, pasa por un goberno do Bloque Nacionalista Galego, temos proxecto e temos as persoas capaces de levar ese proxecto adiante

O BNG ten Proxecto

2011-05-13T23:48:00.001+02:00

O Bloque Nacionalista Galego ten proxecto para Neda, Neda é un concello con futuro,o futuro pasa por un goberno do Bloque Nacionalista Galego

El juez de ‘Gürtel’ investiga contratos que firmó Negreira con Feijóo de conselleiro

2011-05-12T13:55:00.000+02:00

El juez instructor del caso Gürtel, Antonio Pedreira, dictó una providencia en la que reclama información de 15 sociedades que presuntamente pagaron comisiones a la trama corrupta, después de que la Brigada de Blanqueo de la Policía se lo solicitase. En concreto, quieren investigar las adjudicaciones obtenidas por estas empresas entre 2001 y 2004 en Galicia, Madrid, Castilla y León y la Comunidad Valenciana. Esta investigación, como pudo comprobar Xornal, afectaría al menos a cuatro contratos por valor de casi cuatro millones de euros firmados por Carlos Negreira, ahora candidato del PP coruñés, en su etapa como presidente de Portos de Galicia. El organismo portuario dependía entonces de Política Territorial, con el actual presidente de la Xunta, Alberto Núñez Feijóo, como conselleiro. Precisamente en esa etapa, el número 2 de la Gürtel, Pablo Crespo, en prisión provisional, figuraba como vocal de la consellería de Feijóo en el consejo de administración de Portos.

Las al menos cuatro adjudicaciones firmadas por Carlos Negreira como presidente de Portos que ahora levantan las sospechas de la Brigada de Blanqueo fueron a favor de la empresa Constructora Hispánica, presidida por el imputado en la trama Alfonso García Pozuelo. Se da la circunstancia de que, hasta el nombramiento de Negreira en el ente portuario, la Xunta no le había dado ningún contrato a esta sociedad desde 1999. Fue a los pocos meses de su llegada, en octubre de 2003, cuando Constructora Hispánica comenzó a recibir adjudicaciones, casi todas formando parte de una UTE con otra empresa. La primera, de casi dos millones de euros (1.936.000), fue para la ampliación de los muelles en Cabo de Cruz, adjudicada el 14 de octubre de ese año.La siguiente, de casi un millón de euros más (961.500), fue solo dos meses después, el 26 de diciembre de 2003, para el muelle interior de Mirasol-Ribadeo.

Ya en 2004, el 23 de septiembre, la misma empresa recibe una adjudicación de más de 600.000 euros (636.000), para la remodelación del dique de canalización del puerto de Foz, en Lugo. De nuevo menos de dos meses después, el 12 de noviembre, se lleva un contrato público de casi 300.000 euros (285.600) para dragar el canal de acceso también del muelle de Mirasol, en Ribadeo.

Todos estos contratos fueron otorgados además justo en la etapa de Feijóo como conselleiro de Política Territorial, ya que estuvo en ese cargo desde 2003 hasta 2005. Como informó Xornal en exclusiva en su día, en esta misma etapa de Feijóo y Negreira, Pablo Crespo figuraba como vocal del consejo de Portos. Además lo hacía como representante de la consellería de Política Territorial. Este consejo de administración cesó oficialmente con la llegada del bipartito, como consta en el Diario Oficial de Galicia del 30-12-2005. A pesar de esto, tanto Feijóo como Negreira siempre han sostenido que no tuvieron relación con Crespo y que este presentó su dimisión en diciembre de 2003. Documentos del sumario de la trama que fueron publicados por Xornal demuestran que Crespo llegó a cobrar de Portos con Negreira y Feijóo en la Xunta, a pesar de desvincularse en 1999 del puesto de secretario de Organización del PPdeG.

otros contratos, en el sergas

A pesar de que la mayoría de contratos públicos para estas empresas entre 2001 y 2004 en la comunidad llegaron desde Portos de Galicia, el Sergas, dependiente por aquel entonces de la Consellería de Sanidade de José María Hernández Cochón, le adjudicó al menos tres obras a otra de las empresas investigadas, FCC Construcción, del imputado Enrique Carrasco. Una, en abril de 2001 para el centro de salud de Rosalía de Castro de Vigo por 1,6 millones; otra, en el de Betanzos en diciembre de 2002, por tres millones y otra por casi diez millones en el hospital de O Meixoeiro en agosto de 2003, que también estarían entre los contratos reclamados por el juez.

RECURSO DE UN AFECTADO

La providencia del juez del Tribunal Superior de Madrid Antonio Pedreira para pedir datos de las adjudicaciones ha sido recurrida por uno de los afectados, que considera que dar los datos de su firma, también reclamados a la Agencia Tributaria, sobrepasa la privacidad de las empresas. Al menos hasta que se resuelva el recurso, los datos que requiere la policía no serán entregados.

xornal
Hai voces que lles costa sacar esto

Mitin BNG

2011-05-11T09:28:00.001+02:00

O Vindeiro venres día 13 de maio, no local do Mesón " A Canteira" en O Puntal, mitin do Bloque Nacionalista Galego, ás 20 h ( 8 do serán )

El 70% de los concellos donde subió el paro en abril son del PP

2011-05-06T09:10:00.000+02:00

Existen 244.662 gallegos apuntados en los servicios públicos de empleo. Son 4.584 parados menos que los registrados durante el mes de marzo, según los datos facilitados por la Consellería de Traballo. Si se contaran las personas que están realizando cursos de formación, el número de desempleados en Galicia ascendería a los 253.125. Si, además, se tuvieran en cuenta todas las personas que ponen algún tipo de requisito en sus demandas de trabajo, el recuento quedaría fijado en 269.041 parados gallegos. Pero la estadística oficial esconde estas dos últimas categorías, de ahí que el dato oficioso descienda de nuevo de las 245.000 personas. Igual que a nivel estatal, el dato de paro registrado en el mes de abril ha sido un alivio para el Gobierno autonómico. Eso sí, en Galicia ha vuelto a crecer el número de desempleados mayores de 44 años, y el 90% del empleo creado se ha formalizado a través de contratos temporales y para gente que llevaba menos de seis meses buscando empleo.

Además, el de ayer es el último dato de desempleo que se conocerá antes de las próximas elecciones locales gallegas. Atendiendo a las cifras divulgadas por la Xunta de Galicia, el paro subió solo en 70 de los 315 concellos de la comunidad. En el 71% de ellos es el Partido Popular el encargado de gobernar. Con todo, la localidad donde más se incrementó el número de demandantes de empleo fue Rianxo, gestionada por el Partido Socialista de Galicia (PSdeG), con 53 nuevos parados. Eso sí, se trata de un concello de considerable tamaño en comparación con otros donde también se apuntaron al paro más personas de las que encontraron trabajo.

A nivel intermensual (entre un mes y otro), el desempleo cayó un 1,84% en la comunidad. Pero en el concello de Abegondo, gobernado por el Partido Popular, creció un 3% en 30 días, exactamente el triple que la media estatal. En Agolada, donde también hay un alcalde popular, el paro aumentó otro 4% en abril respecto al mes anterior. En el municipio ourensano de Baños de Molgas –donde gobierna el conservador Eladio Mangana Nóvoa–, el paro creció un 11,4% en un mes. Cabe destacar que el peor tramo en materia de empleo que hubo en España fue entre diciembre de 2008 y enero de 2009, momento en que el desempleo registrado medró casi un 7%. Los datos de Baños de Molgas son, así, cuatro puntos porcentuales más severos.

Cualedro, otro municipio ourensano, también experimentó un aumento del paro significativamente mayor que la media gallega. En este caso se incrementó un 4,65%. También aquí gobierna el Partido Popular de Alberto Núñez Feijóo.

En cifras brutas, y después de Rianxo, el concello donde más aumentó el desempleo fue Salvaterra de Miño, con 22 desempleados más, si bien el incremento porcentual fue mucho menor que en otros casos (2%) debido a la densidad de población.

Precisamente son los concellos pequeños los que muestran la dureza de la crisis en cifras porcentuales, puesto que en esas localidades no hay un sector servicios que sea capaz de absorber el mismo grado de población desempleada que en Santiago de Compostela o A Coruña. En Xunqueira de Espadanedo, por ejemplo, el paro subió un 14,2% a nivel intermensual. Muchos de los concellos donde se registraron malos datos laborales son del interior de Galicia.

x.g.

Presentación Candidatura III

2011-05-03T07:38:00.002+02:00

Presentación Candidatura II

2011-05-01T21:12:00.002+02:00

Presentación Candidatura I

2011-05-01T15:22:00.003+02:00

El sueldo de Rajoy: 51.000 euros como diputado 149.000 del PP y 325.000 como registrador de la propiedad

2011-04-27T17:28:00.000+02:00

Recibe del Estado más del doble de lo que cobra Zapatero

El sueldo de Rajoy: 51.000 euros como diputado 149.000 del PP y 325.000 como registrador de la propiedad

C.G.

El PP, como suele demostrar habitualmente, evitar aplicar para sí mismo lo que exige a los otros. Reclama al Gobierno transparencia en todo asunto que se tercie, pero, en cambio, mantiene la opacidad sobre las rentas de sus diputados y de su propio líder. Según el diario Público, Mariano Rajoy gana alrededor de 200.000 euros brutos al año, una cifra que Génova se ha negado a confirmar. A esto habría que sumar, aún, los ingresos que recibe como registrador de la propiedad con reserva de plaza en Santa Pola, que podrían oscilar entre 325.000 y 450.000 euros al año, aunque sobre este tema hay, también, una absoluta nebulosa.

•Noticias relacionadas
◦"Sería muy interesante saber por qué Rajoy no ha pedido la excedencia del registro de Santa...
◦¿Miente Rajoy sobre su sueldo?
◦¿Por qué Rajoy se niega a revelar su sueldo?
◦Cospedal, con 241.840 euros, es la política mejor pagada de la democracia
La aproximación al sueldo de Rajoy ha sido deducida a partir de cálculos elaborados por expertos en recursos humanos que toman como referencia los datos públicos, sus retribuciones en el Congreso y su última, aunque confusa, versión sobre lo que obtiene del PP, "unos 6.000 y bastantes euros netos más al mes".

Más del doble del salario de Zapatero

Tomando como buenos estos datos, Rajoy superaría en más del doble los ingresos del presidente del Gobierno, José Luis Rodríguez Zapatero, que cobra 78.185 euros, aunque no es el que más gana dentro del PP, ya que su número dos, la política mejor pagada de la democracia, recibe 240.000 euros anuales, de acuerdo con la declaración de su renta de 2009. Dentro de esa remuneración, Público tiene en cuenta lo que cobra como diputado en el Congreso, este año, 51.582 euros.

El líder del PP siempre ha sido reacio a aclarar sus ingresos. En el año 2007, en su debut en el programa Tengo una pregunta para usted, se negó a responder la cuantía de su sueldo y tras titubear sólo alcanzó a reconocer que cobra más que un pensionista. En octubre de 2010, en una entrevista en el diario El País, respondió, dubitativo:"Pues yo debo ganar unos 6.000 y bastantes más euros netos al mes, más mi asignación de casi 3.000 euros por mi condición de diputado".

Más sobre
■Mariano Rajoy
■José Luis Rodríguez Zapatero
■Miguel Ángel Aguilar
■Público
■El País

Entre 198.257 y 209.282 euros

En la hipótesis de que gane 6.500 euros netos al mes del PP más 2.945 líquidos del Congreso, las retribuciones brutas globales de Rajoy se cifrarían en 198.257 euros, según los cálculos de Público. En el caso de que sus ingresos llegasen a 7.000 euros netos al mes, añaden, el bruto anual sería 209.282 euros. Cada més, el líder popular cobraría entre 9.500 y 10.000 euros limpios.

El PP recibe del Estado casi 35 millones

Pese a que el diario intentó contrastar con Rajoy la información, pero el PP se negó a confirmar el dato. Esta negativa no parece tener un fundamento razonable teniendo en cuenta que el 90% de los ingresos de los partidos proceden de fondos públicos. Del total de 82, 3 millones de euros que destina el Estado a los partidos políticos, el PP recibe 34.470.000 euros.

El eterno registrador

Por otra parte, Rajoy sigue figurando como registrador de la propiedad con reserva de plaza en Santa Pola, según aseguró en junio de 2010 el periodista Miguel Ángel Aguilar en El País. La decisión del líder del PP de no optar por pedir una excedencia, conlleva que su sustituto, Francisco Riquelme, recibe tres retribuciones: la de su propio registro, la del de Santa Pola y la de la oficina liquidadora de la localidad como interino, e impide que el puesto pueda ser ocupado por otro registrador.

Un 25% del sueldo del registrador de Santa Pola

En su calidad de registrador de la propiedad con reserva de plaza en Santa Pola, Rajoy cobra un 25% de lo que obtiene su sustituto, entre 1, 3 y 1, 8 millones de euros al año. Es decir, el líder del PP podría recibir entre 325.000 y 450.000 euros al año.
globomedia

Presentación Candidatura BNG Neda

2011-04-23T10:58:00.003+02:00

Esperamos a presenza de moitos veciños e veciñas, a este acto aberto, para poder escoitar, de primeira man as propostas do Bloque Nacionalista Galego e os integrantes da candidatura, que vai representar aos veciños e veciñas no Concello

PARA CANDO A POSTA EN MARCHA DO BUS CIRCULAR Á RÍA

2011-04-21T18:31:00.000+02:00

No mes de outubro de 2008, anunciábase, que na reunión a celebrar naquel intre coa Dirección Xeral de Transporte da Xunta de Galiza, ían quedar solucionados os problemas de transporte metropolitano da Comarca de Ferrol, un Plan de transporte que incluiría o percorrido circular pola Ría de Ferrol.
No seu momento e grazas á presión exercida polos veciños de O Puntal, ( a pesares das declaracións realizadas polo Sr. Bugarín, dixit..que o transporte metropolitano non se poría en marcha ate o verano do ano 2.010 ). O bus chega a O Puntal en xaneiro de ese ano, no que si mentiu o Sr. Bugarín, niso tamén, é que o transporte íase poñer en marcha no verán do 2.010.
Cando, xa van transcorridos case que catro meses do ano 2.011, os habitantes da zona sur da Ría de Ferrol, continúan esperando por esa posta en marcha do transporte metropolitano ( iso si con anuncio e propaganda da posta en marcha dunha nova tarxeta e adaptación de custos, ( custos que por certo unha parte importantísima a realizan os concellos ).
Dende o Bloque Nacionalista Galego, nos preguntamos, canto tempo mais, haberá que esperar?, para que un servizo público transcendental, como é o transporte , e nas circunstancias económicas actuais, , teña vía libre e se faga realidade a súa posta en marcha .
enviado á prensa o 18 de abril

Conselleiros e altos cargos da Xunta, no sumario da operación ‘Orquesta’

2011-04-18T18:03:00.000+02:00

O sumario da operación Orquesta, que investiga unha trama de presuntos delitos de tráfico de influencias, suborno, prevaricación e falsificación de documentos na Costa da Morte con máis dunha vintena de imputados, recolle entre os miles de folios conversas que a policía creu de importancia para a instrución do caso e nas que aparecen conselleiros, como Agustín Hernández ou Beatriz Mato, ou algúns altos cargos e membros dos departamentos do Goberno galego. Nunha delas, falan da presunta adxudicación a dedo do concello de Mazaricos dunha gardería con 45 millóns da consellería de Beatriz Mato e coa presunta connivencia de Benestar.

Así, un membro da construtora Ogando, que recibiu presuntamente case tres millóns de euros en obras a dedo de varios concellos, chama a un técnico de Mazaricos para preguntarlle como vai “o da guardería”, dependente do Consorcio de Benestar. “Eu creo que sale, pola conversa, eh”, dille o técnico, que terá que falar “cun posto político e unha chica cun posto medio político, de esos a dedo, de asesor, de confianza”. “Esa será a que poña problemas, se os pon”, di un. “A ver se pescamos, a ver se pescamos esto!”, di o construtor. Tres días despois, Daniel Ogando fala co técnico, que lle di: “fágao quen o faga, valo facer ti, polo que estiven oíndo”. Ogando pregúntalle: “De trinta (millóns) para arriba ou para abaixo?”. 45, dille o responsable do concello. “45, carallo”, responde.

“Ou sexa, que o vas facer, iso non me cabe menor duda, o Consorcio xa sabe que o concello ten un compromiso e o vas facer”, di. Anteriormente, un home pedíralle ao alcalde, José Santos Maneiro, que se a Xunta “lles daba pasta” para a gardería, “que non a saquen aos outros, que lla saquen a quen, xa me entendes...”.

O alcalde de Arzúa leva ao fiscal o intento de suborno do actual candidato popular

2011-04-16T10:31:00.001+02:00

O alcalde de Arzúa e candidato do BNG á reelección, Xaquín García Couso, trasladou ao Ministerio Fiscal o “intento de suborno” que practicou, segundo denunciou, o agora candidato do PP á alcaldía e daquela director da radio municipal desa localidade, por se entende que “poden ser constitutivos de delito perseguible de oficio”.

Esta decisión, explicou en rolda de prensa, adoptouna despois de estar “suficientemente meditada”, e puxo de manifesto que este feito non ten que ver coa proclamación como candidato do PP de Armando Cascón Rodríguez, senón pola “recente publicación en prensa” dos feitos ocorridos en 2009 e a “actitude que toma o propio” candidato ao presentar contra el unha querela criminal no Xulgado de Arzúa ante a decisión de trasladalo temporalmente do seu posto mentres dure a súa condición como candidato.

García Couso contratou un detective privado, tras cursar as consultas ao avogado asesor municipal, para gravar “o intento de suborno” do agora candidato do PPdeG e entón empregado público do Concello.

Neste sentido, defendeu a “absoluta legalidade” das gravacións da conversación mantida o 6 de agosto de 2009 co actual aspirante popular, e desmentiu as acusacións do presidente do PP da Coruña, Carlos Negreira, quen “publicamente tentou manchar a imaxe deste alcalde falando de gravacións ilícitas”.

“Dígoo por última vez, estas gravacións son completamente legais e non vou permitir que nunca ninguén máis me calumnie publicamente sen que se tomen pola miña banda as medidas legais oportunas”, manifestou García, quen aclarou que foi unha gravación “puntual que se fixo necesaria e imprescindible para demostrar un intento de suborno a este alcalde por quen hoxe é candidato do PP”.

Naquelas conversas deducíase como o agora candidato do PP ofrecíalle ao alcalde controlar a radio e emitir información favorable ao rexedor a cambio de que este lle subise o soldo como director á fronte da emisora municipal.

xornal

Anxo Quintana: "Negueime a executar o que outros deciden nos despachos sen presentarse ás eleccións"

2011-04-13T16:35:00.000+02:00

Anunciada con tempo e por decisión propia a miña saída inminente da actividade parlamentaria, non era a miña intención nin interese aportar argumentos e opinións sobre unha cuestión tan sensible e importante para Galiza como o concurso eólico e as súas consecuencias económicas. Non porque non as teña, senón porque considero que son outros os encargados de facelo e estou convencido de que o poden facer con máis solvencia e claridade ca min. Pero a intervención do conselleiro Guerra no último pleno do Parlamento galego, e a miña imposibilidade regulamentar de contestarlle en sede parlamentar, obrígame moralmente a dar a miña opinión aínda que sexa por última vez.

Teoricamente o Sr. Guerra comparecía para explicar as bondades do concurso eólico executado polo seu goberno. Era o seu dereito e a súa obriga. Pero o certo é que non tardou nin cinco minutos en deixar clara a auténtica razón da súa intervención: tentar parar o tremendo golpe político que, para el e a Xunta de Galicia, supuxo a sentencia do TSXG que declara totalmente legal o concurso eólico promovido polo anterior goberno e que o Sr. Feijóo botara abaixo amparándose precisamente nunha suposta ilegalidade que agora se demostra falsa.

A empresa non era doada para o conselleiro e, como lle soe suceder a todas as persoas sen argumentos, o conselleiro tivo que recorrer ao chascarrillo, a insinuación e o insulto covarde. Para isto o conselleiro nin sequera foi ocorrente: volveu blandir dende a tribuna unha foto que o PP e os seus amigos mediáticos fixeron famosa nos dous últimos anos e na que aparece o que isto escribe disfrutando dunha tarde en barco cun coñecido empresario galego. Segundo o conselleiro esta é a proba do nove dun concurso amañado.

Xa o dixo o Sr. Méndez Romeu na súa intervención de retruque na que, con claridade, elegancia e contundencia, explicou a sucia manobra do conselleiro consistente en verter insinuacións ou acusacións manifestas a base de mostrar como suposta proba fotos sacadas de contexto. Pero por se non quedou claro e alguén pode sentirse turbado, cohibido ou mesmo avergoñado na súa dignidade militante por tan “impactante” instantánea, farei algunha aclaración por primeira e derradeira vez.

O primeiro que todo o mundo debe saber é que a famosa foto foi tomada un ano antes de que eu fora vicepresidente da Xunta e catro anos antes de que o Goberno ao que pertencín convocara ningún concurso eólico. Dificilmente, pois, o empresario e máis eu podiamos estar tratando ningunha adxudicación.

O segundo que teño que dicir é que antes, durante e despois do concurso eólico tiven a oportunidade de falar persoalmente con moitos empresarios que se presentaban a ese concurso e con outros moitos que non o fixeron. Era a miña obriga como vicepresidente e será sempre a obriga de calquera gobernante.

E o terceiro que debo afirmar é que, en cumprimento desa obriga, tanto o conselleiro Guerra como o presidente Feijóo entrevistáronse antes, durante e despois do actual concurso eólico con numerosos concursantes. En lugares oficiais e en reservados de restaurantes. Pór en dúbida a honestidade desas xuntanzas polo simple feito de que haxa foto ou non é unha estupidez que comete o PP e que eu non vou repetir.

É ben certo que, en política, unha mentira repetida mil veces acábase convertendo nunha verdade. Sobre todo se o muñidor da mentira é o Partido Popular, e utiliza para a súa divulgación os seus potentes medios de comunicación.

Pero todo o mundo debe saber que a reunión autenticamente determinante da campaña de acoso e derribo do concurso eólico do bipartito non foi a reflectida na instantánea que o Sr. Guerra exhibiu no Parlamento. Foi a que eu mantiven con algunha elite do país e na que me neguei a seguir a tradición galega consistente en baixar a cabeza e executar dende o Goberno o que outros deciden nos despachos sen presentarse ás eleccións. Curiosamente desa creo que tamén hai foto, pero non se publicará nunca.

E mentres andamos leados nesta serpe de verán, nunca mellor dito, o Goberno galego está a punto de irse de rosiñas dun dos maiores desastres que a Xunta de Galicia executou na súa curta historia.

O Sr. Feijóo empezou o seu mandato cun concurso eólico aprobado e que supuña, en plena crise, a posibilidade de crear no noso país miles de postos de traballo. O concurso ademais fora maioritariamente gañado por empresas e entidades de aforro galegas que grazas ao seu éxito vían reforzada a súa posición económica e, polo tanto, as posibilidades reais de manter a súa actividade e postos de traballo na nosa terra. Pero co Goberno do Sr. Feijóo puido máis a soberbia, o sectarismo e a obediencia debida a quen, desde a mentira mediática, o axudara a chegar ao poder que a responsabilidade institucional e o interés do país. Amparado por certa sensación de impunidade declarou pola súa conta e risco, escondéndose detrás dalgún informe teledirixido, a “ilegalidade manifesta” do anterior concurso e iniciou un novo procedemento.

A decisión tivo varias consecuencias: onde antes gañaban maioritariamente empresas galegas, agora gañaron maioritariamente empresas de fóra e outras que non se sabe de onde son, dous anos de parálise e a imposibilidade de crear postos de traballo cando máis se necesitan, a perda de boa parte das vantaxes das primas á produción eólica que antes existían e agora non tanto e a condena para as empresas adxudicatarias de ter que realizar as súas inversións cunha situación financeira moito peor pondo en perigo os plans industriais. Ademais disto a Xunta de Galicia, co seu novo concurso, consegue dar unha imaxe do país propia dunha república bananeira onde os cambios de goberno levan aparellados cambios nas regras de xogo e inseguridade xurídica.

Por se todo isto fora pouco, o actual Goberno esqueceu algo importante: nun Estado de Dereito a legalidade ou ilegalidade das cousas non a marca nin o goberno nin a oposición, defínena os tribunais de xustiza. E o máis alto tribunal galego vén de ditar a legalidade do anterior concurso espindo a mentira sobre a que baseou Feijóo a súa lamentable decisión.

Non podo negar certo sentimento de discriminación. Estes días non hai quen me saque da cabeza que se eu, e o Goberno ao que pertencín, tivera cometido desatino político parecido ao executado polo Sr. Guerra, a foto famosa neste momento non sería a do barco se non a nosa propia de perfil na tarxeta de “fichado” da Guardia Civil. Mentras tanto o conselleiro exhibe tranquilamente no Parlamento o seu bronceado conseguido seguramente a bordo dalgunha embarcación.

Permitídeme a brincadeira de humor. Hai tempo que o PP perdeu totalmente a capacidade para facerme dano persoal. E mira que o teñen intentado! O único que me apenaría é que compañeiros bregados nas máis difíciles batallas se deixaran amedrentar sicoloxicamente por quen utiliza a mentira e a difamación como único argumento. Non só non temos nada que ocultar. Na historia do nacionalismo temos moito que ensinar. E do noso paso polo goberno, con todas as súas deficiencias e erros, non só ensinar senón mesmo presumir.

Ata sempre."

NON TODOS SOMOS IGUALES II

2011-04-12T18:22:00.001+02:00

Las escuchas telefónicas revelan regalos y pagos en metálico al Gobierno local
A principios del verano pasado, andaban con prisas los Ogando, padre e hijo, constructores de Muxía, por hacerse con la obra para dotar de césped artificial al campo de fútbol de Fisterra. Un contrato de 345.862 euros, financiado por la Diputación y adjudicado sin concurso por el ayuntamiento, que gobierna con mayoría absoluta el PP. En julio, el padre le explica al hijo por teléfono cómo acelerar las cosas para conseguir el jugoso contrato, uno más de los numerosos que lograron en 2010 en esa localidad: "Quien tiene eso en la mano es el secretario, puede abrir los sobres, os puede ayudar ¿entiendes? Puede mirar los sobres, eh, antes de abrirlos. Ya lo hizo".
Los Ogando se prodigaron en caros regalos a alcalde y funcionarios
"Es común pagar por la adjudicación de obras", según el sumario judicial
Los Ogando se llevaron esa y otras obras de Fisterra en 2010 por valor de 760.000 euros, además de otra de saneamiento de la Xunta (810.000 euros). "La dinámica delictiva es exactamente igual a la seguida en Cee", afirma el juez de Corcubión Andrés Lago Louro en su investigación de esta trama de corrupción en la Costa da Morte, en la que están implicados, acusados de cohecho y otros delitos, tres alcaldes, sus concejales responsables de obras así como los secretarios y los arquitectos municipales de tres ayuntamientos.
Al igual que en Cee, en Fisterra la familia Ogando "paga favores de diversa índole a cambio de la adjudicación previamente amañada de obra pública", sostiene el juez. También hay constancia de pagos en metálico a los políticos. El alcalde, José Manuel Traba, y dos tenientes de alcaldes, Santiago Insúa Esmorís-Recamán y Ramón Redonda, están en libertad provisional, tras ser detenidos por estos hechos.A disposición judicial, también imputados en el sumario del caso Orquesta, pasarán el 2 de mayo el secretario-interventor de Fisterra, José Ramón Lema Fuentes, así como el arquitecto, Manuel Carro, acusados de participar activamente en "amañar las contrataciones" antes de adjudicarlas a los Ogando.
Daniel Ogando, padre e hijo, pagaron gastos de fiestas patronales de Fisterra, como las de la Virgen, "poniendo" gratis, entre otro mobiliario, generadores cuyo alquiler cobran a 400 euros por día en otros municipios. Contrataron personal que le pidió el alcalde o sus ediles. "Hay una auténtica cadena de favores", aseguran los investigadores de la policía. Los constructores obsequiaron con caros regalos al regidor y costearon múltiples comidas con políticos y funcionarios del ayuntamiento. "Es la forma de entrar", según la fórmula empleada por Ogando padre para justificar su afición a pagar costosas comidas a todo cuanto responsable de obras municipales haya en la comarca.
Y, según constan en escuchas policiales, los dos constructores de Muxía hablan el 30 de diciembre de un pago en efectivo de 10.000 euros "que iría destinado", consideran el juez y la policía nacional, "o bien al alcalde de Fisterra" o bien a sus dos concejales, Ramón Redonda y Santiago Insúa. El objetivo era agradecerles las numerosas obras adjudicadas en el año que estaba a punto de finalizar.
Ese penúltimo día de 2010, Ogando hijo le cuenta a su padre por teléfono que lleva "el dinero" retirado por la mañana del banco para encontrarse con el alcalde en un restaurante. Pero no oculta su contrariedad al descubrir que Traba, también diputado provincial del PP, está terminando de almorzar con otro constructor. "Estarán con alguna obra tongo, ¿eh?", dice Ogando a su padre. Y le precisa que es el empresario quien paga la comida, tal y como hicieron ellos en numerosas ocasiones anteriores.
Todas esas obras públicas adjudicadas en Fisterra a los Ogando están bajo sospecha, investigadas en el marco del abultado sumario de la Operación Orquesta. "Queda patente que para la adjudicación de las obras es norma común pagar por ella", afirman en sus informes de investigación la policía nacional. Entre el verano de 2010 y el pasado 31 de enero, día en el que fueron intervenidos los tres ayuntamientos y detenidos sus responsables públicos, hay un sinfín de conversaciones telefónicas de los Ogando con el alcalde de Fisterra, sus dos concejales -los tres en libertad provisional- y el secretario-interventor, José Ramón Lema Fuentes. En ellas se habla de "amañar" las contrataciones antes de su adjudicación. En muchas de las llamadas, Ogando y los ediles hablan, al referirse a contratos de obras, de pagos que denominan alternativamente "costes indirectos, aumentos o excesos de medida". "En realidad, se refieren presumiblemente a las dádivas, pagos o favores que ha de efectuar el constructor a cambio de las obras que le han sido adjudicadas de modo fraudulento", afirma el juez.
El juzgado ha requerido de la Xunta toda la documentación sobre la obra de saneamiento en Fisterra adjudicada en mayo a Construcciones Ogando. El empresario, en una conversación en diciembre pasado con un constructor que quiere concurrir por una obra similar de la Xunta en Coristanco, le recomiende que acuda al alcalde. "Al jefe que tienes ahí, tienes que darle un toque, esa es la norma, si no ¡hostias en vinagre!, si no es tontería meterse" en un concurso público. Ogando padre se jacta de que él recurrió al alcalde de Fisterra para lograr esa obra de saneamiento de la Xunta. Compitieron 52 empresas pero la "cogió" Ogando.
En enero pasado, los días previos a la intervención en Cee, Fisterra y Mazaricos ordenada por el juez, los constructores intentaban obtener otra obra de la Xunta, concretamente de Portos de Galicia, en Fisterra. Ogando hijo empezó a presionar a los ediles para que influyeran en la adjudicación. "Hay que preguntarle al presidente a través del alcalde de Fisterra", explica al edil Ramón Redonda. Este le replica que "eso hay que hablarlo con Campana", en referencia al presidente de Portos de Galicia, José Manuel Álvarez-Campana.
El pais- continuara....

En politica como na vida, non todos somos iguales, por moito que outros intenten

2011-04-08T18:17:00.005+02:00

"La dirección de Radio Arzúa atenderá cualquier sugerencia, orden o función que el alcalde le designe". En este punto, el número nueve, de un documento al que ha tenido acceso EL PAÍS, se resume el intento de soborno al alcalde de la localidad efectuado por el director de la emisora, Armando Cascón. El objetivo de Cascón, enunciado en el mismo texto, consistía en que el Ayuntamiento, del que el locutor es funcionario, "conceda al director de la radio un sueldo líquido de 1.500 euros al mes (14 pagas) incluidas las correspondientes pagas extraordinarias". El regidor de Arzúa, el nacionalista Xoaquín García Couso, no accedió a las pretensiones que Cascón le comunicó por escrito en agosto de 2009. El pasado mes de marzo, el responsable de Radio Arzúa fue nombrado candidato a la alcadía por el Partido Popular.

Prometía llevar a la portada todas las notas del Gobierno y relegar a la oposición

El regidor del BNG desoyó la propuesta de Armando Cascón
El salario actual de Armando Cascón asciende a 1.031 euros líquidos. Para convencer al alcalde de su necesidad de cobrar 469 euros más al mes, redactó un contrato dividido en dos partes, Compromisos adquiridos pola dirección de Radio Arzúa (una decena) y Compromisos adquiridos polo alcalde (dos). Las tareas que se autoencomendaba el director de la emisora, en el caso de que García Couso hubiese aceptado subirle el sueldo y "mantener el 50% del incentivo de publicidad por su gestión (7,5%)", conforman un manual de manipulación informativa. "Se cubrirán todos los plenos", comienza el documento justo después de ratificar que los incentivos por publicidad por él percibidos -un 15% de cada anuncio- serán compartidos con el auxiliar de la radio.

"Se cubrirán todos aquellos actos institucionales que se desarrollen, incluso en los fines de semana", continúa el papel, en el que Cascón aclara: "Inauguraciones o cualquier otro acontecimiento institucional que requiera de los servicios de la radio". Pero el corazón de la propuesta del ahora candidato de los populares en Arzúa comienza en el punto cuatro de la misma, cuando comienza a teorizar sobre el tratamiento radiofónico de las notas de prensa. "Todas las notas de prensa que lleguen desde el gabinete del prensa de la alcaldía serán portadas de todos los informativos y serán emitidas íntegramente con derecho a entrevista", expone.

A los grupos de la oposición, que en la actualidad son dos, PP y Partido Socialista, les esperaría, de haber aceptado el alcalde el trato, una travesía por el desierto informativo: "Todas las notas que nos lleguen desde la oposición quedarán para el final del informativo y se les aplicará un tratamiento específico. Entre ellos serán abreviados y se insertarán dos cortes, uno del grupo que envía la noticia y el otro, al final, del alcalde o de un miembro del grupo de gobierno para contestar. Las declaraciones o cortes del alcalde o grupo de gobierno serán más largas. Antes de grabar las declaraciones del alcalde se le enseñarán las de los grupos políticos".

No solo eso. La alcaldía podría, según el acuerdo propuesto por Armando Cascón, controlar de cerca la información que fuese a emitir Radio Arzúa, tuviese o no que ver con ella. "Todas las notas de prensa que nos lleguen desde cualquier grupo político serán enviadas a la alcadía", reza el punto seis, "así como aquellas noticias de asociaciones o colectivos vecinales que tengan como contenido asuntos relacionados con el Ayuntamiento". Además, en los informativos radiofónicos locales, muy seguidos en la villa coruñesa, "no se tratarán asuntos de carácter regional ni se entrevistará a ningún miembro de cualquier otro gobierno que no sea el de Arzúa. De hacerlo, será única y exclusivamente con el beneplácito del alcalde y con las condiciones que él imponga". Armando Cascón, a cambio de 500 euros mensuales más, también sometía la emisora de propiedad municipal a la voluntad del equipo de gobierno: "Cualquier miembro del Ejecutivo arzuano (alcalde y concejales del grupo de gobierno) serán entrevistados cuando el alcalde quiera". El regidor del BNG, Xoaquín García Couso, rechazó las pretensiones de Cascón. Este encabeza ahora la lista del PP a la alcaldía.

Este periódico intentó ayer sin éxito ponerse en contacto con Armando Cascón para que explicase su versión.

el pais
http://www.elpais.com/audios/Galicia/Escuche/intento/soborno/candidato/PP/Arzua/alcalde/favorecerlo/radio/municipal/elpaud/20110408elpgal_1/Aes/
Escoita neste enderezo a conversa
e posible, que a outros nos esteña acontecendo iso mesmo da travesia no deserto!

Informe valedor do pobo

2011-04-08T18:00:00.004+02:00

Incumplimento da lei, nos informes xuridicos das licenzas municiapais de urbanismo
!o que as veces non sae nos medios !( magoa )
A dia de hoxe continua sen cumprirse a legalidade
Para que esta a fiscalia ?

O Partido Popular por coherencia debe pedir o mesmo en Neda

2011-04-05T18:17:00.003+02:00

O Partido Popular debe solicitar o mesmo no concello de Neda, xa que as circunstancias son as mesmas, ou do contrario, pedir perdón, xa que nun concello solicitan unha cousa e moi perto fan xusto ao revés.

Os Terreos da Gardería

2011-04-03T10:00:00.001+02:00

¡Parece ser !, que o único que ten coñecemento de que os terreos cedidos polo concello de Neda, para a construción dunha gardería, é o Portavoz do BNG de Neda, xa que o goberno municipal non ten comunicación ningunha. Unha pequena aclaración:
Si iso fose así, porque o grupo de goberno de Neda, está a pedir a descatalogación da Escola do Empedrón?, ( por ciencia difusa ou por comunicación da Xunta de Galicia?).
E despois de dous anos de goberno do PP, os responsables do concello de Neda (¡ xa que os outros eran tan malos malísimos!) non foron capaces de preguntar á Xunta amiga, que pasaba coa gardería que se ía facer en Neda, e pórse a súa disposición para que esta fose a estas alturas unha realidade, logo iso é unha deixazón de función e desinterese polos problemas dos veciños.
Cando escomenzou o debate cara a consecución do Bus ao Puntal, tamén a prensa por declaración dos actuais gobernantes,dicía que non existía documentación que a Xunta non tiña coñecemento de nada, logo, apareceron os documentos, pero ninguén retificou nada. – pode que veña ao caso do que hoxe nos ocupa-
Aclaración feita á prensa ( non publicada ).

Non todos somos iguais

2011-04-02T10:42:00.000+02:00

O pasado 14 de marzo, no curso do debate sobre o Estado da Nación, Núñez Feijóo declarou solemnemente que “os principais responsábeis de que os cidadáns perciban os políticos como un problema somos os políticos”. Agradezamos, en primeiro lugar, o ton autocrítico exibido polo líder do PP galego raro en quen adoita empregar modos ben menos modestos. Mais recoñezamos tamén que non se trata dunha confesión sincera senón dunha vella táctica do PP da que tiran cando se ven apurados.

Así aconteceu cando a catástrofe do Prestige, daquela os culpábeis tamén eran “os políticos”, en plural e sen distincións, e non os gobernos de Fraga e de Aznar. Se cadra tamén agora todos seremos culpábeis da trama Gürtel e dos escándalos nas oposicións e no concurso eólico.

Mais non. Non todos somos iguais. Non somos iguais no fundo, porque representamos intereses e proxectos políticos diferentes. E non somos tampouco iguais nas formas, porque non todos empregamos a mentira e a manipulación como arma política. Este día un xornalista preguntoume que pensaba acerca de que Rajoy tivese subido en 2009 a un barco propiedade don irmán dun narcotraficante que, segundo indicaban os medios que publicaron a nova, non tiña vínculo ningún con actividades ilegais. A miña resposta foi clara: onde está a noticia? Sei que o PP actúa doutro xeito, xa o ten demostrado. Mais eu négome a me pór á súa altura. O BNG non se vai enfouzar na lameira en que PP e PSOE queren converter a política galega.

Por principios. Por respecto á cidadanía. Porque as mentiras acaban sempre por se virar contra quen as profire. E, sobretodo, porque se algo sobra son motivos para nos opor, con argumentos na man, ás políticas de Núñez Feijoo na Xunta de Galiza.

Ou acaso non son argumento bastante o incremento do desemprego e da pobreza, o desmantelamento e privatización dos servizos públicos ou o desprezo cara a nosa lingua e cultura propias? Ou acaso non temos proxectos alternativos á recentralización e ás políticas neoliberais que o PP pratica en Galiza? Debate entre valores, ideas e proxectos antagónicos. Iso é a democracia.

Os que acoden á política do “e ti máis” cruzando denuncias de narcotráfico e de irregularidades urbanísticas fano porque no esencial comparten o mesmo político e social. Entanto eles discuten, a cidadanía afástase da política e Botín goberna. Mais non todos somos iguais. Afortunadamente para Galiza está o BNG.
Carlos Aymerich

Neda - Dicen que los terrenos cedidos a la Xunta para la guardería no eran aptos

2011-03-26T09:59:00.000+01:00

El portavoz del BNG de Neda, Manolo Castro, recuerda, en relación con el conflicto surgido tras el cierre de la guardería “O Principiño”, que los terrenos puestos a disposición de la Xunta para construir la futura escuela infantil del municipio durante el gobierno bipartito, no eran adecuados para albergar esta instalación.
Como se recordará, desde el Ayuntamiento se aseguró que cuando llegaron al gobierno local cedieron a la administración autonómica dos parcelas para construir la escuela. Asimismo, explicaron que cuando el PP llegó a la Xunta se enteraron de que no había ningún expediente sobre esta cuestión. Manolo Castro explica que los terrenos, una finca en el lugar de Empedrón y otra próxima al Centro Cívico Ramón Millarengo, no eran válidos para consttruir una guardería. Castro confirmó que el del Empedrón está catalogado por Patrimonio y no se puede obrar, mientras que el segundo no cumple con las medidas requeridas.
Desde el Bloque sostiene que tras dos años de gobierno del Partido Popular en la Xunta, “ben se poderían ter feito cousas, pero claro, para iso fai falla intención política”, explicó Castro. Por otra parte, los nacionalistas se manifestaron en contra de la forma en que se actuó desde el Concello a la hora de decidir el nombre del campo de fútbol.

O vento comeza a rolar en Galicia

2011-03-26T09:54:00.002+01:00

O Tribunal Superior de Xustiza de Galiza acaba de confirmar a plena legalidade do concurso eólico promovido pola Consellaría de Innovación e Industria do anterior goberno desestimando todos e cada un dos motivos impugnatorios aducidos pola empresa Enel Green Power, motivos que coinciden, no substancial, cos esgrimidos no seu día pola Xunta do PP e recollidos, nun exercicio insólito de sectarismo xurídico, na Exposición de Motivos da Lei do Sector Eólico.

A sentenza do alto tribunal desvenda as mentiras sobre as que Feijóo, coa inestimábel axuda doutros, construíu un dos seus grandes argumentos de campaña e unha das súas máis relevantes accións de (des)goberno: a entrega do noso vento a Fenosa e a empresas vinculadas directamente ao seu partido en troques de planos industriais e de postos de traballo inexestentes, puramente virtuais. Baste como exemplo o proxecto industrial de Fenosa Wind, comercialización de bombas de calor, avaliado positivamente malia contemplar un custo anual por posto de traballo creado de 3.571 euros, un soldo mensual de apenas 297 euros!

Entanto cesaba o subdirector de industria que dirixiu o concurso do PP, o inefábel conselleiro Guerra tentaba saír ao paso da sentenza argumentando que o novo concurso está “blindado por lei” e que a anulación do concurso do bipartito era obrigada á luz dos informes da Asesoría Xurídica e do Consello Consultivo, agochando que todas as observacións destes informes, emitidos sobre o proxecto de decreto regulador do concurso, foron incluídas na redacción final da norma. Feijóo, máis prudente, escolleu gardar silenzo. Porque o vento comeza a rolar contra o PP. Aos recursos contra o novo reparto eólico, a evidencia de que as bases foron incumpridas para non prexudicar a Fenosa, a denuncia da inconsistencia dos proxectos industriais escollidos súmase agora unha sentenza que obriga a depurar responsabilidades. Responsabilidades patrimoniais mais, sobre todo, responsabilidades políticas.

Porque o sectarismo eólico do goberno de Feijóo provocou un grave dano ao país: dous anos perdidos, milleiros de postos de traballo destruídos no sector e graves dúbidas acerca da viabilidade duns aproveitamentos eólicos que por causa da demora ven en risco o acceso á prima. E disto terá que responder alguén. Xa que nin Feijóo nin o señor Guerra o van facer voluntariamente, o BNG obrigaraos a dar contas no Parlamento.

E falando de responsabilidades, quen vai responder diante dos responsábeis do concurso do bipartito inxustamente vilipendiados polo PP e os seus corifeos? Quen vai recoñecer que o conselleiro Fernando Blanco e o Director Xeral de Industria, Anxo Calvo, actuaron conforme á lei e, ao facelo, defenderon os intereses xerais de Galiza? Vaise retractar alguén de tanta mentira, de tanto infundio, de tanta calumnia agora que a Xustiza comeza a pór a cadaquén no seu sitio? Tampouco nisto agardemos por eles. Feijóo seguirá mentindo. A nós nos toca reconstruír a verdade e recuperar a memoria. Afortundamente, non todos somos iguais.
Carlos Aymerich .xornal-

INSEGURIDADES XURIDICAS - LEMBRADES-

2011-03-24T22:08:00.001+01:00

El TSXG declara la legalidad total del decreto eólico del bipartito
El Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) ha desestimado el recurso contencioso-administrativo presentado por la empresa Enel Green Power contra el decreto 242/2008, que regulaba el aprovechamiento de la energía eólica de Galicia. La norma fue puesta en marcha por el Gobierno bipartito y fue derogada por el Ejecutivo de Alberto Núñez Feijóo, que lo tildó de ilegal. La empresa presentó un batallón de argumentaciones contra otros tantos puntos de dicho decreto, y el TSXG ha tumbado todos y cada una de los fundamentos de Enel. Fuentes jurídicas consultadas por Xornal de Galicia destacaron la importancia de la sentencia del alto tribunal gallego (del 16 de marzo) ya que “declara a legalidade de pleno dereito do decreto eólico”. Además, las mismas fuentes consideran que este pronunciamiento “anticipa que os recursos contra a adxudicación tamén serán desestimados”.

La empresa Enel Green Power había solicitado 584 megawatios (MW) de potencia y “no resultó adjudicataria de ninguno”, reza la sentencia, a la que ha tenido acceso este diario. A partir de ahí, la firma italiana –que operó conjuntamente con Fenosa o Endesa en otros procedimientos eólicos– presentó un recurso contencioso basándose la supuesta ilegalidad de hasta quince puntos del decreto del bipartito. Enel argumentó que la limitación a la hora de establecer más parques fuera de las áreas de desarrollo eólico. Según la compañía, el decreto no podía prohibir la instalación de un parque fuera de dichos espacios porque, a su entender, vulnera le Ley de Sector Eólico.

Enel Green Power también arremetió en su recurso contra lo que, entendía, era un decreto que vulneraba “el principio de liberalización de transformación de un sistema de liberalización eléctrica en un sistema cuasi-concesional”. Como el resto de los puntos impugnados, el Superior asegura que “no puede aceptarse” que la norma del bipartito “conculque la liberalización de la producción eléctrica”, cuando “como señala el letrado de la Xunta –codemandada– es una consecuencia lógica de la regulación” en el sector.

La sentencia del TSXG es también clara contra los argumentos esgrimidos por Enel en lo relativo, por ejemplo, al método de preselección de solicitudes. Se impone “la necesidad de establecer un procedimiento de preselección de solicitudes, ya que [...] la limitación de MW ofrecidos viene impuesta por las necesidades de optimizar las redes de transporte y distribución”.

EVALUACIÓN AMBIENTAL

Los letrados de la empresa también reclamaron la invalidez del decreto en tanto este no hacía constar de manera explícita la necesidad de una “Evaluación Ambiental Estratégica”, tal y como, según Enel, exige la Ley 9/2006. El alto tribunal gallego contraviene también esta argumentación y asegura que la parte demandante olvida, “sin duda interesadamente”, que “en el presente caso la administración [por el bipartito] no traza estrategias, directrices y propuestas para la satisfacción de necesidades sociales” sino que, añade el texto, “se limita a establecer el marco para que sean las empresas, en un sector liberalizado, las que prevean su satisfacción a través” de sus propuestas. Estas sí exigen, recuerda el TSXG, la declaración de un impacto ambiental. Ahora bien, esta se presenta una vez la empresa es preseleccionada “y con carácter previo a la autorización de instalación”.

Así, los quince puntos del decreto impugnados por Enel Green Power son desestimados por el Tribunal Superior de Xustiza. El mayor órgano judicial de la comunidad desestima, por tanto, el recurso interpuesto por la empresa “sin hacer expresa imposición de costas”. Enel tiene la posibilidad de presentar un recurso de casación ordinario dentro de un plazo de diez días.

Van a acabar co pan de Neda

2011-03-21T11:12:00.004+01:00

PAN PRA HOXE DESTRUZON PRA MAÑA

O triplo fracaso de Feijóo

2011-03-19T10:09:00.000+01:00

1. Fracaso económico e social

“Galiza é un home en paro, unha familia que non chega a fin de mes, unha parella que non pode pagar unha casa, unha muller que cobra menos que un home polo mesmo traballo, 30.000 universitarios sen perspectivas de emprego, un inferno nas listas de espera sanitarias e milleiros de persoas que esperan a que lles paguen a lei de dependencia. Serei humilde e estarei á altura” (Núñez Feijóo, Chantada, 23 de febreiro de 2009).

Dous anos despois, en Galiza hai 45.000 parados e paradas máis, 75.000 empregos destruídos, 55.000 afiliados menos á Seguridade Social, máis de 600.000 galegos e galegas por baixo do limiar da pobreza, 43.000 dependentes á espera dunha prestación, 275.000 doentes padecendo o “inferno das listas de espera sanitarias” e 300.000 demandantes de emprego.

Se mellorar a vida da maioría dos galegos e das galegas fose realmente o obxectivo do seu goberno, é obrigado concluír que Feijóo fracasou.

2. Fracaso democrático

Hai dous anos, Feijóo prometeu “erradicar” o enchufismo e o clientelismo e “non volver falar deles en catro anos”. Dixera tamén en campaña que “se cometemos erros pedirei perdón, mais sempre despois de depurar responsabilidades”. Erros cometeu abondo mais responsabilidades non depurou ningunha. E non sería por falta de oportunidades tanto no seo do goberno, como do partido, os concellos e as deputacións. A non ser que a súa forma de depurar responsabilidades sexa a que praticou o pasado 24 de febreiro en Ourense cando perguntado pola modélica política de persoal de Baltar contestou: “Agora vou para Xinzo e despois para Celanova”.

Con que excusa xustificará agora Feijóo que tránsfugas comprados con cartos públicos encabecen as candidaturas do PP en Abegondo, Mos ou Folgoso do Courel? Non é de estrañar que vaia estendéndose a idea de que Feijóo non é unha persoa fiábel, que carece de principios e de escrúpulos e que só se move polo seu interese persoal e partidario.

3. Fracaso na defensa do país

Incumprindo de forma flagrante o deber estatutario de defender Galiza, a súa identidade e os seus intereses, Núñez Feijóo pospuxo sempre na súa acción de goberno os intereses de Galiza aos cálculos e diretrices do seu partido. Por orde de Xénova os deputados galegos do PP apoiaron o Decreto do Carbón, a privatización das caixas e un sistema de financiamento que non garante os recursos que os nosos servizos públicos precisan. E nunha teima suicida dedicou a perseguir o galego o empeño e os recursos que non aplicou para combater o paro e a precariedade. Os resultados están á vista.

Frente a un goberno fracasado, o BNG exerceu estes dous anos unha oposición firme traendo á cámara as demandas e os problemas reais do país, sentando as bases da alternativa que Galiza precisa. Alternativas de goberno e, sobre todo, políticas alternativas. É preciso recuperar o sentido xenuino da democracia para que os gobernos elixidos polo pobo defendan os seus intereses e non os dos mercados. É preciso recuperar a idea de que os sistemas económicos están para producir benestar e unha vida digna para todos. Que en Galiza o autogoberno é unha condición indispensábel para lograr unha sociedade máis xusta e máis estábel. E que na identidade que nos une reside a enerxía coa que esta vella Nación, superando a crise, construirá un futuro mellor.
Carlos Aymerich, xornal

Máis de 5.000 persoas defenden que Galiza ten dereito e piden outras políticas para o País

2011-03-14T17:52:00.002+01:00

O portavoz nacional do BNG, Guillerme Vázquez, denunciou hoxe que “entre o Goberno do PSOE en Madrid e o goberno do PP na Xunta están a levar a Galiza a unha situación delicadísima”.

Guillerme fixo estas declaracións antes de participar na manifestación que baixo o lema “Galiza ten dereito! En defensa do emprego, do aforro e do país”, congregou a máis de 5.000 persoas esta mañá en Santiago de Compostela. A marcha, que rematou coa lectura dun manifesto na praza da Quintana a cargo do economista Xavier Vence, foi convocada conxuntamente polo BNG e a CIG.

O BNG si toma inciativas nos concellos para combater o paro

2011-03-06T22:07:00.003+01:00

Na defensa dos intereses de Galiza

2011-02-26T23:12:00.003+01:00

Éxito de participación

2011-02-23T19:53:00.004+01:00

O Bloque Nacionalista Galego, agradece a participación de todos os veciños e veciñas que asistiron á charla da Lei de Augas de Galiza ( aprobada polo PP), no local da S. D. O Roxal, nela e de maneira moi pedagóxica o noso Portavoz Parlamentar Carlos Aymerich, disertou polo miudo cada un dos artigos da mesma e contestou as inquedanzas dos asistentes das moitas dúbidas plantexadas pola publicación da Lei. O BNG, queda a disposición de todas aquelas Asociacións e Colectivos par poder explicar este tema.

A Lei de Augas do Partido Popular a debate

2011-02-20T09:57:00.003+01:00

O luns 21 de febreiro,ás 8 da tarde, no local da Polideportiva de O Roxal,o Portavoz do Bloque Nacionalista Galego no Parlamento Galego, Carlos Aymerich Cano,explicará os pormenores da Lei de Augas de Galiza, aprobada en solitario polo partido popular, a charla vai encadrada nun ciclo que a Asociación de O Roxal ten pensado desenrolar ao longo de varios luns.
O BNG de Neda, ten pensado realizar este tipo de charlas en todos aqueles locales de asociacións que así o demande, co fin de que os veciños e veciñas sexan coñecedores da lei e o que a mesma contén

A permanencia na escaleira

2011-02-13T09:47:00.000+01:00

Afirmaba Einstein que era máis difícil rachar cun estereotipo que cun átomo. No caso galego, se existe un estereotipo xeneralizado de nós, sen lugar a dúbidas é o que nos sitúa nunha eterna permanencia na escaleira, sen subir nin baixar, nun continuo dubidar que nos imposibilita avanzar.

O físico alemán sorprenderíase se vira que no caso galego o estereotipo está a piques de converterse en cachizas, grazas ao presidente que desgoberna o noso país, porque el si sobe, pero de costas. A cuestión é ben sinxela, pois para conseguilo simplemente hai que facer todo ao revés do que procede. De aí que en só dous anos teñamos xa unha restra de decisións erradas: dende o ataque desapiadado contra a lingua e todos aqueles símbolos que nos identifican e nos definen como país; ata as modificacións da lei do solo que converten o noso territorio de novo nun campo de batalla; pasando por unha lei de augas que en lugar de recuperar os nosos recursos hídricos simplemente pretende recadar impostos; un novo reparto do vento galego que ía crear milleiros de postos de traballo e que vai camiño de converterse noutra das grandes mentiras deste Goberno dende o momento mesmo en que as empresas adxudicatarias renuncian a desenvolver os plans industriais; a través da monetarización nun momento no que están pechadas as billas dos créditos, polo que quedaremos sen postos de traballo e tamén sen os cartos; ou mesmamente esa ausencia absoluta de vontade para defender as caixas galegas, o noso tecido empresarial, ou a carencia de ideas coas que deter esa sangría continua de novos parados que nos vai deixando sen forzas para enfrontar o futuro. Un Goberno que amosa un absoluto desleixo para as cuestións estratéxicas para o país que goberna, pero unha impaciencia sen límites para as cuestións que lle amolan. Con un presidente que esta mesma semana no Parlamento confesou “in viva voce” que non tiña competencias dabondo para evitar que medre o número de parados na Galiza, que el non pode facer nada. Curiosa confesión de quen ansioso por chegar a gobernar so dous anos atrás, en plena campaña, prometía rematar coa crise en 45 días e as súas respectivas noites.

Preguntámonos entón as galegas e galegos: cal debería ser o seguinte paso que daría un gobernante responsable despois dun compromiso tan solemne co seu país? Está claro, non si? Porque o que nos transmitiu en directo este pasado mércores é aquelo que se chama nos combates de boxeo: tirar a toalla. É dicir, lanzala ao centro da lona para deter a pelexa. Neste caso el fíxoo no centro do debate político galego, no hemiciclo, diante de todos os representantes que elixiron os cidadáns, e que significa nin máis nin menos que sentirse impotente, darse por vencido, obrigando, de igual maneira que no boxeo, a parar de inmediato o combate xa que se está aceptando a derrota.

Exemplificando coa súa xestión un exercicio descrito maxistralmente por Julio Cortázar, aquel arxentino xenial que nas súas historias de cronopios e de famas escribiu as instrucións para subir unha escaleira ao revés: “Hay escaleras para subir y escaleras para bajar, lo que no se dijo entonces es que también puede haber escaleras para ir hacía atrás. Los usuarios de estos útiles artefactos comprenderán sin excesivo esfuerzo que cualquier escalera va hacia atrás si uno sube de espaldas, pero lo que en esos casos está por verse es el resultado de tan ínsolito proceso”.
Tareixa Táboas (Xornal)

Manolo Castro Candidato á Alcaldía de Neda

2011-02-05T11:10:00.003+01:00

O candidato á alcaldía de Neda,Manolo Castro, na súa presentación, fixo fincapé nos valores que o Concello de Neda ten para un desenrolo progresivo e sostible, fora de inventos alleos, desoñecedores da realidade municipal, falou das propostas que por parte do BNG existían para Neda ( e que o goberno da Xunta do PP, truncou), vivendas de protección pública, centro de día e galescola, e tamén dos proxectos financiados polas administracións supramunicipais onde o BNG ten presenza, en apoio ás distintas Asociacións do Concello de Neda.

A política de transparencia do PP

2011-01-28T17:10:00.000+01:00

É un dos temas máis espiñentos de cara ás próximas eleccións municipais, así que no que respecta á posible proposta de candidatos vencellados con casos de transfuguismo o PP galego parece que prefire dar a noticia o máis tarde posible. Así, onte o seu portavoz, Antonio Rodríguez Miranda, asegurou que a dirección do partido “neste momento, non ten coñecemento” de que a xuntal local do PP en Mos propuxera por unanimidade a candidatura de Nidia Arévalo para optar á reelección como alcaldesa na localidade. A actual rexedora do concello acadou o bastón de mando tras unha moción de censura en 2008, un feito que foi declarado como caso de transfuguismo pola comisión estatal, xa que estivo apoiada por un tránsfuga socialista.

Rodríguez Miranda non quixo pronunciarse onte sobre esta proposta local, aprobada o martes, xa que dixo rexeitar facer “política ficción” baseada nas noticias que apareceron nos medios de comunicación, en referencia á elección, por unanimidade, de Arévalo para ser a cabeza de lista do PP. O presidente da xunta local do PP en Mos, Camilo Augusto Martínez, recoñeceu a Xornal de Galicia que “efectivamente” aínda non se remitiu por escrito a acta da votación á dirección provincial, polo que di non saber como sentou esta decisión “que sinceramente, aínda non o sondamos” sinala, pero engade que “eles están ao día, non hai nada que non saiban”.

Ademais, Martínez explica que a elección de Nidia Arévalo como candidata “é unha aposta do grupo municipal porque nestes momentos ela é a mellor xestora, dada a súa longa traxectoria no partido e o seu labor como alcaldesa durante estes meses en Mos”, unha poboación que “pasa por un momento difícil”. Por iso, advirte: “Non queremos fisuras nin problemas no municipio, Nidia conseguiu un grupo unido por e para os veciños, non sería responsable presentarlles unha candidatura que non estivese unida”.

“comunicación oficial”

Tal e como explicou Martínez “efectivamente o PP provincial non ten constancia oficial da elección de Nidia Arévalo como candidata ás eleccións municipais” porque aínda non enviaron “a comunicación oficial”, xa que “a pesar de que tentamos facelo o máis rápido posible, transcribir as actas e outros trámites obrigáronnos a atrasalo até mañá (por hoxe venres)”, engade. No PP pontevedrés tamén confirmaron a Xornal que a día de onte non recibiran a notificación da xunta local, que logo terá que ser estudada e aprobada, ou non, polo comité electoral provincial. Este órgano non ten data fixa para reunirse e aínda debe recibir “por escrito” a proposta para pasar a considerala nun encontro no que tamén se valorarían as candidaturas doutros concellos.

NOVO PARTIDO EN SANXENXO
Mentres o proceso se atopa neste punto en Mos –similar ao de Abegondo, outro dos concellos onde o PP local elixiu unha persoa vinculada ao transfuguismo, José Antonio Santiso Miramontes, que tamén está a espera da ratificación por parte do comité provincial– en Sanxenxo, un grupo de exconcelleiros do PP fundaron un novo partido para presentarse as eleccións municipais de maio. Estes críticos coa xestora popular que dirixe a actual alcaldesa Catalina González, din que o PP local “non responde a intereses da poboación”, senón a outros “de partido ou persoais”. Polo momento, dous exedis forman o grupo, pero o presidente da mesma Francisco Villaverde espera que non serán “menos de seis” os que se integrarán baixo o nome de Agrupación Liberal de Sanxenxo.

Nesta localidade, outro exconcelleiro popular Fernando Villaverde xa creou tamén unha nova forza, o Foro Popular de Sanxenxo, que ten previsto presentarse ás eleccións municipais.

Xornal

Presentación candidato á alcaldía de Neda

2011-01-16T10:38:00.004+01:00

O vindeiro venres día 21 de xaneiro, o BNG, fai a presentación do candidato á Alcaldía de Neda, na Casa das Palmeiras, este acto é aberto a todo o público, contando coa presenza do portavoz parlamentar Carlos Aymerich, polo que o BNG convida a tódolos veciños e veciñas, á asistencia ao mesmo.

Aprobado o saneamento da Vila de Anca e Chao da Aldea ( Viladonelle)

2011-01-10T13:15:00.002+01:00

Na sesión plenaria da Deputación Provincial de A Coruña, celebrado o pasado 17 de decembro, aprobouse a 3ª fase da anualidade 2010 do Plan de Cooperación Provincial(PCC), nela se inclúen, as obras de saneamento da Vila de Anca, Chao da Aldea ( Viladonelle) cun orzamento de 299.766,80 €, dos que a Entidade provincial aporta 270.298,20 €.

Manolo Castro Alonso, elexido candidato á Alcaldía de Neda polo BNG

2011-01-02T11:20:00.009+01:00

O actual portavoz do Bloque Nacionalista Galego, no concello de Neda, foi elexido por maioría absoluta, na asemblea celebrada recemente no local do BNG de Neda, como candidato á alcaldía de Neda,; Manolo Castro, presentou diante da asemblea á maioría da candidatura (unha candidatura que ademais queda aberta a algunha nova incorporación), formada por mulleres e homes que o van acompañar nas vindeiras eleccións municipais do 29 de maio, persoas que ademais do coñecemnto en tareas municipais, gozan de traxectoria no ámbito do movemento asociativo no concello de Neda. Manolo Castro ( traballador da Administración Autonómica ), a estas alturas é un dos mais veteranos concelleiros de Neda, foi responsable do Bloque Nacionalista Galego mais de 12 anos, formou parte dos movementos asociativos do concello e está integrado no Consello Comarcal, máximo órgano de dirección do BNG comarcal entre asembleas.

Xa sei que estamos en festas, pero ?

2010-12-30T18:23:00.001+01:00

A crise económica e social de Ferrolterra
Ferrolterra está a sufrir un dos períodos recesivos máis duros da súa historia. O ciclo contractivo, que na ría de Ferrol comezou xa hai tempo coa primeira reconversión, a mediados dos anos oitenta do pasado século, tinguiuse de cores moi escuros no comezo do novo milenio cando, no ano 2004, foi asinado un novo acordo de reconversión entre os sindicatos maioritarios -CC.OO. e UGT- a patronal SEPI e a Unión Europea que obrigaba a saír do mercado da construción naval civil ata o ano 2015 ao estaleiro Astano, un dos principais motores de xeración de actividade e emprego da bisbarra ferrolterrán.
Ademais, a bisbarra ferrolá está a ser gravemente atinxida neste segundo lustro de século polo retraso na dotación de infraestruturas de transporte ao porto exterior de Caneliñas -camiños de ferro e plataforma loxística de Mougá- imprescindibles pra convertilo nunha auténtica plataforma marítima de transporte intermodal, pola nova regulamentación sobre o consumo do carbón que atinxe seriamente á viabilidade do propio porto exterior, ao sector de transporte e á xeración de enerxía eléctrica nas centrais das Pontes, e polos retrasos do concurso eólico e a adxudicación final a empresas sen vinculación efectiva nin plantas de produción en Galicia.
Ora por decisións do governo central, ora por decisións do governo autonómico, os sectores marítimo, naval e enerxético, piares fundamentais pra o futuro desenvolvemento ferrolterrán, están a ser postos en tea de xuizo sen que se produza reacción cidadán diante de tanto aldraxe. Ferrol está adormecido e non é quen de espertar do seu letargo. A súa poboación, avellentada e atordoada polos sucesivos expedientes de reconversión, non é quén de arrepoñerse e os partidos políticos maioritarios e sindicatos afíns, co seu silencio, parecen bendecir este triste sino. É triste que perdamos a memoria do que fomos. E triste que as forzas máis vivas e noutrora mobilizadoras da cidadanía ferrolá fiquen caladas mentres as nosas posibilidades de futuro se esfarelan, mentres o saber colectivo da cidade na área da construción naval, tanto no eido off shore como na construción naval militar como na fabricación de turbinas se vai esvaecendo a base de prexubilacións e xubilacións definitivas dos enxeñeiros, delineantes, técnicos e operarios expertos que fixeron da nosa cidade e das súas empresas Bazán e Astano marcas prestixio internacional na construción naval mundial. É certo que construción naval na ría de Ferrol, ao longo de todo o século XX, deixou en segundo plano os aspectos de racionalización de procesos, organización, control da produción e control de custos. A falla de capacidade directiva para resolvelos -Bazán e Astano tiveron enxeñeiros e tecnólogos de primeiro nivel nos eidos da definición técnica, pero malos xestores en orgaización, procesos e control- e o encastelamento sindical nunha actitude inmobilista e pouco flexible, impediron a modernización do sector nos últimos trinta anos.
A anterior dirección de Navantia non foi quén de acadar os obxectivos do plano estratéxico 2007/2011. Os novos xestores deben ser os responsables de impulsar un proceso de modernización tecnolóxica e orgaizativa que permita definir e fabricar novos produtos, diminuír os custos fixos e tecer redes de colaboración máis efectivas e transparentes coas empresas auxiliares. Os sindicatos no deben ficar ao marxe, polo contrario, deben implicarse nunha actitude máis pro-activa, favorecendo a flexibilidade e transladando aos seus afliados a idea de que se a empresa non aumenta a súa produtividade non é competitiva, se non é competitiva non hai mercado, se non hai mercado non hai negocio, e se non hai negocio non hai emprego nin salarios. Desacóugame moito a constatación dun estado de ánimo xeralizado, de derrota, que o penetra todo, que estende o bulo de que o sector naval non ten futuro, e que a única solución e a prexubilación. Algúns din que cos nosos salarios non podemos construír barcos ¡Non é certo! Alemaña é hoxe o principal construtor europeo, Noruega é o principal foco da tecnoloxía off shore en Europa e Dinamarca está a liderar a construción de plataformas de soporte para torres eólicas mariñas. En todos estes países as condicións de vida e os salarios son moito máis altos que os españois. Acontece o mesmo en Asia con Xapón e Corea. O problema non son os salarios nominais, senón a relación entre o que se cobra e o que se fai. É imprescindible aumentar a produtividade do factor traballo, porque é moito máis baixa en España que nos países nos que a construción naval funciona. A responsabilidade cómpre en primeiro lugar aos que dirixen, aos que deberían orgaizar e non teñen capacidade, non queren ou non saben pero, tamén ás orgaizacións sindicais que non poden seguir a pasar do problema sen querer ver as ameazas que atinxen ao sector, sen ter en conta a precaria situación patrimonial da empresa e sen implicarse a prol dos procesos de maior flexibilidade, incremento da produtividade e innovación tecnolóxica.
art, voz
esperta Ferrolterra

Felices Festas

2010-12-28T09:50:00.002+01:00

A Asemblea Local do BNG, deséxavos Felices Festas

O nacionalista Pérez Bouza, senador "revelación" para os xornalistas

2010-12-16T23:04:00.003+01:00

O senador do BNG recibiu o premio que conceden os periodistas parlamentarios das Cortes do Estado
O senador do BNG, Xosé Manuel Pérez Bouza, foi galardonado onte á noite como “Senador Revelación” por parte dos Xornalistas Parlamentares das Cortes do Estado.
Son moitas as súas iniciativas sobre as principais infraestruturas galegas, nomeadamente ourensanas, sobre aspeitos medioambientais, culturais e socio-económicas. "Sen esquecer a súa orixe ourensá, de A Limia, que lle leva a amosar unha especial sensibilidade cos problemas e temas relacionados con esta terra". A deputada do BNG, Olaia Fernández Davila, tamén estaba nominada polos xornalistas parlamentares ao galardón de parlamentar máis activa

ES LO QUE HAY

2010-12-13T17:49:00.000+01:00

La historia se repite y se repite tal cual en el fondo y en las formas, pues lo ocurrido con Astano, ahora se vuelve a vivir con el decreto del carbón. Esa amarga experiencia vivida en Ferrolterra con el astillero de Fene, producto del engaño del PP y del PSOE, ahora se vuelve a repetir con las centrales térmicas de As Pontes y Cerceda y con los mismos partidos como protagonistas.

Los pasos dados hasta el momento con el Decreto del carbón, guardan un parecido extraordinario con lo vivido con Astano, y las presumibles consecuencias, ni que decir tiene. Pero si esto lleva el camino que lleva, que a nadie le quepa la menor duda de que es por la acción política desplegada por los dos grandes partidos así como, por la condescendencia que con estos tuvieron los grandes sindicatos.
Por eso, y aún siendo normal que nos lamentemos, lo que ya no lo es tanto es que nos sorprendamos. Pues las posturas adoptadas por todos estos agentes en alguno de los últimos acontecimientos producidos en esta comarca, dejaron patente que para ellos hay otros intereses que priman por encima de los de Ferrolterra. Y claro, estando las cosas así, por estas comarcas a nadie le puede extrañar el divorcio existente entre la sociedad y la clase dirigente actual.

No se puede entender que haga tan solo unas semanas que los encerrados en el ayuntamiento de As Pontes por el Decreto del carbón, no recibiesen más que apoyos por parte de diputados, senadores, conselleiros, alcaldes..., etc., etc., y ahora, a la vuelta de la esquina, toda esa solidaridad sea mentira cochina.
Una vez más, los ciudadanos de Ferrolterra fuimos espectadores de hasta donde puede llegar la hipocresía de algunos representantes políticos, y eso, se pudo constatar con la negativa de los senadores de los dos grandes partidos a apoyar la proposición del BNG para intentar modificar el decreto del carbón.

¿Dónde están ahora todos esos personajes que hace tan solo unos días se sumaban a todas y cada una de las manifestaciones que por el Decreto del carbón se hacían? ¿Pero dónde están esos que decían que antes que socialistas eran gallegos? ¿Cómo puede un senador de Ferrol, Juan Juncal, no apoyar modificaciones al Decreto para que éste sea más equitativo con su tierra?

Es cierto que estos dos partidos y por su implantación por toda la geografía española, tienen que defender múltiples y diferentes intereses, pero lo que no se puede aceptar, es la doble moralidad que los representantes gallegos de estos dos partidos demuestran un día si y otro también, diciendo una cosa en Galicia y haciendo otra bien distinta en Madrid.

La verdad es que se comportan como unos falsos. Y no vale decir que uno se debe a la disciplina de partido, no, no vale, porque esa es la justificación a comportamientos que casi siempre significan mirar para el propio ombligo.

En democracia, efectivamente a quien uno se debe es a los intereses generales del pueblo, pero esos intereses, no pueden pasar permanentemente por perjudicar una y otra vez a los mismos de siempre, como ocurre con las comarcas de Ferrolterra. Y si llega el momento, en el que uno no puede ser honrado al cien por cien, esa falta de honradez tiene que darse por extralimitarse uno en la defensa de su tierra, en la defensa de la tierra en la que uno nació, en la que vive y por la que es cargo público. Y en ese contexto, creo sinceramente que los representantes políticos y sindicales de Ferrolterra, últimamente no se están portando todo lo bien que debieran con ella.

Se dice del indecente, que es una persona que no tiene honestidad. Y en esa línea, habría que preguntarse hasta dónde llega la integridad de esos políticos que se atreven a posicionarse públicamente y luego sin el menor rubor, cambian su postura y dicen digo donde decían diego. Esos mismos representantes públicos que no dudaran (hay que ver que cara tienen) ni lo más mínimo en volver a pedirle su apoyo a aquellos a los que ahora, una vez más, traicionaron

Los efectos que el decreto del carbón tendrá en As Pontes y Cerceda, así como en sus zonas de influencia, todavía se desconocen, y eso ocurre porque la partida aún no terminó. De momento, ya se consiguió poder subvencionar cuatro años más, y a partir de ahí, ya veremos.

¿Recuerdan que hace dos días era hasta el 2014? Pues bien, ahora ya es hasta el 2018 y veremos hasta donde esto da de sí, porque igual y desgraciadamente, ocurre lo mismo que con Astano.
Mal haríamos los ciudadanos en ignorar todas estas jugarretas que nos hacen, la sociedad debe de tener presente quien y como le defiende, y en ese contexto, debe de saber si tiene que rectificar o no.

Si es lo que hay y se mantiene, es porque el pueblo, soberano, así lo quiere, por lo tanto, si aún teniendo la oportunidad de cambiar las cosas no lo hacemos, luego no nos lamentemos.
Viernes, 10 de Diciembre de 2010 00:00 Jesús Varela Castro ( D.F)

O GOBERNO DO ESTADO E O GOBERNO GALEGO SON OS

2010-12-03T18:08:00.002+01:00

HOXE TEMOS QUE FALAR DE IMPREVISIÓN ABANDONO NEGLIXENCIA
HOXE MILES DE GALEGAS E DE GALEGOS, E DESDE LOGO O BNG TAMÉN,
TEMOS A SENSACIÓN DE QUE ANTE A MÁIS MÍNIMA CONTINXENCIA ESTE
PAÍS ESTÁ SEMPRE VENDIDO POLO DESLEIXO E A FALTA DE
COMPETENCIA DO GOBERNO DO ESTADO DO PSOE E DO GOBERNO DA
XUNTA DE GALIZA DO PP.
A responsabilidade é das administracións titulares das vías afectadas,
con independencia do réxime de explotación e conservación (directa no caso
de estradas secundarias, ou concesional no caso de autoestradas e autovías),
xa que
- A adversidade meteorolóxica fora convenientemente advertida,
e polo tanto deberían terse posto en marcha mecanismos
de prevención.
- O colapso non só se produciu en zonas de media e alta montaña
ailladas (algo que poderíamos considerar comprensíbel ) senón
en zonas onde a altitude se sitúa apenas entre 200-400 metros
onde apenas hai concentración de neve, senón
simplemente de xeo.
- A imprevisión foi absoluta pola escasa presenza de servizos de
conservación no día de onte, malia avisarse dun empeoramento
das condicións meteorolóxicas para a noite e mañá do venres.
- Chove sobre mollado, sobre todo no caso da concesionaria da
AP-9, que xa demostrou a incapacidade para garantir o tránsito
e seguridade noutros episodios meteorolóxicos sen que desde o
titular da estrada, Ministerio de Fomento, se lle teñan esixido
melloras no mantemento e conservación da infraestrutura.
Cómpre explicacións tanto por parte do ministro de Fomento como por parte
do presidente da Xunta.
E cómpre non só explicacións, cómpre que se depuren responsabilidades.
Que haxa demisións.
O caos saldouse con molestias para moitos cidadáns, perdas económicas e non
poucos sinistros nas estradas.
Houbo incidencias meteorolóxicas semellantes en Asturias, Euskadi e
Cantabria, mais só en Galiza se tiveron que cortar autoestradas.
Iso ten dous responsábeis: o Goberno do Estado e o Goberno de Galiza.
Mais non abonda coas demisións.
Hai que actuar contra as empresas concesionarias da AP-9 e das
autovías de titularidade galega para que acometan un plano de
conservación serio destas infraestruturas de comunicación.
E hai que actuar tamén contra elas por continuaren a cobrar portaxes en
momentos en que non se presta un servizo adecuado ao cidadán.
Hai que acabar con este escándalo e coa impunidade coa que as
empresas concesionarias actúan, amparadas polo desleixo e a cumplicidade
dos gobernos estatal e galego.

A crise que vive Irlanda

2010-11-27T10:00:00.000+01:00

Durante anos, o milagre irlandés foi esgrimido como demostración do suceso neoliberal. Mercado laboral desregulado, baixo gasto social e un desenvolvemento do sector das tecnoloxías da información e da comunicación consecuencia da localización na illa de multinacionais como Intel ou Google, atraídas polas baixas impositivas, a proximidade cultural e lingüística cos Estados Unidos e, todo sexa dito, as facilidades para a expatriación de beneficios.

E o certo é que durante algúns anos o PIB medrou a taxas superiores ao 6%, entanto os bancos e investidores británicos, alemáns, franceses ou americanos acodían á verde Eirín atraídos por unha burbulla inmobiliaria e financeira en pleno crecemento. Mais, ao cabo, a burbulla explotou e como Torres López lembraba hai poucos días nun artigo, pouca xente lembra hoxe que Irlanda foi o primeiro Estado europeo, xa en 2008, en aplicar un draconiano plan de axuste que supuxo unha reducción do 20% no soldo dos empregados públicos, dun 10% no importe das prestacións sociais, un recorte xeneralizado dos programas educativos e sanitarios e a suba do IVA.

Daquela, ao tempo que recortaba o gasto social e produtivo, as autoridades irlandesas decidiron garantir o 100% dos depósitos bancarios nacionalizando deste xeito un burato financeiro superior aos 50.000 millóns de euros sen modificar a regulación do sector e sen incrementar os impostos de sociedades e o gravame sobre os rendimentos do capital. Daquela o FMI deulle os parabéns ao goberno irlandés e prognosticou que en 2009 o PIB crecería un 1%. Mais a realidade foi ben outra. O PIB irlandés esfragouse en 2009 nun 11%, como era de prever á vista do que estas políticas de austeridade recesiva están a provocar noutros países europeos como Letonia ou Grecia. E o burato financeiro seguíu a medrar, mentres o investimento e o consumo estomballaban.

E agora a Irlanda váiselle administrar un novo tratamento de choque. O mal chamado rescate do FMI e da Comisión Europea vai supor o afundimento definitivo do benestar e da calidade de vida do pobo irlandés: despedimento de até 25.000 empregados públicos e rebaixa dos seus salarios, reducción do salario mínimo nun 10%, incremento das taxas universitarias e do IVA, novos recortes do gasto social, educativo e sanitario para unha poboación entrampada en créditos hipotecarios cuxo importe chega a dobrar o valor da vivenda.

E máis outra vez, e non por acaso, o plano de rescate mantén o tipo do imposto de sociedades nun 12,5% –menos da metade da media comunitaria– e renuncia a incrementar o gravame sobre o capital financeiro.

A doutrina oficial explicou a resistencia irlandesa ao rescate nun suposto sentimento soberanista. O que ninguén lembrou é que, por dúas veces, o pobo irlandés rexeitara en referendo un modelo de construción da UE que agora os condena á recesión e á pobreza. Digámolo claramente, a UE e o FMI condenan ao pobo irlandés para rescatar con diñeiro público aos causantes da crise. Os rescatados van ser os bancos e fondos de investimento que acudiron solícitos a inchar o globo irlandés. Agora que este estalou vai ser o pobo de Irlanda e non os accionistas destes bancos os que paguen a factura. Iso si, o patético primeiro ministro irlandés, Brian Cowen, non terá problema: algún dos seus banqueiros amigos ha de mirar por el
xornal

O PP e parte de TEGA rexeitan as mocións do BNG para a continuidade do Noitebus e o Souto de Leixa

2010-11-20T10:27:00.003+01:00

Ningunha das duas moción presentadas polo BNG, nos temas do Noitebús e o mantemento do Souto de Leixa na rede pública, recibiron apoio do PP e de unha parte dos membros de TEGA, no caso do PP non nos sorprende xa que responden á voz do seu amo, pero si no caso dos concelleiros de TG, de tódolos xeitos temos que destacar que o SR. alcalde Iganico Cabezón, tivera que utilizar o seu voto de calidade, para que se producira o rexeitamento das mocións.

O BNG de Neda presenta unha mocion instando á Xunta de Galicia a permanencia do Souto de Leixa na Rede Pública

2010-11-15T21:17:00.003+01:00

Diante da convocatoria do próximo Pleno ordinario, no concello de Neda o vindeiro xoves.
O Bloque Nacionalista Galego, ven de presentar no rexistro do concello unha moción para ser debatida no mesmo, pola problemática xurdida no CEE Souto de Leixa ( antigo, carmen polo ). Este centro que forma parte da estrutura da prestación de servizos por parte da Xunta de Galicia, e dirixido e xestionado por profesionais coñecedores das problemáticas dos residentes que nel se atopa, ven como o Goberno da Xunta ten decido transformar esa xestión pública do mesmo, por unha xestión de carácter privado, non respectando sequera os acordos de protocolo, acadados e asinados no seu momento, pola comisión mixta, entre a daquela Vicepresidencia da Xunta de Galicia e a Consellería de Educación, nos que se garantía a xestión pública do complexo e o mantemento da plantilla de traballadores na rede pública.
Por todo isto o B.N.G., presenta no concello a moción, solicitando:

instar á Xunta de Galiza a garantir o mantemento da Xestión Pública do CEE Souto de Leixa e mantemento da súa condición de empregados públicos do persoal adscrito ao mesmo, garantindo ademais a súa calidade asistencial.
Instar á Xunta de Galiza ó mantemento e posta en valor dos servizos públicos

Continuamos traballando e limpando o partido: nos somos diferentes

2010-11-04T16:37:00.001+01:00

« Presenza en Galicia | Inicio | Tunel submarino »
06 09 10 - 18:35 » Xermán TobíoOs galegos e as galegas temos outra alternativa
En Terra Galega creemos que cada un debe defender as súas posicións dando mostras de respectar ao electorado.
Non dicir a verdade, como está a facer estes días Ignacio Cabezón, demostra que só hai intereses persoais no seu exercicio de transfuguismo
A insistencia machacona de Cabezón en que a Dirección Nacional de Terra Galega carece de "representación democrática" obedece á consigna hitleriana de repetir tantas veces unha mentira que faga parecer que é verdade. A dirección do partido elixiuse nun congreso nacional e a xustiza española (á que recorreron os que perderon o congreso) avalou esa elección. É pavero, iso si, que don Ignacio se preocupe tanto da representatividade democrática o mesmo día que admite que, tras presentarse ás eleccións por un grupo político, pasa a defender as teses de outro sen considerar sequera a hixiénica medida de dimitir antes.
É falso tamén que Cabezón se teña "posto en pe", como di tan teatreiramente, en reunión ningunha da dirección de Terra Galega. Consta nas actas -e poden consultarse- das reunións da Dirección Nacional de Terra Galega que nunca votou en contra de ningunha proposta das secretarías executivas e que votou a favor de todas as propostas da Secretaría Xeral.
Evidentemente, a agrupación local de Terra Galega de Neda vai continuar traballando e se presentará de novo ás eleccións municipais cun equipo de homes e mulleres decididos a traballar polo futuro da vila sen deixar espazo ás ambicións persoais. Terra Galega é un proxecto colectivo que funciona democraticamente, ningún militante pode impoñer as súas ideas se non concita o apoio da maioría dos homes e mulleres que formamos parte da organización. Para sermos rabaño teríamos militado en outro partido.
O futuro para Neda está na defensa dos intereses dos seus veciños e veciñas. A "negociación" PP-Cabezón foi persoal; os concelleiros e concelleiras de TeGa non foron informados dos seus movementos e seguirán defendendo o programa polo que foron elixidos. As lealdades de Cabezón, como se sabe, pouco lle duran; non hai máis que facer un fácil seguimento da súa vida pública.

Creemos que Ignacio Cabezón debe facer públicos os seus acordos co PP, para clarificar se quen se vai beneficiar deles vai ser Neda ou vai ser el.

Finalmente, Terra Galega xa comunicou ao militante Ignacio Cabezón a súa expulsión do partido por incumprimento grave dos seus estatutos e a prohibición inmediata de utilizar o nome de Terra Galega.
Etiquetas usadas: tega
« A "platform" called «… | Inicio | Rosa Díez (en negativ… »

O Goberno amigo do PP non cumple con Neda

2010-10-31T08:27:00.000+01:00

Analisados os orzamentos da Xunta de Galiza para o concello de Neda, dende o BNG temos que dicir que o goberno amigo do PP, na Xunta de Galiza, e despois da pirueta política de tranafuguismo realizada, co SR. Cabezón á cabeza, non cumple con Neda nin cos veciños, dicimos que non cumple, xa que tendo a posibilidade de reflectir partidas orzamentarias para quitar do impás no que está sometido o concello en termos económicos, a única partida que se ve reflectida nos mesmos son 50.000 €, para o vial de alta capacidade AP-9,AG-64.
E despois dos recortes realizados ao concello en temas como os servizos sociais, en axudas a recuperación ao Casco histórico, etc, dende o BNG pensamos que podería ser un bo momento para demostrar a boa vontade, reflectindo algunha partida para vivendas sociais, polígono industrial, escola infantil, etc., o que demostra que o transfuguismo avalado polo PP, non obedece mais que a intereses persoais e non dos veciños e veciñas de Neda.

O ESPERPENTO DA POLÍTICA EN NEDA

2010-10-20T21:41:00.002+02:00

Como, na obra Luces de Bohemia, de D. Ramón María del Valle Inclán, a política e o espectáculo, que están a representar os gobernantes do Concello de Neda, roza o esperpento.
Os personaxes, descritos na obra de Luces de Bohemia, poderían trasladarse á representación de cada un e cada unha , dos concelleiros, que forman parte deste esperpento tráxico, do cal estaremos á espera do desenlace, agardemos que non sexa o mesmo que sucedeu , con Max Estrella, na obra.
Si algo pode ser distinto, deste tráxico esperpento é a situación histórica ( xa que neste caso está ambientada no século XXI e que a acción en lugar de ser en pouco máis de un día, está, xa vai para tres anos e medio, comeza xusto cando a celebración das eleccións municipais do ano 2007, na que sae elixido un grupo de xente con unhas siglas (TEGA), sen norte nin ideoloxía política ( non mais que aquela que se pronunciaba, nalgún pleno – aquí no se viene a hablar de política-), houbo incluso naqueles intres algún agoreiro-pitoniso que ao mes, xa falaba dunha próxima maioría absoluta –¡ terá que ser con outros actores, cós mesmos xa non pode ser !, pasa o tempo e nin sequera se gardan as formas, os tránsfugas – porque hai mais de un, fan o que saben facer e do resto quedan divididos en dúas sección, os que aguantan e mais aqueles aos que non aguantan, encerellados en loitas persoais todos eles e buscando saídas persoais outros., como naquel parágrafo de Luces de Bohemia “ las imágenes mas bellas en un espejo cóncavo son absurdas “ . No caso que nos ocupa, non precisamos como na obra de Valle Inclán nin caricaturizar nin deformar os personaxes, todo o que presentamos e pura realidade, e un pobo mirando atónito e impasible, sen reaccionar diante tal situación ¿ que está a pasar?, poderiamos rematar, dicindo; os gobernantes de Neda son unha deformación grotesca de algo, que nunca debería ser real.
enviado a la voz de galicia, diario de ferrol

A axenda do odio da dereita

2010-09-18T10:18:00.000+02:00

¿Que ten en común a visita de Rajoy a Melilla, co desembarco do PP catalán –cunha eurodeputada francesa– en Badalona á busca de poblados ciganos, a expulsión masiva de ciganos rumanos de Francia ou Italia, a campaña racista/antimusulmá do Tea Party nos Estados Unidos ou a campaña contra o galego da dereita no noso país? A primeira vista un podería pensar que nada teñen que ver e que se trata de meras coincidencias, pero ao mellor ese tipo de coincidencias non son tan casuais.

Claro está que a situación de crise exacerba os problemas; a caída da actividade económica e do emprego aumenta o volume de persoas que quedan en situación de marxinalidade e, sobre todo, aumenta a intensidade da privación dos que xa se encontraban nesa situación. Iso aumenta os problemas de inseguranza e acentúa os conflitos sociais e a violencia de todo tipo que se vive dentro dos estratos marxinalizados e naqueles que están ao seu redor. Porque é ben sabido que a vivencia cotiá deses problemas só en moi pequena medida afecta aos sectores acomodados que, en xeral, quedan lonxe do alcance deses conflitos de convivencia.

Diante desa situación o discurso da esquerda por toda parte trata de racionalizar a situación, tratando de entender e explicar as raíces económicas do problema. Un modelo neoliberal que crea grandes desigualdades sociais, con amplas capas da poboación que vive na privación relativa ao lado da opulencia doutros e sometidas á tentación e presión consumista duns vendedores ávidos de mercado. Máis aínda, a esquerda trata de explicar como nos períodos expansivos o empresariado atraiu man de obra inmigrante, sobre todo nos sectores de baixa productividade, para poder crecer sen elevar os salarios. E, por fin, esa esquerda trata de explicar que a crise económica que deixa millóns de persoas sen emprego, cuns ingresos moi minguados ou reducidos a cero, está provocada por ese modelo neoliberal que se revela inviable; que á larga non é sostible un modelo onde uns países producen e crean emprego, outros consumen en base a rendas e débedas e outros nin unha cousa nin outra. Trata, en definitiva, de explicar que a exclusión social e os conflitos a ela asociados nacen dun modelo económico que cómpre superar e non das características dunhas etnias ou outras e, menos aínda, do feito de ser inmigrantes ou non.

Para a dereita, en cambio, o problema é completamente distinto. Non se trata de racionalizar o problema senón todo o contrario, aproveitalo para desatar a caixa de pandora dos prexuizos sociais e dos baixos instintos. Fronte ao discurso que trata de evidenciar a natureza complexa dese tipo de problemas sociais, a dereita busca acender a mecha das reaccións máis primarias, cos argumentos máis simples e ofrecendo tamén as solucións máis simples, cando menos aparentemente.

Faino xusto no momento en que as bases do modelo económico que encarna se amosan máis inconsistentes e deslexitimadas. No momento en que se evaporan os argumentos lexitimadores no eido económico bótase mán dos fantasmas que acubillan ao redor do medo ao futuro, a incerteza laboral, a inseguridade cidadá, etcétera. E, para iso, cómpre tapar as ameazas que están detrás de factores máis ou menos distantes e intanxibeis para a xente do común –como os fallos do modelo económico– e aguilloar as ameazas de carne e oso, as dos extraños que nos disputan os empregos, os costumes e os espacios. Cando non se teñen solucións para os problemas de fondo nada mellor que inventar problemas cara os que canalizar a carraxe da poboación. E se iso se pode facer alimentando o odio a algún enemigo fácil de bater pois mellor que mellor: os ciganos, os marroquinos, os inmigrantes en xeral.

Estes argumentos que, por outra parte, sempre están presentes no discurso da dereita, pasan a ocupar o centro da súa estratexia cando unha proporción crecente de xente por toda parte amosa un grao de desafección elevado a respeito deste sistema. Até o ponto de que, como amosan as enquisas, mesmo lle quita o crédito a unha “clase política” que parece incapaz de asumir o poder e a responsabilidade de endereitar a situación en beneficio da maioría. E, sobre todo, a estratexia da dereita radicalízase cando os sindicatos –aínda desde a moderación– empezan a artellar por Europa adiante unha tímida contestación social, que no noso caso se concreta na folga xeral do día 29 e que, para drama dunha socialdemocracia rendida, pilla ao PSOE no goberno.

Os ideólogos da dereita saben moi ben que para desprazar o foco de atención nada mellor que mudar de torneo e buscar outro terreo de xogo. Cómpre tamén que os enemigos que encarnan as ameazas sexan febles, o que lle dá un atractivo escepcional ao seu argumentario fronte ao da esquerda, que non se ocorre mellor idea que escoller como enemigos aos poderosos ou, máis difícil aínda, o sistema como tal. Con tamaña disparidade de enemigos, non hai dúbida de quen ten máis fácil arrecadar seareiros.

Pero o máis patético é cando, a falta dese imposible enemigo “exterior”, a dereita opta por cubrir a súa falla de alternativas erguendo a fronteira interior, facendo do autoodio bandeira tras da que fanatizar a todos os acomplexados do país.
Xavier Vence. Xornal

2010-09-14T17:22:00.001+02:00

A dignidade no mundo da política, non é unha característica que en xeral poidamos apreciar a cotío.
Anxo Quintana relata nunha recente entrevista nun xornal galego, o seu pensamento sobre diferentes cuestións que están a debate no país, dende o recoñecemento de non estar en estes momentos na primeira liña de decisión política. Querer aparecer coma ex dirixente, alguén da súa ascendencia sobre unha importante parte da militancia do BNG, é un xesto de humildade, pouco común entre aqueles que saben que neste momento onde corresponde sumar é dende a reserva activa, agardando a que volva a chegar o seu momento. Concordo co de Allariz, en que determinados poderes fácticos temen ao nacionalismo moderado, e ademais engado que cando alguén destaca por riba da mediocridade, é un sumando que activa alarmas que fan espertar as conxuras dos necios de quenda.
Quintana pretendeu que a súa organización chegase a outros recunchos ideolóxicos da amalgama política galega, dende a plena convicción de que era o mellor tanto para o país, como para a súa propia organización. Algúns non entenderon esta achega positiva dende unha parte da esquerda nacionalista, disposta a mudar axiomas ideolóxicos, con tal de conseguir que todos aqueles que os prexulgaban como ameaza, o fixesen como alternativa. Sentíronse ameazados tanto os susoditos poderes fácticos, como os gardiáns das esencias da súa organización, enrocados nun ideal de corte marxista-leninista condenado á descomposición política que se aprecia, e que importantes dirixentes frontistas recoñecen ás agachadas, por medo á reacción do sursum corda.
O que é lamentable –e niso concordo con Anxo Quintana– é que a Galicia, para poderen acceder a aquelas demandas históricas en materia competencial, só lle queda a posibilidade de teren algún día un grupo parlamentario propio, ao estilo de vascos ou cataláns, que poida negociar estabilidade por autogoberno. Sería lamentable ter que chegar a unha situación de case chantaxe aritmética parlamentaria, para acceder a unha serie de competencias, que doutro xeito estarán sempre no limbo dos non tan xustos. E mentres os persoeiros que só poden aportar en positivo á nosa sociedade, deixan por dignidade a primeira liña da mediocre política de hoxe en día, os que ocupan –máis que asumen– a súa responsabilidade, malviven nun entorno que lles sobrepasa, por non seren conscientes das súas propias limitacións.
Dicía Forrest Gump na multipremiada cinta de Robert Zemeckis, que para encaixar ben no exército só se precisaba facer ben a cama, e manterse moi erguido diante dos mandos. Iso mesmo pretenden algúns que suceda, con persoeiros como Quintana, que teñen a dignidade de non querer...
Ou non?
Rafael Cuiña. xornal

UN CAMALEÓN DA POLÍTICA

2010-09-02T17:37:00.001+02:00

O actual alcalde de Neda ( Ignacio Cabezón ), acaba de protagonizar o que podería chamarse , acto de exaltación do camaleón político, digo isto máis que nada pola súa traxectoria política o longo de moitos anos e a seu troco de cor ( coñecido no pobo cha, como troco de chaqueta ), segundo se lle foran dando as ocasións.
Aparece no seu momento, da man do C.D.S., os resultados para Ignacio, non foron nada doados, esquecendo a súa adicación á política durante varios anos, volvendo a aparecer no cenario político, despois de unha escisión protagonizada polo P.S.O.E no concello de Ferrol, pero desta vez da man do finado Bonifacio Borreiro, tampouco diron para moito, os resultados naquel intre.
Anos mais tarde e da man de Xoán Gato e o recen creado grupo de T.E.G.A., volta á política, acadando o seu soño de ser alcalde de unha vila.
Poucos anos pasaron, para que a transformación política, se fixera ver de novo, no Sr. Cabezón e se puxera, realmente no extremo ( desta vez na liña mais dereitosa do PP ), que xa viña demostrando nos seus feitos, na política municipal, frustrando así a confianza de moitos veciños e veciñas, que lle dirán o seu voto,.
Moitas veces escoitase ( todos os políticos,son iguales), con este acto de transfuguismo político, protagonizado polo Sr. Ignacio Cabezón e impulsado polo Partido Popular ( organización que xa nos ten acostumbrado a este tipo de historias- non hai mais que mirar polo País adiante- ), demostra ás claras, que non; hai quen pode ser integro, nas súas ideas e nas súas actuacións e hai quen por cuestións incluso, alleas á política e posibles intereses persoais e transformándose en camaleón da política, sen rubor e sen importarlle, realmente os intereses dos veciños e veciñas e capaz de facer estas piruetas , tendo ademais o aval e apoio dun partido político, que demostra as claras que é capaz de facer calquera cousa na procura de poder.

O BNG, pide que o goberno municipal poña a disposición dos veciños os equipos técnicos para alegar ó P.O.L.

2010-08-25T17:13:00.003+02:00

Dende o Bloque Nacionalista Galego en Neda, non acertamos a entender a posición do Goberno Municipal , diante da exposición Pública do Plan de Ordenación do Litoral por parte da Xunta de Galicia, unha posición que parece máis de submisión, que de defensa dos intereses dos veciños e veciñas que foron os que os elexiron.
Un Plan do Litoral que afecta directamente a máis de 140 vivendas e outras mais de 100 indirectamente, incluso as das zonas dos ríos, deixandoas desprotexidas, en cuestións de legalidade e un goberno municipal, que mira cara outro lado, diante desta situación.
Un Plan do Litoral, que deixa no caso de Neda, coas mans amarradas, cara a elaboración do Plan Xeral de Ordenación do Litoral, xa que tal e como establece o propio P.O.L., en caso de dúbida sempre se atenderá a norma máis restrictiva.
Preguntámonos no BNG, si existirán intereses ocultos?, por parte dos gobernantes, ante tal deixadez e sumisión, ou terá que ver coa presentación de Ingancio Cabezón nas listas do PP.?
Dende o BNG, pensamos que o goberno municipal, debería poñer os medios técnicos do concello, para facilitar que todos os veciños/as afectados, poideran facer as alegacións pertinentes e que legalmente establece a lei no seu caso.

Non aparecera o Camps en Galiza?

2010-08-24T17:46:00.000+02:00

O portavoz parlamentario do BNG, Carlos Aymerich, sinalou este martes que existen "cousas sospeitosas" ao redor das adxudicacións da Xunta a distintas empresas de Gerardo Crespo, "unha persoa moi vinculada ao PP", polo que suxeriu que estes fondos poden servir para "financiar a campaña do PP na Coruña". "Un non quere pensar mal, pero vaia...", concluíu.

Preguntado en rolda de prensa sobre a adxudicación de cursos de formación por máis dun millón de euros ao empresario Gerardo Crespo, o deputado nacionalista sinalou que se trata dunha persoa "próxima ao PP da Coruña", particularmente, á conselleira de Traballo, Beatriz Mato, e ao líder popular na cidade herculina, Carlos Negreira.

Ademais, observou que Fundelis -que recibiu da Xunta en 2009 a declaración de Fundación de interese laboral- recibiu "cantidades substanciosas" do Goberno galego, do mesmo xeito que Fundefo, da que é socio o ex director xeral de Formación e Colocación con Manuel Fraga José Jaime López Cossío, que recibe "substanciosas axudas" do departamento que dirixe Beatriz Mato.

Dito isto, revelou que o Goberno de Castela e León -liderado polo PP- tamén adxudicou máis de 180.000 euros a Fundefo para actuacións en materia de emprego. "Estamos ante unha rede? Hai algunha directriz para que as administracións do PP financien ás empresas de Crespo? Quero pensar que non, pero o PP ten expertos nesa materia", sentenciou.

ANTECEDENTES

As sospeitas dos nacionalistas acrecéntanse tras detectar "unha drástica redución" dos fondos que se ceden aos concellos, "sobre todo, na comarca da Coruña", para cursos de formación; que, en cambio, "concéntranse" en empresas de Gerardo Crespo.

De igual modo, Aymerich recordou que a chegada do PP a San Caetano en 2009 supuxo a recuperación do financiamento da Feira Internacional de Acuicultura 'Acui', promovida por López Cossío, e á que o bipartito deixara de apoiar.

Ante esta situación, o dirixente do Bloque considera que "o mellor antídoto é a transparencia", polo que espera obter resposta de "unha batería de preguntas" que rexistrou en sede parlamentaria

Nobre silenzo de Suárez Canal

2010-08-18T17:48:00.000+02:00

Ben sabe Alfredo Suárez Canal o que é estar no punto de mira mentres arde Galicia. No verán de 2006, recén chegado á Consellería de Medio Rural, o nacionalista sufriu nas propias carnes os desvelos da dura vaga de lumes e soportou tamén os non menos duros ataques dun PP, novato na oposición, que non tivo reparos en sacar tallada.

Agora que os papeis políticos se invertiron, sería moi fácil para Suárez Canal dar onde doe e sacar rédito político dos lumes. Pero o ex conselleiro prefire calar. Ante as chamadas dos xornalistas, négase a dar declaracións en relación aos incendios forestais. Cuestión de ética e de lealdade política.

Non deixa de ser paradoxal que o mesmo PP que realizaba unha intensa labor mediática sobre os lumes cando estaba na oposición –fronte a un Bipartito que informaba a diario dos focos– agora opte por manter ocultos os datos da queima do monte. A oposición actual tamén amosa que non é da mesma pasta
Cris Moss.xornal

Inseguridade Xuridica?

2010-08-04T16:39:00.005+02:00

UN TERZO DAS EMPRESAS QUE OPTAN AO EOLICO NON TEÑEN MAIS DE UN MES DE VIDA
A historia repítese, en parte. Se houbo partidos políticos e empresas que criticaron a lista de aspirantes ao concurso eólico do bipartito por "falta de experiencia no sector", as firmas que optan esta vez a algún dos 2.325 megavatios (MW) a adxudicar presentan tamén certa heteroxeneidade nos seus obxectos sociais. Entes empresariais, moitos deles, constituídos nos últimos 30 días no Rexistro Mercantil e entre os que se encontran compañías do ladrillo, a asesoría xurídica, o naval ou a iluminación. A Consellería de Economía e Industria desvelou onte, nun comunicado, a lista final dos aspirantes, que optan a 14.667 MW (aínda que, pola mañá, o conselleiro Javier Guerra dixo que se pediran 15.660).
Sobre todos eles destacan as pretensións de Gas Natural, que acode da man da construtora Copasa para pedir 1.272 megavatios, o 52% do total que a Xunta adxudicará nesta convocatoria. A empresa coa que se presenta é Fenosa Wind SL, que cambiou de nome -para introducir Fenosa, asociada tradicionalmente a Galicia- o 21 de xullo pasado. A compañía catalá presentou 26 plans industriais por valor de máis de 2.500 millóns de euros e asegura poder crear con eles máis de 7.300 postos de traballo.
ENTRE XUÑO E XULLO

O 21 de xullo publicouse no boletín do rexistro mercantil (Borme) a constitución da segunda empresa que máis megas pide: Airosa Vento SL. Opta a nada máis e nada menos que a nove das dez zonas nas que a Xunta distribuíu a oferta de MW, cun investimento de máis de 700 millóns de euros. Esta firma depende de Tasga Renovables, do construtor leonés José Luis Suárez.

A sete zonas distintas opta o Banco Pastor, a quen lle saíu ben a xogada de aliarse co xigante enerxético alemán E.ON (como avanzou Xornal de Galicia). Con el deu forza a unha das tres sociedades que José María Arias Mosquera creara en abril: cambioulle o nome a E.ON Pastor Renovables (chamábase Pastor Privada Eólica 1) o 14 de xullo. Pide 585 megavatios e ofrece un investimento total de máis de cen millóns de euros en catorce plans industriais diferentes. A mesma potencia demanda EDP Renewables Europe, de Asturias, que propón un único plan investidor para Galicia por máis diñeiro que a oferta do Pastor: 727 millóns de euros. Iberdrola solicitou máis de 460 megas, e postúlase como "favorita" polo sector. Propón realizar sete plans industriais e investir máis de 750 millóns.

A AUSENCIA DE CAIXA GALICIA

Sorprende, e moito, que Caixa Galicia non se presentase á nova convocatoria eólica, posta en marcha coa chegada do PP a San Caetano tras frear o concurso do bipartito. Caixanova, pola contra, volveu optar aos megavatios coa súa sociedade Eólica Galenova SL. Co anterior decreto resultou a maior beneficiaria, pois se adxudicara 235 MW. Agora pide 426 megas, con oferta de 30 plans de industrialización -lidera este ranking xunto coa proposta de Cupa e Ceferino Nogueira- e un investimento de máis de 1.200 millóns. A presenza de Caixa Galicia, con quen consumará a fusión o 15 de novembro, redúcese a firmas da súa carteira de participadas: a mencionada de Cupa e Nogueira (con Vector Verde SA, creada no mes de xuño) e Torre de Hércules SLU. Con esta última, con presenza de Corporación Caixa Galicia, pide 273 megavatios
OUTRAS EMPRESAS

Enerxías Renovables de Galicia, de Grupo SanJosé -cuxa filial, Udra Medios, é a empresa editora de Xornal de Galicia- solicitou 391,5 megavatios, cunha oferta de oito plans industriais que supoñerían un investimento superior aos 175 millóns de euros.

Manuel Jove acode esta vez en compañía de FCC, con dúas ofertas de Sigenera SL. Con esta sociedade, participada ao 50% pola construtora, pide 306 megavatios e propón investir máis de 160 millóns noutros catorce plans industriais. Repiten experiencia os empresarios do naval con Enervalor Naval (Vulcano, Freire e Estaleiros Barreiras), Ventauria (empresarios de Lugo) e estréase Vieirasa cunha sociedade creada hai menos dun mes.

Na presentación das ofertas, Guerra aseverou que as aspirantes ofrecían un investimento de máis de 11.000 millóns, aínda que non sinalou que esta se produciría de adxudicar o total do solicitado. É dicir, o resultado de que se desen máis de 14.000 MW, cando só se adxudicarán 2.325. Unha vez máis, reivindicou o concurso como "o plan industrial máis importante da historia de Galicia". A Xunta estima que se mobilizarán investimentos por valor de ata 6.000 millóns e crearanse 12.000 postos de traballo. Economía quere recuperar " ou liderado eólico que Galicia nunca debeu perder

Carta aberta a Feijóo

2010-08-03T17:20:00.001+02:00

Señor Presidente: En anterior carta xa lle dicía que non había ser aquela a única que lle tería que escribir, así que aquí andamos outra vez e non porque eu o desexe, senón que acabo de ler as súas declaracións verbo do feito de que a RAG presentase un recurso en contra do chamado Decreto de Plurilingüismo.

Abráiase de que se teña producido tal recurso e recrimina o feito. Señor Feijóo, non cre vostede que calquera galego, se considera que nese decreto hai elementos de ilegalidade, o que debe facer é poñer os medios para que se impida a súa posta en funcionamento? Eu confiaba en que vostede actuara así sempre que osme que algo vai en contra das leis, pero polo visto non hai tal, e cre que se deben pasar por alto certas falcatruadas. Por que? Porque as fai vostede e non outro? Di vostede que a RAG non recorreu os decretos de Fraga, pois se neles advertiu algunha materia de ilegalidade e non actuou, mal feito.

Ademais, por que lle parece mal que os tribunais digan se o que decretou é conforme á lei ou non? Non quererá dicir que sabe que o Decreto ten cousas que non son totalmente acaíadas ao dereito? Se é así iso chámase prevaricación, ben o sabe. E se non é así pois estea tranquilo que non haberá lixo.

Tamén deduzo que non lle gusta o presidente da RAG (como tal presidente quero dicir, que lle supoño respecto para as persoas), pero aí teño que lle lembrar que foi democraticamente elixido polos académicos, que son os que teñen que facer tal cousa. Elixírono a maioría deles (como a vostede o elixiron case a maioría dos galegos), e agora o señor Méndez Ferrín é o presidente da Academia con plena lexitimidade e legalidade.

Tan é así que até aqueles que escribían artigos denigratorios para el como candidato a presidente, agora, en raposeira manobra, prémiano e gábano. O cinismo non lle ten cancelas!

Afirma que os seus compromisos electorais están por enriba das institucións. Teña coidado coa soberbia, que pode botalo a perder a vostede. As institucións públicas, señor Feijóo, pódense mudar e, mesmo, suprimir sempre que se faga por medios democráticos, pero están por enriba de calquera de nós mentres existan, do contrario isto sería a casa de tócame Roque.

Pero, no tocante á Academia, a súa soberbia é un pinchacarneiro inútil: vostede pasará, ninguén o lembrará e a RAG seguirá aí, farturenta ou en precario, mais prevalecerá. Xa sobreviviu a outros máis bravos ca vostede.

Eu ben sei que di estas cousas porque despreza a todos cantos non o votamos. Nunca quixo ser presidente dos galegos, só quería e quere dar satisfacción aos que o votaron. E nin sequera a todos, porque tamén despreza a cantos non comparten ese compromiso que adquiriu, vostede saberá con quen, de baleirar Galicia de calquera signo de identidade diferenciada que puidese haber.

A súa disposición a converter Galicia nunha “región de España” coma outra calquera (e digo isto sen menosprezo ningún para as comunidades autónomas que veñen definidas como tales rexións) e a iso é ao que lle mete máis dedicación de todo canto fai.

A lingua é o máis claro e querido signo de identidade diferenciada de Galicia, ben que o sabe, e a Academia ten que protexelo de calquera acción que poña en perigo a súa supervivencia e neste caso o perigo vén de vostede e do seu goberno. Non presentar o recurso sería unha grave irresponsabilidade por parte da RAG.
XORNAL (Xabier P. DoCampo)

Austeridade e responsabilidade

2010-07-31T10:30:00.000+02:00

Falabamos a semana pasada acerca da particular idea que Núñez Feijóo e o seu goberno teñen da ética a conto do seu famoso “compromiso ético coa austeridade”. Como era de agardar, o goberno español rexeitou a súa pretensión de adiar a devolución dos anticipos recebidos pola Xunta a conta da liquidación dos exercicios de 2008 e 2009 e, sen demora, o presidente galego acusou a Zapatero de estar a executar un “recorte social encuberto”. Falso. Os recortes sociais de Zapatero, ditados polo FMI e partillados polo PP non son encubertos: aplícanse abertamente sexa no ámbito laboral, no das pensións ou na suba dos impostos indirectos. E falso tamén, noutro sentido, porque como xa sabemos Núñez Feijoo non agardou por ninguén, e menos que por ninguén polo goberno español: de facto é un adiantado na eliminación e privatización de servizos e prestacións, sempre á procura de excusas coas que xustificar o enésimo recorte.

E esta política de austeridade, que non impide gastar catro millóns de euros nunha visita papal de catro horas, non recoñece barreiras. No seu nome péchanse os hospitais no verán, dánselle bocadillos aos alumnos nos comedores escolares e, desde o pasado mércores, ábrense ao marisqueo zonas nas que se segue a verter a cachón e sen control ningún augas fecais e residuos de todo tipo. No peculiar sistema de valores do PP de Feijóo pesa máis a austeridade –aforrar as compensacións aos mariscadores afectados – que a seguranza, alimentar, e a protección do medio ambiente. Así acontece, por exemplo, na moi contaminada Ría do Burgo, na que a Consellería de Pesca vén de abrir ao marisqueo, clasificada como zona B “estábel”, a zona comprendida entre a ponte da Pasaxe e a barra de Santa Cristina mesmo a pesar da evidencia, comprobábel a simple vista, de que a zona segue sen sanear. Se para isto hai que forzar a normativa comunitaria tomando as mostras á altura da rampla das Xubias, fóra da zona afectada, tanto ten. Se na operación se pon en cuestión o prestixio internacional dunha institución como o Intecmar, tanto ten. Tampouco interesa se se pón en risco a imaxe de marca do marisco de Galiza ou a saúde dos consumidores. O único que importa é aforrar o escaso millón de euros que, anualmente, viñan percibindo os afectados.

O pasado xoves o patrón maior da Confraría da Coruña convidou a unha mariscada a conselleira de Pesca. “Apañamos unas ameixas da ría do Burgo, depurámolas e comémolas. Aínda que seguramente eu comerei outra cousa”. Onte, venres, e sen contestar a tan amábel convite, a conselleira arremeteu contra o BNG acusando de irresponsábeis aos que denunciamos o lamentábel estado da zona que se vén de abrir ao marisqueo. Contodo, quen son os irresponsábeis?, os que denunciamos que a ría do Burgo segue sen sanear ou os que, sen eliminar nin un só dos moitos puntos de vertido que a contaminan e en nome dunha mal entendida austeridade declaran que as súas augas son aptas para o marisqueo? Alá cadaquén coa súa responsabilidade.

Da patria e da bandeira

2010-07-25T09:03:00.000+02:00

O patriotismo non había ser cousa de modas. O patriotismo agroma natural nas colectividades que sinten partillar un proxecto de futuro. O que non prexudica sermos universalistas e solidarios. Pensar globalmente. Sermos cosmopolitas (nada a ver co cosmopailanismo que algún profesan). O patriotismo é complementario do europeísmo e compatíbel totalmente con partillar historia, futuro, obxectivos e afectos co resto dos pobos e nacións do Estado español. Vivirmos a patria é o noso xeito de actuar localmente, como seres humanos universais.

Somos un país moi autorestrinxido na expresión dos nosos sentimentos nacionais. Son, sen dúbida, longas eras de autonegación e desprezo polo propio. Mais agora somos un país moderno, europeo, cun alto grao de incorporación ao ensino, cun proceso de urbanización moi consolidado. Non hai, xa, desculpas. O normal é que expresemos a nosa galeguidade, se é que estamos satisfeitos dela ou sentimos orgullo de pertencermos a este país.

E, nos países máis desenvolvidos da Europa e do mundo, as primeiras expresións da nacionalidade son a bandeira e o himno nacional. Nos USA o uso da bandeira nacional é continuo (e tamén na California e en Texas o uso de cadansúa propia), o mesmo ca en Francia. En Múnic ves bandeiras da Bavaria en todas as súas rúas céntricas. E en Edinburgh ou St. Andrews a bandeira escocesa é omnipresente.

A nosa bandeira é coñecida e non xera resentimento ningún. E, porén, usase pouco. Restrínxese ao mundo político, cultural e sindical do nacionalismo, ao seu frío uso institucional e ao seu uso máis cívico nalgunhas bisbarras do Norte (a branca e azul é moito máis normal a pé de rúa en Ferrolterra ou Ortegal ca no resto do País). De quén ou qué nos agochamos? De qué temos medo?

Velaí que iniciativas coma a de Santiago Domínguez, vice-alcalde de Vigo, ao lle distribuir aos cidadáns e entidades cívicas 5.000 bandeiras na cidade máis poboada da nosa Galicia no Día da Patria, sexan dignas a se ter en conta polo resto dos alcaldes e alcaldesas. Os nosos paseos, peiraos, os mastros nos terreos onde se asentan as vivendas unifamiliares… son todos espazos aptos para exteriorizar o noso orgullo e a nosa galeguidade amosando a nosa bandeira.

E, coa azul e branca na casa, no escritorio ou cara ao fútbol, seremos iguais ou mellores persoas, iguais ou mellores profesionais, iguais ou mellores homes e mulleres fillos do noso tempo e cidadáns do mundo.

Probábelmente mellores. Porque só coñecendo e valorando o que é de noso somos –seremos– quen de lle achegar ao mundo, á ciencia, técnica e cultura universal un contributo digno, unha achega verdadeiramente cualitativa.
xornal.com

O BNG reprocha a Farjas que o gasto farmacéutico crecese un 7% nun ano

2010-07-22T10:19:00.003+02:00

A deputada do BNG Ana Luisa Bouza preguntou onte no Parlamento á titular de Sanidade, Pilar Farjas, polo incremento dun 13% no gasto farmacéutico no mes de marzo. A nacionalista cifrou nun 7% a subida do acumulado interanual, o que supón unha inversión de 62 millóns de euros. “En maio de 2009 consideraron insuficiente o aumento na prescrición de xenéricos do bipartito, que pasou do 7,32% ao 10,64% e marcaron como obxectivo o 21,8%”, dixo Bouza, que engadiu que “Galicia encabeza o crecemento no gasto farmacéutico” e “ocupa o último lugar en prescrición de xenéricos”.

A deputada tamén acusou ao Goberno galego de incumprir a previsión orzamentaria, argumentando que a Consellería asegura que o último recorte, de 54 millóns, que sufrirá o seu departamento se compensará co aforro en medicamentos, algo “incompatible” coa actual evolución do gasto farmacéutico. Pola súa banda, a conselleira sinalou que “ante unha crise sen precedentes”, se fai necesaria “unha xestión responsable” e apelou a intención do Executivo estatal de recortar o gasto farmacéutico en 1.500 millóns de euros. A continuación, resumiu os programas da Xunta para fomentar os fármacos sen marca, comezando cun plan de xenéricos, unha campaña de promoción dos mesmos, a creación dun Observatorio para o bo uso do medicamento e unha Comisión de Farmacia e Terapéutica. Tamén recordou que “dos datos illados dun mes non se poden sacar conclusións” e que “en todas as comunidades nas que se implanta a receita electrónica se produce un aumento do gasto no seu arranque”. “En Galicia pasamos dun 51% a un 61% entre febreiro e marzo”, dixo e cifrou nun punto porcentual, fronte ao 0,5% do bipartito o crecemento no uso de xenéricos.

Esta explicación non convenceu a Bouza, que lle recriminou que repetise a presentación de 2009, cando “xa temos os datos de 2010” e o “seu plan tivo un efecto nulo”.

O BNG de Neda baralla acudir á Fiscalía ou ao Valedor para que se lle entreguen as contas do Concello

2010-07-17T10:07:00.001+02:00

O BNG, estudia recurrir á Fiscalía ou ao Valedor o non facilitar os informes de gastos, tal e como este grupo solicitaba

No mes de xuño , o Bloque Nacionalista Galego, solicitou por rexistro no concello de Neda, un informe por escrito das partidas económicas destinadas a gastos protocolarios, viaxes e de carácter festivo.
Os socios de goberno en Neda, veñen de contestar ao escrito do BNG, que “ as contas do concello son transparentes e aparecen en Actas de Xunta de Goberno”, si ben é certa esta afirmación, o BNG quere facer unha puntualización, que é polo que se solicitaron estas contas ( nas distintas acta de Xunta de Goberno ) aparece o reparo do Técnico do Concello, o cal quere dicir, que no seu aspecto procedemental e na súa tramitación adoecen de eivas e defectos, que non aparecen reflectidos nas Actas de Xunta de Goberno e non se xustifican legalmente en ningunha Comisión de Facenda ( xa que estas practicamente non existen ). O Bloque Nacionalista Galego, diante deste certificado de acordo, está a analisar si recorre diante de organismos superiores, tales como o Valedor ou a Fiscalía, co fin de que se nos faciliten as contas solicitadas e os xustificantes, dos informes negativos dos técnicos municipais.

ASTANO VERSUS AS PONTES E CERCEDA

2010-07-15T09:58:00.000+02:00

Na comarca de Ferrolterra –aínda que por desgraza non é este o único caso en Galiza– temos moita experiencia de como se xustificou o desmantelamento dun dos nosos sectores produtivos. Un expediente aberto por unhas axudas públicos do Estado ao conxunto do Sector Naval do Estado, consideradas ilegais pola Comisión da Competencia da UE, rematou, logo dunha negociación política, nun veto á construción naval civil no estaleiro de Fene.
Após dun proceso de mobilización social, coa recollida de sinaturas para impulsar unha ILP, diversos actos públicos, manifestación, peche no Concello de Fene, etc., dinos o Ministro de Industria que é mellor deixar as cousas como están, non molestar a Europa coa teima da reapertura do proceso de Astano e, agora, xa fica claro que o Presidente Zapatero mentiu no Congreso cando se comprometeu, a preguntas do BNG, a solicitar formalmente baixo a súa presidencia a revisión do acordo sobre o Naval.
Porén, non ten eses reparos nin esa pasividade o Goberno do Estado cando se trata doutros sectores. Estes días vén de solicitar diante da UE, da mesma Comisión da Competencia que dirixe o sr. Almunia, que se lle permita aportar axudas públicas para o consumo do carbón autóctono; aínda que neste asunto existan informes contrarios das denominadas Comisión Nacional da Enerxía, da Comisión Nacional da Competencia e do propio Consello de Estado.
Para solicitar a aprobación a estas axudas, tamén estatais, houbo tempo e interese en estudar a fondo a lexislación europea e atopar resquicios onde argumentar; un tempo e un traballo que non se adicou a Astano.
De aprobarse estas axudas, como se prevé, significará que dez centrais térmicas de carbón do Estado –ningunha en Galiza– que actualmente non producen polo seu alto prezo, van ter asignada obrigatoriamente unha parte da produción eléctrica, con prioridade sobre outras instalacións.
Isto vai supor unha reducción, case que total, da actividade de xeración eléctrica en Cerceda, As Pontes e Sabón, nun período inicial de tres anos. Con repercusión negativa en todo o tecido produtivo: Descarga en Portos, transporte, mantemento, aprovisionamentos, etc.
Curiosamente dáse esta situación logo de esgotar a nosa materia prima, os lignitos pardos, exportar durante decenios a enerxía xerada, con igual prezo onde se producía a onde se consumía. Lembrar por exemplo que a Comunidade de Madrid, entre outras, practicamente non xera un só quilowatio; e cando agora os grupos térmicos poden consumir un carbón importado que reduce moi considerabelmente as emisións, tanto de xofre como de dióxido de carbono, e xera un quilowatio máis barato que o producido con carbón doutras Comunidades Autónomas.
Cantas xustificacións houbo para paralizar Astano, mesmo con colaboradores activos no propio País, e cantas xestións reais fanse agora para apoiar a outro sector –o carbón español–, sen que se coñezan neste proceso ningunha medida para compensar a estas dúas Comarcas galegas.
O Goberno é Central, mais non goberna igual para todas e todos. E, a súa filial en Galiza, como xa fixeron non seu día, hoxe queixase deste novo golpe económico e maña pasarán a edulcoralo e xustificalo, como fan agora co naval.
E namentres, o Goberno da Xunta, como xa é a súa norma, calou cando se aprobaba en febreiro o Real Decreto 134/2010, pois estaba máis interesado en desmontar os avances conseguidos polo anterior goberno e agora, para eles, a culpa é só do Goberno Central, pois como todo o mundo xa coñece, o Goberno da Xunta non está para gobernar. Estamos, claramente, perante un goberno demoledor.....

Un axuste brutal para Galiza

2010-07-04T09:23:00.000+02:00

Como afecta o PLan do Litoral en Neda

2010-06-28T08:33:00.001+02:00

O boletin do BNG xa está na rúa

2010-06-25T18:26:00.003+02:00

O BNG solicita informe dos gastos das festas do concello

2010-06-21T19:13:00.004+02:00

O Bloque Nacionalista Galego, ven de solicitar no concello informe por escrito das partidas económicas destinadas a gastos protocolarios, viaxes, gastos destinados a medios de comunicación, e gastos derivados de eventos de carácter festivo e ocio, realizados ao longo dos anos 2.007, 2.008,2.009.
En época de crise tal e como estamos sufrindo, consideramos que pode ser un bo punto de partida, para despois das súa análise, tentar minorar estes gastos, que son realmente prescindibles no concello, e poden ser utilizados para couestións de carácter social.

O BNG amosa a súa preocupación polo estado das pistas municipais

2010-06-16T19:55:00.002+02:00

O BNG de Neda, quere mostrar a súa indignación, polo estado deplorable que están a presentar as pistas de tránsito municipal, infraestructuras nas que en algunhos casos, chegan as silvas a mais da súa metade, provocando raiaduras nos automóbiles e producindo algún accidente ( ao querer apartarse co fin de evitar esas raiaduras ).
A desídia e desgoberno, no que están instalados os socios do goberno de Neda, mais preocupados en festas e representación que en realizar o labor para o que foron elexidos, da lugar a que están situacións se prolonguen no tempo, sin existir unha previsón para darlle solución ao problema..

Paro e desprotección: Como se non pasase nada

2010-06-08T18:46:00.000+02:00

Levamos dous meses nos que o paro rexistrado está baixando, mais tirar disto unha lectura optimista é un grave erro, xa que as curvas do paro son sempre cíclicas: habitualmente soben de setembro a marzo e baixan de abril a agosto. O importante é ver a referencia anual e, neste senso, no último ano (de Maio de 2009 a Maio de 2010), o incremento do paro en Galiza foi de 21.000 persoas, co que temos a día de hoxe 228.507 paradas e parados.

Unha referencia anual que non é neutra, por mor da política de desGoberno Feixóo, máis preocupado na propaganda e na revisión e derrube do realizado polo Goberno Bipartito que en enfrontar os problemas reais do noso País. Lembremos que a actual Conselleira de Traballo e Benestar, cando estaba na oposición, asinaba a finais do ano 2008 en plena crise unha iniciativa parlamentar que dicía textualmente: "Somos conscientes que a capacidade de incidir do goberno da Xunta no desenvolvemento das súas competencias en materia laboral son o primeiro e máis importante paso a dar na loita contra a precariedade e o desemprego". Mais agora debeu esquecer que as políticas activas de emprego, é dicir, a promoción do emprego e a formación profesional ocupacional, son da súa competencia.

Se as cifras de paro son preocupantes, aínda é máis a desprotección dos parados e paradas. Con dados oficiais do mes de Abril, en Galiza tiñamos máis de 77.000 persoas sen ningún tipo de protección, o que supón o 33% de persoas en paro, cando no Estado esta situación dáse no 24% destas persoas.

Asemade, e como unha consecuencia negativa máis dos baixos salarios que temos, a prestación contributiva que se cobra en Galiza é de 803 euros/mes de media -unha das máis baixas do Estado- engadíndose outro último dado negativo: nun ano, o subsidio de desemprego pasou de 43.620 persoas a 71.648, cun incremento do 64%; debido fundamentalmente á posta en funcionamento do denominado Programa Temporal de Protección por Desemprego e Inserción (Prodi), que supón 420 euros/mes, que foi aprobado o pasado mes de agosto polo Goberno do Estado e que, agora, dentro das drásticas medidas de recortes sociais non fica claro que vaia ter continuidade; co que se agravaría a desprotección das traballadoras e traballadores en situación de desemprego.

Por iso, nunha perspectiva realista a curto e medio prazo no que o paro non vai baixar (o que significará que un número moi importante de persoas que actualmente están en desemprego van ter moi difícil atopar un posto de traballo), deberíamos demandar un incremento das partidas económicas para a súa protección; máis aínda cando vemos como se facilitan desde o erario público miles de millóns para o sector financeiro, para as empresas de automoción ou para as eléctricas, entre outras. Permanecermos calados sería inadmisíbel perante a grave situación económica pola que están a pasar diariamente milleiros de galegos e galegas.

El TSXG ve legal que se puntúe el capital público en parques eólicos

2010-05-23T22:18:00.000+02:00

“O informe da asesoría considera como contrario á legalidade a participación pública no capital das empresas eólicas porque vulnera a Constitución (atenta contra a liberdade de empresa)”. Con este argumento la consellería de Economía e Industria, dirigida por Javier Guerra, procedió a anular el concurso eólico del bipartito, que concedió 2.325 megavatios de potencia en diciembre de 2008 y tenía en la participación pública un criterio de valoración de la adjudicación de parques eólicos. Ahora ese argumento ha sido desestimado por el Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) en dos sentencias a los recursos presentados por Endesa y Eurovento contra el bipartito.

En los recursos, ambas empresas energéticas cuestionan la validez del criterio de valoración de la participación pública en los proyectos empresariales eólicos presentados en base a la Orde del 22 de mayo de 2006, elaborada por la consellería de Innovación e Industria de la Xunta bipartita. Endesa considera que este criterio va en contra de un “sector liberalizado y sometido únicamente a autorización”, algo que según la compañía viola la Ley del Sector Eléctrico. Por su parte, Eurovento también señala que la entrada de capital público en los proyectos “contraviene lo dispuesto en la Ley del Sector Eléctrico”, “afecta a la libertad empresarial –recogida en el artículo 38 de la Constitución Española–” y porque se convierte “en determinante” para la admisión de las solicitudes presentadas.

DEFENSA DE BIPARTITO

En su defensa, el bipartito, además de considerar que la demanda llega fuera de tiempo, argumenta que la participación pública “se trata de un criterio de valoración, que no de admisión, de las solicitudes”, por lo que estima que no se puede considerar determinante para la autorización de los proyectos. Además, la consellería de Innovación e Industria indica que otras comunidades autónomas –como el País Vasco– “prevén criterios más intensos de participación y que resulta amparado en la Directiva 2003/44/CE”.

La Xunta bipartita considera que Eurovento “incurre en el error de considerar la previsión como una exigencia implícita de admisión”, es decir, que si no cumple ese criterio no se le concederá ningun parque, a lo que el letrado del anterior Gobierno gallego añade que ese criterio “en modo alguno se trataría de una reserva para el sector público de una actividad sometida a la libre iniciativa empresarial”. En su defensa también indica que el artículo 17.2 letra h) del Decreto 302/2001 permite que en las convocatorias anuales se establezcan “otros criterios de valoración”, motivo por el que el recurso “ha de ser desestimado” en este punto.

LOS EXPERTOS COINCIDEN

Las fuentes jurídicas consultadas explicaron que el TSXG “no ve motivo para el recurso” en lo referente a la supuesta ilegalidad de puntuar la participación pública en los proyectos empresariales eólicos. “Es un criterio que está en el reglamento, y no es eliminatorio. Además está bien aplicado y no fue determinante para que las compañías obtuvieran un autorización”, señalaron las mismas fuentes. “Si el criterio fuera en contra de la Constitución Española los demandantes podrían acudir al Tribunal Supremo, pero este criterio se enmarca en un reglamento autonómico y al ser valorativo no es ilegal”, añadieron. Los expertos jurídicos consultados apuntaron que las sentencias son “contrarias” al informe emitido el año pasado por la Asesoría Xurídica de la Xunta contra el concurso eólico del bipartito
Fonte xornal

Mina de Andalucita, un perigo para o Belelle

2010-05-14T20:14:00.001+02:00

O Bloque Nacionalista Galego de Neda, quere mostrar a súa preocupación polos prexuízos que para os veciños de Neda, pode ter a posta en funcionamento da explotación, de mineral, solictada pola empresa Picobello Andalucita .

A explotación que tería lugar, nunha zona de grande biodiversidade e altísimo nivel de valor ambiental, ten para os veciños de Neda, un segundo impacto, xa que a explotación desta mina afectaría gravemente ó Rio Belelle ( o Rego Cernadas, figura encadrado na cunca do Río Eume, sendo un dos dous regos mais importantes, que forman parte da cabeceira do Río Belelle).

Dende o BNG, pensamos, que a posta en funcionamento desta explotación de andalucita, non so afectaría á cantidade senón á calidade das augas dos río Belelle ( algo que foi pasado por alto nos informes de impacto ambiental), que son o subministro do 100% da auga pública do concello de Neda, así como tamén os veciños de A Capela e algúns de Ferrol, non so pola explotación senón pola entulleira e os lixiviados, etc

O BNG en Neda, vai presentar no concello un escrito, par que se fagan as alegación correspondentes, car a evitar, que a calidade das augas, das que están a disftutar os veciños de Neda, se vexa afectada pola contaminación de esta explotación, e que realmente non xerará a riqueza comparativa, cós prexuízos medioambientais e de salubridade que nos informes se reflicten.

Xuristas especializados detectan irregularidades no Plan de Ordenación do Litoral (POL)

2010-05-02T10:37:00.000+02:00

Xuristas especializados en Dereito Urbanístico advirten, nun informe encargado polo Instituto Galego de Estudos Europeos e Autonómicos (IGEA), da existencia de "irregularidades" no Plan de Ordenación do Litoral (POL) elaborado pola Xunta.
O informe está asinado por Enrique Sánchez Goyanes, doutor en Dereito, especializado en Dereito Urbanístico, presidente do Consello Asesor de Práctica Urbanística e profesor fundador e co-director do Máster de Desenvolvemento Sostible Urbano e Territorial da Universidade de Salamanca; e Ignacio Sanz Jusdado, avogado urbanista e máster en Urbanismo e Ordenación do Territorio, segundo informou o IGEA onte nun comunicado.
Ambos os dous expertos conclúen no seu informe, sinala a nota, que o documento Plan de Ordenación do Litoral que o Goberno autonómico enviou aos concellos "adoece dunha serie de irregularidades que, dende o punto de vista xurídico, o farían contrario a Dereito".
Trámites > Na súa análise, Sánchez Goyanes e Sanz Jusdado sinalan, entre outras cousas, que a Xunta comezou a tramitar este plan sen aprobar previamente unhas directrices de ordenación do territorio, co que "se vulnera o disposto na Lei de Ordenación do Territorio de Galicia".
Destacan, ademais, a "extralimitación" no POL arredor dos contidos e funcións que a Lei de Ordenación do Territorio fixa para este tipo de plans, así como, en opinión dos autores, a "insuficiente" regulación que o texto contén respecto á súa convivencia ou prevalencia cos plans urbanísticos municipais.
Sánchez Goyanes e Sanz Jusdado dubidan ademais de, o feito de que este plan lle furta aos concellos certas potestades sobre autorización de usos e actividades do chan".
En relación á devandita lei, os xuristas aprecian que o texto elaborado pola Consellería de Medio, Territorio e Infraestrutura se "extralimita" nos seus contidos, cunha "insuficiente" regulación respecto á súa convivencia cos plans urbanísticos municipais.
Unhas potestades, resaltan, que o POL "deixa en mans da Administración autonómica, e o fan, ademais, proporcionando á Xunta unha marxe de decisión discrecional", e que ambos os dous xuristas auguran que provocará "decisións arbitrarias e inxustas, inseguridade xurídica, e poñerá en dúbida o principio de igualdade".
Outra das irregularidades que detectan os xuristas autores do informe do IGEA é que o texto non contén o "imprescindible estudo económico e o documento que acredite a súa sostibilidade económica". Este feito, recordan, está a ser "sancionado sistematicamente polos tribunais coa nulidade destes plans", como xa aconteceu co Plan Insular de Ordenación Territorial de Lanzarote o pasado ano 2009 ou -no ámbito galego- co Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) de Gondomar no ano 2001.
Ademais, detectan a falta dun réxime transitorio necesario para regular a aplicación paulatina da nova normativa, de forma que flexibilice a aplicación das novas regras en situacións xa existentes, algo que ven como unha esixencia "de orde case constitucional".

O BNG non vota a favor dos orzamentos de Neda

2010-04-29T21:33:00.002+02:00

Bloque Nacionalista Galego,diante do debate de orzamentos do Concello de Neda gostarianos facer unha serie de consideracións e reflexións, con respecto aos mesmos:
1. Temos que facer crítica do talante demostrado, polos socios de goberno de Neda, ainda que teñen maioría absoluta para aprobar os orzamentos, calquera grupo político que se precie de democrático, sempre busca o consenso e mais que nada naqueles temas que son de grande importancia para o concello, como é o caso dos orzamentos.
2. Son unhos orzamentos, que se presentan tarde e así o reflicte o Interventor no seu informe
3. Son pouco creibles nos seus obxectivos, e así o da a entender o técnico, poñendo en dúbida a efectividade das medidas nel plasmadas
4. Non teñen en conta, e dada a situación económica actual , cuestións en te´rminos sociais, vivenda, escolas infantiseliminación de barreiras arquitéctonicas, etc.
5. Conta con inversión real mínima por parte da Administración Local, xa que a maioría procede de outras administración, Estado e Deputación
6. Teñen estes orzamentos un carácter privatizador total, contratacións asesorias urbaníticas ( non se xustifican dada a pouca construcción que en Neda existe ), empresa recollida lixo, etc
7. O que xa nos parece moito mais grave e un verdadeiro disparate son os mais de 120.000 € ( mais de 20 millóns de antiguas pts)para asitencias a órganos de goberno, dedicacións, gastos de viaxes e de representación.
Un concello como Neda, non se pode permitir tanto dispendio económico e menos nas circunstancias actuiais económicas e máxime cando están sin cubri necesidades básicas dos veciños do Concello, tales como a auga e a rede de sumidoiros en zonas de Anca a Cobeluda, etc
8. Non existindo ademais ningunha partida, que diga que vai cambiar de rumbo o que foi a política municipal ao longo destes 3 anos
Polo explicado dende o Bloque Nacionalista Galego, consideramos que non son os orzamentos que o Concello de Neda precisa.

VIA ALTA CAPACIDADE ENTRE NEDA ( AP-9) E S. SADURNIÑO(AG-64)

2010-04-22T23:10:00.000+02:00

Á iniciativa do BNG de Neda e a través das Parlamentarias do grupo Tareixa Táboas e Mª Luisa Bouza, en col do tema dos investimentos previstos e proxectos na “ Vía de alta capacidade entre Neda ( AP-9) e S. Sadurniño (AG-64)”, ben de dar resposta a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas e nela expón.
1º.- A Consellería ten previsto a construción dunha nova estrada de conexión entre a AP-9 ( enlace Neda e AG-64 ( enlace S. Sadurniño )
2º.- A nova estrada discorre integramente polo concello de Neda, non podendo determinar con exactitude os lugares por onde vai pasar, ata que se coñeza o proxecto de trazado.
3º.- Proxecto de trazado e impacto ambiental, están moi avanzados, polo que podería ser entragado antes do remate contractual, que está fixado para “ maio deste ano, posteriormente someterase a información pública e unha vez rematado o prazo de alegacións procederase á análise das mesmas, para continuar coa tramitación legalmente establecida, aprobación de proxecto, trámites expropiatorios para a dispoñibilidade de terreos, procedemento de adxudicación e inicio da obra.

GARZÓN

2010-04-21T15:56:00.001+02:00

Confeso que non simpatizo con Garzón. Quizais por non acreditar nos superhomes e, tampouco, por conseguinte, nos superxuices. Quizais por seguir pensando que a Audiencia Nacional é un tribunal de excepción, herdeiro do Tribunal de Orde Pública franquista que, como este, privilexia as razóns de Estado sobre as garantías e a razón xurídica. Baste lembrar os “macroprocesos” instruídos e xulgados pola AN, o caso “Egunkaria”, os clamorosos erros procedimentais que puxeron na rúa a notorios narcotraficantes ou o tratamento de favor que, goberne quen goberne, Emilio Botín adoita receber deste órgao xurisdicional. Así as cousas, o axuizamento de Garzón é indisociábel da degradación institucional que padecemos e que se manifesta con especial acuidade no poder xudicial. Deste ponto de vista Baltasar Garzón é vítima, sen dúbida, dun sistema degradado que el proprio axudou a construir.

Mais se tratando dun asunto complexo hai tamén, sen dúbida, outras perspectivas posíbeis. A perseguizón dos crimes de lesa humanidade cometidos polas ditaduras militares de Chile, Arxentina ou Guatemala e o establecimento do principio de xustiza universal – agora restrinxido na lei tras acordo entre PP e PSOE – reconciliáronme un algo con Garzón, por máis que sempre pensara que á parte de ollar cara os crimes cometidos polas ditaduras latinoamericanas conviña tamén ver de axuizar os perpetrados polo fascismo español. E tamén pode ser que para perseguir os crimes do franquismo houbese que anular previamente a Lei de Amnistía de 1977 formulando a correspondente cuestión de inconstitucionalidade. Proceso, por certo, que nos permitiría non só recuperar a memoria dos que deron a vida por defender as liberdades mais tamén revisar unha transición que, lonxe de ser modélica, segue a condicionar negativamente a democracia no Estado español. Porque, ao cabo, que diferenza hai entre a lei de amnistía española e as leis de ponto final de Arxentina ou Chile? Que é o que distingue os desaparecidos de Franco dos de Videla ou Pinochet? Porén esta non foi a liña seguida por Garzón: el preferíu non cuestionar a lei de amnistía e proceder pola vía, xuridicamente incerta e limitada, da imprescriptibilidade das desaparicións do franquismo.

En todo caso, e sexa como for, Garzón vai ser xulgado por perseguir os asasinatos e desaparicións da ditadura franquista. Por este e non por outros motivos. E vaino ser tras ser acusado por organizacións de estrema dereita, como “Falange Española” e “Manos Limpias” que actúan, como no caso do “Prestige”, como brazo armado do PP. É por iso que neste caso, só neste caso, apoiar a Garzón é apoiar a xustiza. Unha xustiza que, se fose de verdade, faría desaparecer a Audiencia Nacional e a anularía da Lei de Amnistía.

O BNG leva ao Parlamento a situación da Casilla de O Puntal

2010-04-18T10:03:00.002+02:00

c.carballeira
Cando van transcorridos preto de 2 anos dende que o Bloque Nacionalista Galego, presentara unha moción ao Pleno do Concello, para que a Casilla do Puntal pasara a Titularidade Municipal, moción aprobada por tódolos grupos con representación no concello e despois de realizadas varias preguntas en pleno para ver a situación na que se atopaban as conversas para a cesión do inmoble, nas que se nos contestou, primeiro que existía acordo, logo que tiña que pasar a Patrimonio, para a súa cesión, o certo é que a día de hoxe , nada se sabe da cesión da Casilla de O Puntal.
Por este motivo a Deputada do BNG Ana Luisa Bouza presentou no Parlamento Galego unha serie de preguntas.
. 1ª) Ten coñecemento o Goberno galego da demanda de cesión da chamada “Casilla do Puntal” realizada polo Concello de Neda?

2ª) Ten previsto o Goberno galego acceder a esta demanda, en qué plazos e en qué condicións?

3ª) Ten dado o Goberno galego resposta formal a esta demanda de cesión realizada polo Concello de Neda e en qué data?

Ao BNG e aos veciños e veciñas de O Puntal preocúpalles que non se esteña a acelerar a cesión deste local dada a situación de deterioro que ten sufrido a súa estrutura e a necesidade que teñen os habitantes desta zona por carecer de local de titularidade municipal para a realización de actividades tal e como teñen outras zonas do concello.

O Gúrtel na Galiza

2010-04-13T22:27:00.001+02:00

A Nosa Terra, debulla o informe

O Concurso eólico de Feijóo

2010-04-12T17:40:00.001+02:00

MANUEL MERA
O novo concurso da Xunta de Galiza para a adxudicación de potencia eólica favorece ás grandes empresas do sector, segundo coinciden practicamente todos os analistas. Non se trata dunha decisión illada, outro tanto sucede coa nova normativa urbanística, que legaliza inmobles e naves industriais sen licencia, e amplía as zonas para a construción industrial e de edificios a áreas adicadas a outros usos ou protexidas. Na sanidade pública hai proxectos para privatizar servizos en Vigo, Pontevedra e Ferrol. Contra estas medidas erguéronse moitas voces, e non só da oposición política, que cuestionan que se goberne en beneficio exclusivo da grande burguesía.
O tema eólico, no que está en xogo unha parte importante do sector enerxético galego do futuro, foi un dos cabalos de batalla nos que se baseou o programa electoral do presidente da Xunta. Os argumentos empregados polos populares, por exemplo a ilegalidade do concurso realizado polo bipartito, o tempo amosou que non tiñan ningunha base xurídica. En troques, agora, co novo proxecto en marcha, resulta evidente que os motivos de fondo, para unha oposición tan frontal, eran sobre todo económicos, por afectar negativamente o anterior concurso os intereses dos grandes grupos empresariais (que teñen moita incidencia política e nos medios de comunicación).
O problema de fundo non se dá só porque prime unha concepción neoliberal, que impide un reparto amplo entre os empresarios e máis ligado ao país do negocio eólico, senón que ademais, ao adiar a posta en marcha dos investimentos impediu que estes importantes recursos serviran para pular pola actividade económica produtiva, nun intre de crise tan aguda coma actual. O tempo pon a cada un no seu lugar, porén isto non evita que as consecuencias se paguen durante anos por todos e todas.

O Congreso do PT do Brasil

2010-04-04T11:24:00.003+02:00

Cando a desgana se vai apoderando dun, nestes días nos que o peso do ceo plomizo cae sobre nós, mentres o vento arrastra o son marcial dos tambores das procesións, achegándonos ao tempo estéticas que producen arrepíos pola súa reminiscencia Ku Klux Klan.

Cando a cuestión das caixas parecera non ter fin, entón, fago unha estratéxica fuxida en diagonal cara o Brasil, e o cuarto Congreso do Partido dos Traballadores, ao que tiven a grande honra de asistir, e a emoción de ver como todas e tódolos militantes unha vez rematado o plenario coreaban de pé a modo de samba PT, PT, PT, PT,... mentres a muller que dirixe o grupo de traballo dedicado a loitar contra o racismo no Brasil dime que o compromiso do PT é “unha loita, pero con alegría”.

Levo cavilando dende entón nesas palabras e en como outra maneira de gobernar é posíbel. Brasil lévanos ensinando como se fai o camiño nun país que era un dos máis inxustos do mundo, e que neste momento se proxecta como a quinta economía do planeta. As fondas transformacións realizadas desde un programa no polo oposto do neoliberalismo, desde esa esquerda utópica que en Europa parece esvaecerse na burocracia do propio sistema.

Mudanzas económicas, sociais, políticas e culturais feitas en tan só sete anos para facer do Brasil un país realmente máis democrático, solidario e soberano. A herdanza atopada polo Partido dos Traballadores era unha situación de décadas perdidas, produto da ditadura militar dos anos sesenta e as posteriores imposicións das políticas neoliberais na América Latina coas regras establecidas no chamado consenso de Washington en 1989, e que trouxeron da man un triste legado: inflación crecente, crise das divisas, parálise económica, desregulación dos mercados e redución do papel do Estado, deixando a un lado as cuestións sociais e os problemas históricos como a distribución da renda e polo tanto o incremento da pobreza.

Os Chicago Boys e as súas teorías ditando os criterios que obrigaban os países que precisaban emprésitos do FMI a desbaratar as súas economías elevando a miseria e o desemprego. Perante unha situación destas características o goberno de Lula tivo a valentía de dar unha viraxe de 180 graos nas políticas implementadas na América Latina, cunha proposta que lembra aquela frase do axedrecista neerlandés Max Euwe que dicía que a estratexia precisa de pensamento e a táctica da observación.

Hai que recoñecerlle ao PT esa intelixencia na implementación dun programa de esquerdas cando asumiu o poder cun grande apoio popular e unha grande incerteza e desconfianza por parte dos inversores financeiros, con fortes ataques na propia campaña do ano 2002.

Os primeiros pasos foron os de establecer os axustes macroeconómicos sólidos co fin de controlar a situación monetaria do país, agravada pola privatización dos bancos públicos estatais e federais (no ano 1990 a participación dos bancos públicos no total das operacions de crédito alcanzaba o 66%, fronte o 36% no ano 2002).

E velaí onde aparecen as medidas máis claramente revolucionarias, iniciativas que marcaron unha inflexión económica substancial no goberno do Partido dos Traballadores, o grande peso da Banca Pública que tivo como obxectivo principal en plena crise internacional dar unha resposta brasileira para evitar que esta contaminase o seu sistema financeiro, ao mesmo tempo que recuperaban o nivel de actividade económica rapidamente, aumentando a sua oferta de crédito un 33% entre setembro de 2008 e xullo de 2009 fronte ás privadas que incrementaron os emprésitos nun 4% e as insitucións estranxeiras un 1,5%.

Ao mesmo tempo que medraba a rede de protección social, o aumento do salario mínimo, así como o mantemento inalterado do seu programa de investimento. Amosando ao mundo como e posible construír un novo modelo de desenvolvemento cun único obxectivo: acadar un novo modelo de sociedade para todos, e non unha nación para uns poucos onde as maiorías sempre permanecen á marxe.

E vendo como a utopía, a loita con alegría e a valentía son posíbeis no Brasil, por que non aquí na Galiza? Hai moito que facer, precísase urxentemente dunha grande maioría política comprometida co país e co seu desenvolvemento económico e social, que dirixa o seu futuro para que este sexa mellor, como na letra da aquela canción de Toquinho, Aquarela:

“E o futuro é unha astronave

que tentamos pilotar

nao tem tempo

nem piedade

nem ten hora de chegar

sen pedir licença

muda a nosa vida”.
Tareixa Táboas coordenadora do BNG
Artg. XORNAL

Rumbo21 entrevistase co Xefe de Gabinete do Ministro de Fomento

2010-04-01T09:25:00.000+02:00

Aproveitando a visita de hoxe do ministro de fomento Pepe Blanco aos concellos de Ferrol e Fene, foron varios os actos que dende Rumbo 21 e o BNG de Fene leváronse a cabo para denunciar a necesidade do fin do veto.

Por parte de Rumbo 21, Jesús Varela, foi recibido polo xefe de gabinete do ministro no concello de Ferrol, despois de informarlle de que o ministro non o podería atender. Jesús nesa entrevista, plantexou tódalas preocupacións que temos na comarca pola situación de desemprego e ademáis que non se podía consentir que unha instalación como a de Fene poidese estar infrautilizada, todo moi ben explicado por Jesús.

No concello de Fene, varios políticos do BNG acompañados por moitos veciños, esperaron a chegada do ministro coa pancarta de Sabemos e queremos construir barcos, para lembrarlle novamente a preocupación e mal estar que existe nesta comarca polo nulo traballo que se está a facer dende a presidencia da Unión Europea para cambiar dunha vez por todas a situación de Astano. Aos berros de "O veto de Astano que o quiten este ano!", a demanda non pasou desapercibida, sendo o tema de comentario maioritario por parte de tódolos presentes, conseguindo dar un novo impulso a reivindicación.

Carlos Aymerich: “Núñez Feijóo usa os parados galegos para pavimentar a chegada de Rajoy ao poder”

2010-03-21T09:31:00.002+01:00

O nacionalista Carlos Aymerich liderou boa parte das críticas da oposición ao Goberno de Feijóo no recente Debate sobre o Estado da Autonomía. Cando xa se cumpriu o primeiro ano dos catro da lexislatura, o voceiro parlamentario do BNG considera que “queda demostrado que esta Xunta non está á altura do país”.

Que sensacións lle deixou o Debate?

A conclusión fundamental é que temos que cambiar o regulamento para evitar espectáculos como o dado coas resolucións. E logo o debate en si amosou a un Núñez Feijóo que fuxiu das contas, nunca falou do feito nos doce meses que leva na Xunta, o que é unha fuxida permanente cara diante, na que non se cumpre o prometido pero se anuncian novos plans que seguramente tampouco se cumprirán.

Na primeira xornada do Debate fíxose visible certa crítica conxunta de Bloque e PSOE, como representando unha alternativa. Pero no día das resolucións xa volveron algunhas divisións.

Eu teño falado con moitos amigos do PSOE de que o Bloque non pode facer toda a oposición el só. Nas resolucións fálase de xeometría variable, e Feijóo está cómodo no medio da roda, pactando con uns as caixas e cos outros o territorio e a demografía. Pero nas caixas non hai un pacto, hai unha lei do BNG que foi apoiada polo PP. Eu xa dixen no debate que Feijóo é o responsable do que suceda agora. O que non pode facer é culpar a outros da súa falta de habilidade ou de firmeza. Neste país xa imos fartos de culpabilidades colectivas. Cando vetou o Estatuto tamén dixo que a culpa era de todos e non, era súa. E se o das caixas fracasa será porque non pon toda a carne no asador, non recorre o FROB nin ten a forza suficiente dentro do seu partido para cambiar a opinión do PP estatal, que é a mesma que a do PSOE, a favor dun reparto do mapa financeiro en dúas grandes áreas de influencia, unha para cada partido. Feijóo ten que pasar das palabras aos feitos. O que si nos sorprendeu máis foi o pacto polo territorio. Estes días temos en Barreiros o que significa ese pacto, que envía a mensaxe de que se pode construír ilegalmente en terreo rústico, que non vai haber sancións.

Vai dar batalla co territorio o Bloque ao mesmo nivel que coas caixas?

O BNG está para defender este país e se non o facemos sobramos, porque para esnaquizalo hai outros, mellores que nós niso. Nós non temos unha versión idílica do territorio nin pensamos que non hai que facer nada de nada, nós estamos porque haxa desenvolvemento e industria, pero dentro dun desenvolvemento racional do territorio, con respecto absoluto polo medio ambiente. O que non pode ser é que esa ordenación comece polo tellado. Se xa existe moita dispersión na poboación teremos que mirar de non aumentala, e a reforma que pactaron PP e PSOE por exemplo non axuda a ese propósito. Fan unha reforma exprés da Lei do Solo para legalizar todos os desmáns que Feijóo permitiu cando era conselleiro, cos Gobernos de Fraga. A este paso, cando haxa directrices da ordenación do territorio xa non vai haber territorio que ordenar. Constatamos que hai unha política moi lesiva para o país, claramente inspirada polo PP e por Agustín Hernández, que é o representante dos promotores e dos grandes construtores no Goberno. E agora o PSOE avala iso, e eu o lamento, porque así volve aos anos do sindicato de alcaldes e de seguir as ordes de Madrid, como nos tempos de Francisco Vázquez. Así vai ser difícil presentar unha alternativa ao PP.

Foi iluso o BNG coas caixas?

Non, sempre fomos conscientes de que isto era un tema complicado, consensuado por PP e PSOE en Madrid, que queren centralizar o poder financeiro e acabar convertendo as caixas en bancos. Iso non é fácil movelo. O que me pregunto é porque o PSOE pacta co PP por Cajamadrid, asumindo que ese era un tema central, pero en Galiza non, o que merece unha explicación, como merece unha explicación que Feijóo non se decida a aplicar a lei, non está actuando de acordo co mandato parlamentario segundo o cal ten que impugnar o FROB. E tamén ten que facerse respectar en Madrid e para iso ten que respectar primeiro a Galiza, o que non se consegue desprezando a lingua ou o autogoberno ou máis preocupado no que din os foros madrileños que no que lle ocorre aos galegos.

No Debate, Feijóo traduciu a Castelao pero definiuse como “galeguista”. Hai unha perversión do diccionario?

Isto lembra á neolingua da que fala Orwell en 1984. Eliminan os libros de texto gratis pero lle chaman gratuidade solidaria cando é todo o contrario; eliminan os servizos públicos e lle chaman austeridade; incrementan a débeda e lle chaman saneamento; atacan a lingua, a cultura e a identidade galega e falan de equilibrio e cordialidade. Feijóo usa os problemas dos galegos e os nosos parados para pavimentar a chegada do PP ao poder en Madrid. Logo di iso da Galiza global e debe referirse á subvención para que Caramelo envíe a China a súa produción. Isto é o que temos.

Seguen firmes en contra do decreto do galego do PP malia que agora é defendido como “equilibrado”.

O 50-50 que propoñen non é o equilibrio que sinala o Plan de Normalización, que fai referencia a un mínimo da metade do horario lectivo. Agora haberá un 50% excluídos os idiomas. E logo, ese suposto equilibrio ata se podería aceptar se houbese tamén equilibrio nos medios de comunicación, nas relacións comerciais, na administración, nos outros aspectos da vida, porque un non se socializa só na escola. Pero a escola está para correxir os desequilibrios. Se na sociedade hai unha desigualdade evidente entre galego e castelán iso non se vai solucionar cun falso equilibrio na escola. Tratar como iguais aos que non o son tamén é discriminar. E hai máis temas moi graves. En infantil, un neno nun entorno castelán falante non vai ter ningún contacto co galego na escola e seguramente tampouco na vida diaria. Iso é equilibrio? Pero é que ademais, logo está iso de escoller a lingua na que falan ao profesor. Nunca houbo ningún problema por iso, pero o normal en termos pedagóxicos é que se faga o exame no idioma no que se imparte. Todo isto non é algo que só diga o BNG. Feijóo cometeu un erro de cálculo, xa levou tres avisos e agora está só, porque defendendo a lingua está tamén o PSOE, nunha postura que o honra, está a Real Academia, está o Consello da Cultura, están os colexios relixiosos concertados, están as asociacións de renovación pedagóxica, os sindicatos, todo o mundo menos Feijóo, Galicia Bilingüe e Rosa Díez, que están no outro lado.

A reforma do Estatuto é unha causa perdida nesta lexislatura?

Non, non renunciamos a que esta lexislatura poda ser a do Estatuto, pero estamos no de sempre, que Estatuto? Feijóo xa o vetou unha vez e agora é o responsable de que teñamos un financiamento inxusto, xa que non regulamos eses mínimos como si fixo por exemplo Cataluña. E agora Feijóo segue no de sempre: xa o plantexaremos cando saia a sentenza do Estatut. El chegou a dicir que a reforma do Estatuto galego era imprescindíbel en termos políticos, pero chegou Rajoy, dixo que non é unha prioridade para Galiza e todo pasou a mellor vida. O BNG ten claro que quere un Estatuto para crecer, que manteña o noso estatus gañado hai trinta anos, xunto a Euskadi e Cataluña e iso significa que o texto ten que recoñecer o noso feito nacional, ten que recoñecer o dereito a uns servizos sociais públicos, porque para iso vale un Estatuto tamén. Tería que blindar as nosas competencias e tamén igualar a nivel legal a galego e castelán, como pediu o propio Xesús Palmou en Xornal, para que os que falamos galego teñamos os mesmos dereitos que os que falan castelán, algo que agora non ocorre.

Os tres grupos veñen de asinar unha resolución para loitar contra a crise. Porén, este tipo de acordos adoitan xerar moito escepticismo.

Eu tamén son bastante escéptico sobre este tipo de resolucións porque no discurso de investidura Feijóo prometeu trinta plans e non fixo ningún. El queixábase de que no último ano do bipartito medrara o paro en 15.000 persoas, e agora con el foi o dobre, 30.000. E non di nada sobre o que vai facer para atallar esta sangría. Isto debemos de cambialo, porque aprobar resolucións sen que haxa logo un mecanismo de seguimento e cumprimento non avanza nada. Pero tamén é moi chusca esta que aprobaron sobre o impulso demográfico.

Fraga dicía que os galegos tiñan que poñerse a facer fillos.

Eu prefiro o que dicía John Kenneth Galbraith cando Ronald Reagan quixo adornar a súa política neoliberal dicindo que había que defender as familias e este contestoulle que se preocupara de ofrecer uns bos servizos públicos, unha boa educación, unha boa sanidade, que se hai iso as familias xa se defenden soas e farán os fillos que queiran. E agora, o PP fala de impulso demográfico cando pecha galescolas, non abre centros de día... cun desemprego e unha precariedade laboral con cara de muller nova. De este xeito cal vai ser o impulso demográfico? Cando Fraga falara daquilo, cun discurso terrible que viña a dicir algo así como que cando as mulleres se liberan deixan de facer fillos, se creara un equipo de traballo e elaborara un informe que logo o PP non aprobou porque falaba precisamente diso, da necesidade de incrementar os servizos públicos para mellorar a demografía.

Vaise manter a tensión deste primeiro ano o resto da lexislatura?

Creo que Feijóo desperdiciou a cuarta parte do seu mandato dividindo ao país, e este non era un ano calquera, é o único que tiña sen eleccións. E nun ano que é o primeiro, o de maior enerxía, sen comicios, que pode ser o máis propicio para introducir acordos e propostas constatamos que o que fixo foi un desperdicio...ada indica que o ano que vén, con municipais, vaia baixar o diapasón, máis ben todo o contrario. Ademais, Feijóo chegou como o gran pacificador, o que ía domar e castrar ao sector da boina e logo a Galiza. E vemos como un ano despois, as augas dentro do PPdeG non baixan tan calmas e na sociedade galega hai moita máis contestación da que esperaba. Porque ademais Feijóo tolera escándalos democráticos como as prácticas dos Baltar en Ourense ou as de Louzán en Pontevedra, coas súas mocións de censura con tránsfugas.

As municipais están preto.

Estamos traballando para melloren resultados e para ter un BNG que poida aproveitar ese sentimento de orfandade que teñen agora moitos votantes do PSOE que non se recoñecen con este PSOE de Pachi Vázquez, que pacta legalizar todas as desfeitas urbanísticas. Hai moita xente que empeza a mirar para o BNG e temos que facernos merecedores da súa confianza.

Por iso o BNG non celebrará asemblea este ano?

Nós (a corrente Máis Galiza) cando falabamos dunha asemblea antes da municipais sempre dixemos para que a queríamos e como a queríamos. Agora, cando aínda non pasou un ano da anterior, se non chegamos a ela cun mínimo de consenso previo podería ser moi negativo. Queríamos unha asemblea que servise para proxectar un BNG unido e pechase as feridas da última, pero non unha de confrontación ás portas dunhas municipais nas que o Bloque se xoga moito, incrementar a presenza nos concellos pero algo máis.

Que é ese “algo máis” que se xoga o BNG nas locais?

Pois que o Bloque poida saír das municipais con forzas para botar a Feijóo da Xunta

POLA ABOLICIÓN DO 8 DE MARZO: DÍA INTERNACIONAL DA MULLER TRABALLADORA

2010-03-07T10:09:00.000+01:00

O título deste artigo é coma aquel anuncio que dicía “cervexa gratis” e despois aclaraba: “agora que captei a súa atención…” Dende sempre as mulleres estivemos obrigadas a captar a atención sobre os nosos problemas, inquedanzas, sentimentos… O mundo masculino céntrao todo e, ás veces, chega un punto no que a pretendida igualdade se refire a “converterse” nun home. Un compañeiro meu dicíame hai un tempo: “Sodes iguais que os homes? E pensaredes que sodes gran cousa!”. Pois aquí está a diferenza. Nin somos homes nin queremos selo. A nosa loita é pola posibilidade de decidir en igualdade de condicións o que queremos ser, no que queremos traballar, o que queremos estudar…, sen esquecer o que nos fai diferentes pero non desiguais.
A conmemoración do 8 de marzo como Día Internacional da Muller Traballadora ten unha orixe algo controvertida pero non radica nun acontecemento illado, senón que debemos situalo nun contexto histórico e ideolóxico moito máis amplo. A comezos do século XX, moitas mulleres incorporáronse ao traballo nas fábricas nunhas condicións moi duras: xornadas laborais moi longas, de doce e máis horas, recibindo salarios inferiores aos dos homes. A medida que as mulleres se ían incorporando ao mundo laboral, facíase máis evidente que aquela situación non era xusta, e pouco a pouco comenzaron a organizarse. Sóense tomar como referencia dous feitos. Por unha banda, a protesta das traballadoras da fábrica téxtil Cotton de Nova York que rematou con 129 mulleres mortas e, por outra, a decisión da líder do movemento alemán de mulleres socialistas, Clara Zetkin, de converter esta celebración nunha festividade. Estes son dous feitos puntuais pero o 8 de marzo é unha xornada de reflexión sobre o longo camiño que as mulleres tiveron que percorrer para ver recoñecidos os seus dereitos.
O obxectivo final da igualdade aínda non se conseguiu, e para elo simplemente temos que remitirnos aos datos de desemprego, horas de traballo dentro do fogar e fóra del, posición laboral, soldos, abusos, agresións, etc. Aínda queda moito por facer e hai marxe para mellorar o apoio ás familias no ámbito salarial, fiscal e educativo: equiparación salarial, mellorar as prestacións fiscais por fillos, ampliar a educación gratuíta aos cero anos para favorecer a incorporación da muller ao traballo... As conquistas foron moitas pero queda dabondo por facer. Nos momentos de crise económica as mulleres seguimos a ser as máis prexudicadas. Un dos primeiros prexuízos que se causa ás mulleres no relativo ao emprego é non considerar como “traballo” a cantidade de horas e esforzo adicado ao coidado da casa e da familia. Son maioritariamente mulleres as que levan a cabo ese traballo sen que o seu labor sexa recoñecido socialmente nin valorado economicamente. Tamén cando consideramos o traballo remunerado vemos que son as mulleres as que sofren unha taxa máis elevada de paro, de temporalidade e inestabilidade no emprego, de xornadas a tempo parcial, de menores salarios, etc. Os últimos datos do paro amosan un desemprego de 107.613 homes fronte a 124. 015 mulleres na Galiza (datos do Servizo Público de Emprego Estatal para xaneiro de 2010).
Cómpre preguntarse como actúan fronte a este panorama as institucións e as leis. A resposta é que as leis prohiben a discriminación das mulleres con carácter xeral e, concretamente, no emprego alomenos en teoría. Mais isto non é suficiente, precísanse actuacións coordinadas a diferentes niveis. Un dos aspectos a miúdo esquecido é o da educación.
Toda a poboación pasa pola escola e esta debe transmitir os valores compartidos tendentes á defensa da non discriminación, a paz e a convivencia. As administracións educativas, profesorado, ANPAS… deben establecer como obxectivo prioritario o fomento da igualdade real entre homes e mulleres, fomentando a coeducación, a valorización do femenino, facendo desaparecer a segregación por sexos, facilitando o acceso das mulleres aos estudos tradicionalmente masculinos, facendo visibles as mulleres que fixeron historia no literario, no científico, no deportivo… Sinxelamente amosar en igualdade de condicións a homes e mulleres. Se conseguimos levar a cabo esta tarefa compartida, estaremos a camiñar cara a unha igualdade real e interiorizada na que as nosas cidadás e cidadáns se comporten como tales e camiñen cara unha sociedade na que o primeiro sexa a xustiza social.
(*) Jéssica Fernández Polo é responsable de Muller Galiza Nova Ferrolterra

O BNG denuncia 'marxinación' nos informativos da TVE

2010-03-02T17:47:00.000+01:00

O deputado nacionalista galego considera demostrado "que nos últimos meses, no canto de ofrecer unha información plural de todas as forzas do arco parlamentario", TVE "marxina" as formacións que, como o BNG, "son nacionalistas e non dan soporte ao Goberno".

Como exemplo "dunha liña informativa sectaria que atenta contra o dereito dos cidadáns a unha información plural, contrastada e veraz", Jorquera salienta o debate do Congreso sobre a situación económica, do pasado 17 de febreiro. Segundo denuncia, non se informou da intervención do portavoz do BNG, pero "si doutros partidos do grupo mixto como Coalición Canaria ou UPyD", con menos representación.

Estas mesmas circunstancias repetiuse na reunión entre o Goberno central e os distintos partidos políticos celebrada o pasado 25 de febreiro para impulsar un pacto de Estado contra a crise, onde na comparecencia posterior "o representante do BNG foi de novo excluído no informativo de mediodía de TVE, e non así con UPyD ou CC", segundo indica a formación frontista.

Francisco Jorquera estima "canto menos curioso" o criterio dos directores de TVE, xa que, tanto nun caso como noutro, o BNG é a forza política con máis representación: "209.042 votos nas últimas eleccións xerais fronte aos 164.255 de Coalición Canaria e dous deputados fronte a unha deputada de UPyD".

Gobernar ou ter poder

2010-03-01T16:37:00.000+01:00

Puidérase pensar que o exercicio de goberno leva ineludiblemente aparellada a posesión democrática do poder. Ou que ostentar o poder só ten sentido se se utiliza para exercer democraticamente os labores de goberno. Dende o meu punto de vista, a historia recente do país e o primeiro ano de goberno do señor Feijóo, amosan que non sempre se cumpre a lóxica da norma.

Galiza tivo entre xuño de 2005 e marzo de 2009 un goberno disposto a gobernar ou, o que é o mesmo, un goberno disposto a tomar decisións en función do proxecto que ofrecera aos cidadáns. As medidas de protección do litoral e de freo da degradación urbanística, o aumento exponencial do investimento en educación e a gratuidade dos libros de texto, a construción dunha rede pública de servizos sociais e de organismos estables de colaboración coma o Consorcio, a nova ordenación dos aproveitamentos enerxéticos eólicos, a Lei do Banco de Terras, o Plan Sectorial de Vivenda Protexida, o Decreto do Hábitat, as Seleccións Deportivas Galegas, as Galescolas,… Todas elas, xunto coas accións promovidas no ámbito sanitario, na promoción do emprego ou na defensa da nosa identidade cultural, provocaron transformacións positivas no país, en coherencia co programa de cambio ofertado á cidadanía. Houbo equivocacións, como é normal, pero sobre todo houbo goberno.

O bipartito gobernou, pero o bipartito non ostentou o poder. O poder nunha sociedade avanzada está repartido entre diferentes estamentos (non todos elexidos democraticamente) e, en termos políticos, osténtao aquel que é capaz de impor a súa interpretación da realidade no día a día. Esa capacidade sempre estivo en mans do Partido Popular, non só pola súa fortaleza política e social, senón sobre todo, pola súas articulacións económicas, financieiras e mediáticas. O PP usou o seu poder para impor a apreciación interesada dun Goberno galego causante da crise, despilfarrador e dividido. Un debuxo falseado da realidade que se abriu paso tamén pola incapacidade de PSOE e BNG para facer unha lectura acaída da situación política e enfrontarse a ela. Así, trala campaña máis sucia da historia da democracia, o PP chegou democraticamente ao goberno. Pero chegou para ocupalo non para exercelo. Porque non se pode chamar gobernar a destruír o feito por outros sen aportar proxectos alternativos de futuro (non podemos esquecer que a saña con que se ten empregado Feijóo na privatización dos centros de día do Consorcio ou na desaparición das Galescolas vai acompañada duns orzamentos nos que se consignan cero euros para novas instalaciónns de benestar ou educación infantil). Porque a política urbanística de “ti vai facendo”, tan extendida no mundo municipal, e agora abrazada tamén pola Xunta, pode recibir aplausos tan populistas como efímeros. Pero iso non é gobernar, é mentir botándolle a culpa dos nosos males urbanísticos ás medidas de protección postas en marcha nos últimos tres anos e medio, no canto de atribuírllas a desregularización e abandono dos vinte anos anteriores. Porque o vitimismo chorón pode servir para tentar xustificar a falla de avances no noso autogoberno, pero non pode ocultar a falla total de estratexia gubernamental en relación coa Administración do Estado, que se pretende agochar botándolle a culpa de todo a Madrid, nun enfrontamento tan pueril como inútil. Teñen o poder pero non gobernan, nin toman decisións, nin saben en que dirección tomalas. Con todo, teñen poder económico, financieiro e mediático para ir tirando, e mesmo, ás veces, permítense o luxo de facer exactamente o contrario do que prometían, pasando de abrazar o ultraliberalismo financeiro máis ramplón a defender a intervención pública nas caixas. E ao mesmo tempo que en Madrid organizan o reparto do control das entidades de aforro entre as forzas políticas estatais, aquí intentan convencernos dun galeguismo financeiro que polo visto non ten o seu referente no Parlamento Galego senón… no andaluz!

Nunha cousa si cumpriu Feijóo: dixo no seu discurso de investidura que traballaría para conseguir “a unión de todos os galegos en torno a unha idea conxunta e compartida do país que queremos”. A súa cruzada en contra do galego rompendo os fráxiles consensos nesta materia serviu para que aflorara dende a pluralidade unha inmensa unidade cidadá en defensa do noso idioma e da nosa identidade. Quizáis, despois dun ano, ao señor Feijóo xa non lle funcionen tan ben os resortes institucionais, políticos, financieiros e mediáticos para impor a súa interpretación da realidade. E ese é o primeiro paso para perder o poder. O goberno nin o exercen nin o queren.

Orgulloso do Galego

2010-02-22T22:50:00.001+01:00

Martiño Rivas, Belén Regueira, Antón Reixa, Susana Seivane, Luís Tosar e María Castro están orgullos@s do galego ao 100%. Campaña "Orgullos@s do noso, orgullos@s do galego" da Coordinadora Galega de ENDL. Comparte e difunde.

O Circo do Capitalismo

2010-02-21T12:48:00.000+01:00

Aínda coa adrenalina liberada no descenso polo tobogán de xaneiro, perante a situación de alerta polo perigo detectado no descenso de ingresos nas contas públicas estatais, e que xa tivo a sua primeira consecuencia co anuncio dun forte recorte no gasto público, e o presumible saqueo do sistema de pensións.

Nós mentres, aquí no noso país, na Galiza que algúns comezaron a desdebuxar tentando agochar o propio, entramos de cheo no entroido, nas máscaras dos vergalleiros, dos boteiros, dos felos, das tradicións acumuladas durante séculos. Máscaras para meter medo, para baterlle aos veciños, máscaras nun país no que hai que comezar a desenmascarar ao propio goberno. Pero, cal é a máscara deste goberno do P&P? Pois non é outra que a do cinismo e a irresponsabilidade, porque mentres concentran as súas forzas na batalla por derrubar a nosa dignidade colectiva, tentando ferir de morte a propia lingua, ou facendo escaramuzas coa cuestión das caixas galegas, unha pantasma percorre Galiza, un verdadeiro terremoto o da crise económica que fai tremer os cidadáns galegos. De iso non se ocupan, para que?, atallar a crise non forma parte das suas prioridades de goberno.

Mentres tanto, si asistimos día tras día a sucesivas sesións do circo do capitalismo: ao peche de numerosas empresas galegas e ao drama de comprobar como cada día homes e mulleres ingresan nesas longas listas do paro, coa inquedanza de non saber se este sistema lles permitirá algún día atopar de novo un posto de traballo. Pero malia esta traxedia social cotiá, a ousadía do mundo financeiro chega a raiar o amoral, anunciando aos catro ventos os grandes beneficios obtidos, e incluso algunha entidade ten a desvergoña de comunicar nos medios que de cada cinco créditos ICO solicitados, só concedeu un.

Barbaridades financeiras, estímulos públicos a un sistema en estado de shock, que incrementan o endebedamento dos mercados financeiros e a longa marcha cara taxas de desemprego crónicas no noso país. Todas elas non son cuestións que pareceran interesarlle a este goberno, un goberno cuxa inación podería resumirse no título daquela obra de Charles Bukowski: O capitán saíu xantar e os mariñeiros apropiáronse do barco.

Un presidente que non aporta ningunha solución, ningunha alternativa que non sexa continuar coa folla de ruta dun sistema neoliberal mercantilista que lle vai trazando o poder económico. Pero, aínda diría máis, incluso están a acelerar o proceso de privatizar o sector público cunha certa ansiedade, co fin de esnaquizalo, porque neste circo os mercados do capital teñen ademais o descaro de penalizar cando un Estado abanea e vanlle poñendo a ese risco de suspensión de pagos cualificacións, os temidos vereditos das axencias de rating –suprimindo “A”, ou mudando “+S” por “–S” na etiqueta de risco, ou incrementando o prezo dos chamados CDS (Credit Default Swaps). E mentres, aquí na Galiza estamos orfos de goberno xa que o que temos carece de altura política nun momento en que se precisan propostas feitas dende a responsabilidade e a valentía para mudar cara unha sociedade máis xusta, un goberno ausente no medio dunha crise económica que retratou con total crudeza o carácter asocial e insolidario de toda esta maquinaria neoliberal. Agóchase pola contra tras unha máscara que coma as do entroido mete medo, e vaille batendo a sociedade. Remataremos sendo como dicía Michael Moore o cineasta norteamericano, cando denunciaba o mimetismo de Europa coa peor cara dos Estados Unidos:

“Deixade de ser coma nós, a vosa sociedade vai sufrir se privatizades a sanidade ou retirades o diñeiro público da educación, porque entón seredes como a América das miñas películas”.
Artigo de Tarexa Táboas en Xornal

Entrevista a Coordinadora Nacional do BNG Tareixa Táboas

2010-02-08T16:36:00.001+01:00

TERESA TÁBOAS coordinadora da executiva nacional do bng e deputada autonómica
«O risco de escisión é un debate interesado para debilitar ao BNG»
A deputada nacionalista cre que a organización superou a situación de bicefalia da última asemblea e pide unidade para impulsar un proxecto ilusionante para o país

6/2/2010
Cando o BNG se fundaba como organización en Riazor, no ano 1982, ela estudaba cuarto de Arquitectura en México e debuxaba casiñas con tinta chinesa. Vinte e cinco anos despois, Teresa Táboas (Cidade de México, 1961) acabou debuxando a Lei de Vivenda e as Normas do Hábitat co Goberno bipartito galego do que formou parte. Arquitectura e política. Do Beariz do seu pai á cidade máis poboada do planeta. Esa dobre pertenza define á número dous do Bloque, que creceu educada en castelán, pero oíndo aos seus pais falar galego entre eles.
-¿Que fai vostede no BNG?
-E onde ía estar. Son nacionalista e galega.
-E moi atípica, viaxada, cunha posición acomodada...
-Pero o verdadeiro nacionalista é profundamente universal, o coñecemento doutras identidade reforza a propia.
-¿Como chegou ao Bloque?
-Os primeiros contactos foron cando colaborei no estudio de César Portela. Por alí pasaba Beiras con frecuencia, intercambiaban ideas, tiñan alí os seus debates cos que eu aprendía.
-¿Foi a admiración a Beiras?
-Si, claramente, o Colexio de Arquitectos de Galicia empezaba a súa andaina e había semente nova. A nosa arquitectura estaba moi vencellada a un pensamento social e político, que entendía este país, que quería buscar unha sociedade máis xusta a través do urbanismo e da composición dos espazos públicos e privativos.
-¿En que situación está agora mesmo o Bloque?
-É unha organización que sempre está en ebulición, e aí reside a súa riqueza. Sempre hai debate e propostas, nas asembleas, nos consellos...
-¿Cre que está disipado o risco dunha escisión?
-Debater e discrepar non é sinónimo de escisión, non se poden confundir as voces críticas coa ruptura, non podemos caer nese xogo, porque o risco de escisión é un debate interesado para debilitar ao BNG.
-¿Superouse o enfrontamento da última asemblea entre a UPG e os quintanistas?
-Sempre é posible o entendemento, pero para iso os actores deben deixar a un lado as cuestións persoais e as de grupo. Temos que estar xuntos como unha piña, porque o BNG ten que ser un proxecto político ilusionante para este país.
-Pero a imaxe foi de bicefalia, con Vázquez e Aymerich.
-Non existe bicefalia ningunha, temos un portavoz nacional da organización que é Guillerme Vázquez. E punto. E logo o BNG ten que ter voceiros nas Cámaras onde estea.
-¿Visualiza a Guillerme Vázquez de candidato á Xunta?
-Tradicionalmente, o portavoz nacional foi o candidato. Pero esa decisión terá que tomala a militancia cando toque, e non toca agora.
-¿Cre que Aymerich podería entón ter algunha opción?
-Carlos Aymerich é o portavoz parlamentario. Ese é o papel que ten agora mesmo, e ningún outro.
«Puido haber erros en certas decisións do bipartito, pero nós non fomos á Xunta a crear redes clientelares»
Respecto a posibles equivocacións no seu paso pola Xunta, di que «non é tanto a percepción de ter fallado, como algúns sensabores que quedaron».
-¿Por exemplo?
-Quizais o principal fora a oposición virulenta que fixeron algúns construtores contra as Normas do Hábitat ou plan sectorial de vivenda co que buscabamos a utopía de facer espazos urbanos amplos, máis agradables para vivir.
-Son tempos para o pragmatismo máis que para a utopía.
-Pois é importante a utopía na política, e na vida. Galeano dicía que a utopía servía para camiñar, para dar pasos e acadar horizontes. A nós valeunos para chegar ás Normas do Hábitat e acabar coa trapallada de 1992.
-¿Teme que se poda derrogar ou revisar todo iso?
-Non. Poderán modificar ou matizar o que queiran en favor da especulación, pero vai quedar constancia de que foi posible facer outro urbanismo.
-¿Non cre que dende algunhas parcelas do Goberno o BNG actuou con certa soberbia?
-Non, traballouse coa ilusión de facer cambios rápidos e quizais algunhas cousas non se explicaron ben.
-Bailes cos maiores, carretaxes a mítines. O propio Touriño dixo que o Bloque tentou crear unha rede clientelar.
-Puido haber algún erro en certas decisións, pero os nacionalistas non fomos á Xunta a crear redes clientelares. Non se pode confundir o que puido ser algunha actitude persoal reprobable coa colectiva.
-¿Vostede tampouco leu o informe sobre as caixas do instituto que dirixe Quintana?
-Non tiven esa curiosidade.
-Pois desaconsella a fusión que reclama o Bloque.
-Xa, pero o IGEA non é o Bloque, aínda que estea presidido polo anterior portavoz nacional.
-¿Como se garante a galeguidade das caixas?
-Como deputada, e como cidadá, son abertamente partidaria da fusión para ter unha caixa galega e forte, porque non podemos consentir que o noso crédito se decida en Madrid. Agora ben, agardamos que ninguén, especialmente o presidente da Xunta, estea xogando con cartas agochadas.
-¿Beiras ou Paco Rodríguez?
-Representan visións distintas, pero comparten a lealdade ao BNG e o amor ao país.
-¿Mellor nacionalismo ou galeguismo?
-Nacionalismo, sen dúbida.
-¿Galicia ou México?
-Iso é como preguntarlle a un neno se papá ou mamá. Os dous. Un é o meu país, outra a terra de oportunidades.
-¿BNG ou Máis BNG?
-Sempre BNG.

Vilariño de Conso (PP) vota en contra do decreto

2010-02-01T15:57:00.000+01:00

Este concello ourensán, cuxo alcalde é do Partido Popular, aprobou por unanimidade a moción impulsada polo BNG na que se demanda a retirada do decreto. Tamén insta a Xunta a que cumpra as súas obrigas estatutarias de normalización da lingua propia de Galiza e se lle pide taxativamente ao Goberno galego que retorne ao consenso político e social que ficou consagrado tanto na Lei de Normalización Lingüística como no decreto 124/2007, produto este último do Plano de Normalización Lingüística.

Esta iniciativa do BNG vaise debater no conxunto dos concellos galegos e nela afírmase que “é unha agresión á dignidade da nosa cultura que haxa un goberno da Xunta de Galiza que maltrate e desprece a lingua propia do noso país”.

Dende o BNG criticamos a estética das novas marquesiñas da zona rural

2010-01-31T21:23:00.000+01:00

O BNG de Neda mostrou onte a súa desconformidade cos novos modelos de marquesiñas que se están a instalar na zona rural do municipio. Os nacionalista consideran que rompen todo tipo de estética, non so co ámbito, que tamén, mais cos mínimos canons de construción, representando ademais un perigo por carecer de visibilidade ante a aproximación dun automóbil». Ademais, a formación quere coñecer quen foi a persoa encargada de elaborar o proxecto: Preguntámonos que tipo de técnico, fixo vos proxectos destes novos modelos de marquesiñas de parada de bus nestas zonas rurais, aínda que sospeitamos que poidan ser dalgún político, metido a técnico na súa carreira frustrada cara ao deseño».
O Bloque tamén lamenta que aos veciños «se lles esixe acordes estéticos nas construción e máis non rural», mentres «ou Concello de Neda está a colocar este tipo de edificacións».

TEGA en Neda non apoia a Moción en contra do GALEGO

2010-01-24T21:27:00.002+01:00

No Pleno celebrado onte día 21, no Concello de Neda, entre os puntos da orde do día e por vía de urxencia o debateuse unha moción do Bloque Nacionalista Galego, moción na que entre os acordos ía :

1.Retirar o borrador do novo Decreto sobre o uso das linguas vehiculares no ensino, presentado o pasado día 30 de decembro diante da opinión pública.

2. Cumprir as obrigas estatutarias de normalización da lingua propia de Galiza en todos os planos da vida pública, de acordo co artigo 5 do Estatuto de Autonomía.

3. Retornar ao consenso político e social que se estabelece no marco normativo da Lei de Normalización Lingüística e no Decreto 124/2007, consecuencia do Plano de Normalización Lingüística aprobado por unanimidade das forzas parlamentares.
Logo do debate, pasando á votación. A moción quedou rexeitada , sendo 6 votos a favor dos grupos BNG, PSOE, E.U. e 6 votos en contra PP e TEGA, co voto de calidade do Alcalde Ignacio Cabezón
Ao Bloque Nacionalista Galego, sorprendeulle a posición contraditoria de TEGA de Neda con respecto á liña oficial tomada polos membros do seu grupo en Narón, concello no cal foi aprobada por tódolos grupos agás o PP, postura que demostra que a linea galeguista de TEGA non é tal, e que choca frontalmente coa linea ideolóxica plasmada nos seus estatutos.

País de sectarios/Sectarian's Country

2010-01-16T10:34:00.002+01:00

Éche asi. Galiza (Jacobsland ou Galicia, nomes more correctos) está inzada de sectarios e extremistas. Ben o indica o Linguist Political General Secretaryna defensa do rascuño do Decree que o Popular Party está a impulsar. Todos, agás o Popular Party e o seu environment, sectarios, e ademais extremistas. O nacionalismo, of course. BNG e CIG son xa coñecidos de vello pola súa intolerancia e pola defensa de principios ideolóxicos obsoletos: igualdade entre os countries, xustiza social, freedom para a nación. Con estes non se pode ir a ningures. A Mesa e a Plataforma Queremos Galego non son máis que a “talibanada” lingüística que pretende que o idioma galego (invading) desprace o spanish, lingua propia de Galiza. Para falar coas cow,para criar pig e actividades similares pode estar very well. Agora ben, para a education, administration, justice, cinema, health, newspapers ou economical transactions, evidentemente non vale este dialecto. Mais tamén o Consello da Cultura Galega e a Real Academia Galega son entidades nas que impera o fanatismo extremista. Ah! E o Consello de Europa e a Axencia Europea de Linguas Minorizadas cos seus informes sectarios. Por certo, tamén o resto dos sindicatos da education. E to take for granted, as organizacións estudantís, que como os Comités, son caldo de cultivo de radicais. E a Federación de ANPAS de Centros Públicos, eses also o son. Ou a Asociación Internacional de Estudos Galegos, too. E así até 600 organizations andentidades de diverso tipo. But, sobretodo, os thousand de women e men que se teñen manifestado, na defence do seu dialecto (galician) durante os últimos month. Eses son os worst.
Daquela, con who se pode to talk para negociar? Cos que non son sectarian, e teñen demostrado tolerant actitude nos últimos times. For example, a Asociación de Vítimas do Terrorismo (AVT), a Spanish Falange, ou o Popular Party, que teñen participado en manifestation (small, si, e con people de fóra de Galiza, mais manifestation), con dirixentes como Alfonso Rueda (ou wheel, dependendo de en que se fale, respectando a freedom de cadaquén), Carlos (Charles, Charly) Negreira (negrera, black ou similar, que ademais é friend de Millán Astray), ou Corina Porro (apelido que admite polisémicas posibilidades). Eles non son sectarian people, e poden to speak entre eles, e negociaren oDecree da Education xuntándose, poño por caso, nunha Blue Chicken. Así deeasy! E poden tamén chamar o judge of Alcorcón, o director da EGAP (que tivo a ben to send Nadal congratulations nun perfecto bilingüismo latin-spanish), and so on.
Confésome sectarian, como moitos outros. Por esa reason vaime resultarimpossible negociar nothing co Popular Party. E o próximo 21 de January estarei en Compostela, defendendo a exclusión dos two languages propios da Galiza (spanish e english) e a imposition dun strange dialecto: o galego. Somos así de raros neste sectarian country, nesta old nation que só aspira a ser ela mesma, e to build o seu futuro no idioma que pariu historicamente, que nos une e identifica.
a nosa terra

O BNG pregunta a Feijóo canto emprego xerará o seu apoio á rotativa de A Voz?

2010-01-15T17:16:00.004+01:00

O BNG, a través de Anxo Quintana, rexistrou unha pregunta no Parlamento de Galicia na que pide á Xunta, por escrito, as previsións de emprego que xerará co seu investimento de 2,2 millóns de euros na nova planta rotativa de La Voz de Galicia.

O pasado 5 de xaneiro, o Igape anunciou por medio dun comunicado o seu apoio ao proxecto, orzado en 22,15 millóns de euros. A subvención do organismo dependente da Consellería de Economía e Facenda, ?a fondo perdido? segundo os nacionalistas, cubrirá por tanto o 10% do investimento que acometerá o diario editado por Santiago Rey.

Ademais dos postos que a Xunta espera crear con leste ?millonario investimento?, o BNG demanda tamén ao Executivo ?a dotación económica total para ou ano 2010 dá partida orzamentaria que ou Igape utilizou para esta subvención?.

Por último, Quintana pregunta ao Goberno de Alberto Núñez Feijóo o seguinte: ?Cantas e cales empresas galegas solicitaron á Xunta axudas non ano 2009 con cargo a ese mesmo fondo, cales se lles concedeu e canto se lles concedeu??. En opinión do BNG, ?dada a crise económica que está a sufrir ou noso país, resulta fácil adiviñar ou gran número de empresas que saudarían poder contar cunha axuda como esta?.

AGASALLO DE REYES

A pregunta para a súa resposta escrita presentada por Quintana equipara a subvención á rotativa da Voz cun agasallo de Reyes para o diario con sede na Coruña. ?Ou día 5 de xaneiro, coincidindo coa chegada a Galiza dous Reis Meigos, a Consellaría de Industria e Economía facía pública en nota de prensa a concesión dunha subvención a fondo perdido de 2,2 millóns de euros á empresa Galicia Editorial?, apunta o nacionalista. ?A axuda, segundo a nota de prensa, vehiculízase a través do Igape dentro dun proceso de concorrencia non competitiva e sen publicidade?, engade Quintana.

Estas preguntas, entregadas na mesa do Parlamento de Galicia o martes, únense á proposición non de lei coa que os nacionalistas pretenden que a Cámara inste á Xunta a establecer un maior control sobre as axudas aos medios de comunicación privados.

Tal e como adiantou onte Xornal, os nacionalistas demandan ao Executivo autonómico unha orde específica e única de apoio ás empresas do sector que impulse a estabilidade laboral e as melloras empresariais. Quintana e Carlos Aymerich, os dous impulsores da proposición non de lei, pretenden que o texto se debata nun pleno parlamentario.

Na iniciativa, solicítase que a citada orde estea baseada ?na mellora técnica empresarial, na consecución dunha maior estabilidade e calidade laboral dúas profesionais dous medios e na promoción do noso idioma e cultura. Unha orde baseada na libre e pública concorrencia, así como na baremación xusta dúas proxectos presentados?.

Os nacionalistas demandan ademais que a Xunta, no prazo máximo dun mes, faga público ?ou número de exemplares que ou Goberno galego e vos seus organismos autónomos mercan a cada empresa editora?. Unha vez que coñeza os datos, o BNG trasladará á Cámara ?unha proposta obxectiva para a adquisición de exemplares?.

PACHI VÁZQUEZ

O secretario xeral dos socialistas galegos, Manuel Pachi Vázquez, manifestou onte, no transcurso dun Café de Redacción de Xornal de Galicia que se publicará integramente na edición do domingo, que nas axudas aos medios en Galicia, ninguén é inocente, incluídos nós. Pero nós non podemos voltar a fallar outra vez. Teriamos que ter cambiado as regras e non ou fixemos nin apuntamos maneiras?.

O Colexio de Xornalistas de Galicia, a través do seu decano Xosé Manuel Pereiro, apoia as peticións incluídas na proposición non de lei presentada polo BNG no Parlamento.
Xornal

Benvido, Mr. Marshall Plurilingüismo armónico

2010-01-13T16:25:00.000+01:00

Un pobo que non respéctese a se mesmo xamais conseguirá ser respectado polos demais. Un pobo que crea que a súa cultura propia é unha limitación, e que só é posible alcanzar a dignidade asimilándose a outros pobos e a outras culturas é un pobo disposto a asinar ou seu propio certificado de defunción. Todos vos pobos do mundo posúen as súas linguas propias. Pode darse ou caso de que un país posúa diferentes linguas faladas e recoñeza unha ou varias linguas oficiais na súa Constitución. Con todo sempre adoita quedar moi claro que as linguas faladas e as linguas oficiais son elementos constitutivos dá realidade histórica e cultural de cada pobo e cada país, razón pola cal han de estar dotadas de protección legal. A linguaxe é un elemento consubstancial dá natureza humana. Vos homes somos uns «animais que posuímos linguaxe», segundo dicía Aristóteles. Sen ela non seriamos verdadeiramente humanos. Con todo a linguaxe é, ademais dunha parte consubstancial de cada un de nós e dá nosa identidade persoal, un feito de natureza esencialmente social. Por esta razón, do mesmo xeito que se recoñecen dereitos ás colectividades, ademais de aos individuos, tamén pode falarse dá necesaria protección que han de posuír as linguas de cada comunidade política.
Vos seres humanos, como seres empalabrados que somos, vivimos, pensamos e expresámonos/expresámosnos dentro dunhas linguas que son indisociables dás comunidades nas que estamos social e politicamente integrados. Unhas comunidades que son as que nos garanten ou recoñecemento e ou gozo de todos vos nosos dereitos. E é por esta razón pola que non pódese afirmar que a elección dunha lingua na que falar ou na que ser escolarizado é unha opción totalmente libre, similar á elección de calquera produto nun mercado globalizado.
Dicía ou propio Aristóteles que «para vivir só hai que ser un animal ou un deus». Como non podemos ser nin unha destas cousas nin a outra, e como \ que vivir nunha comunidade política, teremos que estar dispostos a aceptar que as linguas faladas polas xentes desa comunidade na que vivimos, dá que tamén podemos marchar, son unhas linguas diferentes ás demais linguas do mundo. Aínda que nalgunhas desoutras linguas publíquese a maior parte dá ciencia e a cultura globais, ou aínda que sexan as predominantes non mundo dous negocios, ou poder político ou a diplomacia.
A Constitución Española recoñece que as linguas faladas e oficiais en Galicia son ou castelán e ou galego. Esas dúas linguas han de gozar de protección legal e ou seu uso e ou seu coñecemento son un dereito e un deber para todas as persoas que desexen vivir nesa comunidade.
Hai non mundo linguas como ou inglés que nos últimos anos conseguiron acaparar ou campo dás ciencias e que son de uso obrigado non mundo dous negocios. Ou coñecemento do inglés e outras linguas é fundamental para ser un científico e para desenvolverse en determinadas esferas internacionais. Non entanto iso non quere dicir que todos vos galegos deban saber falar inglés para desenvolverse non futuro non mercado laboral e moito menos para vivir en Galicia (un país non que dubido que máis que unha ínfima minoría do seu políticos teñan un bo dominio do inglés). Para traballar en Alemaña, agora e non futuro, seguirá sendo necesario falar alemán, en Francia ou francés e na China , ou maior e máis fabuloso mercado mundial, ou chinés. En ningún deses países -orgullosos dá súa identidade- deise nin dirase que ou inglés vaia ser unha lingua oficial.
É dubidosamente constitucional que un profesor teña que impartir a súa docencia en inglés en Galicia (posto que, pola mesma razón, nun futuro non moi afastado tería que facelo en chinés). Ou inglés, e outras linguas non faladas en Galicia, debe ser estudado a fondo, como a física, as matemáticas ou a historia, porque é unha materia básica do currículo. Con todo ou inglés non é, nin será nunca, unha lingua que na futura Galicia plurilingüe conviva harmoniosamente co galego e ou castelán nun novo paraíso do zapping lingüístico.
Ou excesivo ascenso do inglés non campo científico e ou retroceso doutras linguas esenciais nel, como ou alemán ou ou francés, así como a invasión do inglés nos medios de comunicación de masas, trae consigo un proceso de uniformización e empobrecemento do pensamento e a cultura en todo ou mundo, solidario coa imposición do dominio político e militar dúas EE.?UU. e a uniformización dous mercados mundiais, que só son unha pequena parte dá realidade histórica do noso planeta.
Cando vos nosos parlamentarios discutan en inglés «para ver se se lles entende», como dixo un parlamentario do PP que só debe entender ou castelán, entón será crible este novo modelo de trilingüismo paritario. Mentres tanto, vos que vivimos non mundo real sabemos que ese modelo non é máis que unha inviable cerimonia dá confusión, grazas á que se espera que non medio do máis absoluto fastío pais e alumnos decidan abandonar para sempre ou galego e consígase así que ou único idioma verdadeiramente cosmopolita en Galicia sexa de novo ou castelán.
JOSÉ CARLOS BERMEJO BARREIRA CATEDRÁTICO DE HISTORIA ANTIGA DÁ UNIVERSIDADE DE SANTIAGO DE COMPOSTELA
a voz

A loita trae os seus beneficios

2010-01-10T09:57:00.002+01:00

Logo de batallar durante varios meses para que a frecuencia do servizo de autobús ata O Puntal, en Neda, aumentase desde as dúas horas ata unha, os veciños desta parroquia tiveron a súa recompensa e dende o día 8 o Bus chega a O Puntal. Preto de corenta persoas reuníronse ás 18 horas deste venres no inicio da liña e subíronse ao vehículo que inaugurou durante todo o día o novo horario. Despois apeáronse á altura da casa consistorial e alí brindaron para celebrar a súa conquista.

Axudas a colectivos en risco de exclusión para poder dispoñer dun equipo sintonizador de TDT

2010-01-06T23:22:00.000+01:00

REQUISITOS PARA SOLICITAR UN EQUIPO SINTONIZADOR DE TDT
Pertencer ao menos a un dos colectivos beneficiarios do Plan:
• Ter 65 anos ou máis e unha dependencia recoñecida de nivel II ou III
• Ter un grao de discapacidade do 33% ou superior, constando como unha das súas discapacidades algunha de tipo auditivo ou visual
• Ter máis de 80 anos e vivir só ou soa, ou ben acompañado doutra persoa tamén maior de 80 anos
• Non ser beneficiario deste Plan de Actuacións de Apoio a través de Asociacións ou Comunidades Autónomas
ONDE DIRIXIRSE
Se considera que cumpre todos estes requisitos, debe acudir á Xefatura Provincial de Inspección de Telecomunicacións respectiva, que son as seguintes en Galiza:
•A Coruña. Rúa Ambrosio Feijóo s/n, 3º andar
•Lugo. Ronda da Muralla 131 baixo
•Ourense. Santo Domingo 64
•Pontevedra. Loureiro Crespo 7, 1º andar
Coa a seguinte documentación:
DOCUMENTACIÓN NECESARIA
• Formulario de Solicitude de entrega de equipo sintonizador para colectivos con risco de exclusión no proceso de transición á televisión dixital terrestre (TDT) asinado pola persoa beneficiaria Solicitud sintonizador. Formato PDF [220 Kb]
• Documento de Identidade da persoa beneficiaria.
• Documento no que conste o domicilio da persoa beneficiaria: Documento de Identidade, ou no seu defecto unha factura de auga, gas, electricidade, certificado de empadroamento, imposto ou taxa estatal, autonómica ou municipal.
• Orixinal e copia do documento que acredite a pertenza da persoa beneficiaria a un dos colectivos beneficiarios do plan.
• Grao de dependencia: documento acreditativo correspondente emitido pola Xunta de Galiza.
• Grao de discapacidade: documento acreditativo da condición de persoa con discapacidade visual ou auditiva e documento acreditativo dun grao de discapacidade total igual ou superior ao 33% emitido pola Xunta de Galiza ou Comunidade Autónoma correspondente.
• Persoa maior de 80 años que vive sola: no es necesario presentar ningún documento adicional, e unicamente es preciso firmar el formulario de solicitude en que se manifesta esta situación.
Se non é posíbel desprazarse e debe ir outra persoa na súa representación, a documentación que deberá aportar será a seguinte:
• Formulario de Solicitude de entrega de equipo sintonizador para colectivos con risco de exclusión no proceso de transición á televisión dixital terrestre (TDT) firmado pola persoa que o represente Solicitud sintonizador. Formato PDF [220 Kb]
• Orixinal ou fotocopia compulsada do Documento de Identidade da persoa beneficiaria
• Documento no que conste o domicilio da persoa beneficiaria: Documento de Identidade, ou no seu defecto unha factura de auga, gas, electricidade, certificado de empadroamento, imposto ou taxa estatal, autonómica ou municipal.
• Orixinal e copia do documento que acredite a pertenza da persoa beneficiaria a un dos colectivos beneficiarios do plan
• Autorización firmada para a recollida do equipo pola persoa que o represente Autorización. Formato PDF [122 Kb]
• Documento de Identidade da persoa que o represente
ONDE PODE OBTER MÁIS INFORMACIÓN
Para máis información, pódese contactar co Ministerio de Industria, Turismo e Comercio 901.201.004.

Os veciños do Puntal en Neda espectantes ante" a chegada" do Bus o día de Reis

2010-01-03T10:51:00.005+01:00

NEDA As empresas Arriva e Tranvías do Ferrol combinarán un servizo cada hora
16/12/2009
O conflito cos veciños do Puntal, en Neda, pola carencia dun servizo regular de transporte público está ás portas de atopar unha solución. Segundo o alcalde, Ignacio Cabezón, técnicos da Dirección Xeral de Transportes da Xunta confirmaron onte, durante unha reunión no edificio administrativo da praza de España, en Ferrol, que a partir do día 6 de xaneiro empezará a operar un novo servizo compartido polo que se duplicarán as frecuencias dos buses.
Segundo explicou onte o alcalde de Neda, será, nun primeiro momento, unha ruta que farán por igual as empresas Arriva e Tranvías do Ferrol. A primeira delas, pasa cada dúas horas por esa estrada en servizo intermunicipal, e ata a data, era o único recurso do que dispuñan os veciños sen vehículo propio para desprazarse. En lugar diso, desde xaneiro haberá un servizo cada hora, que completará a horas alternas a empresa que xa realiza a liña urbana 1-2 entre Ferrol e Neda.
Á reunión de onte asistiron tanto Cabezón como o concelleiro de Tráfico, Antonio Seijo, e ambos demandaron como un obxectivo a continuación da liña urbana «cada vinte minutos» ata a zona do Puntal. No entanto, o rexedor considerou viable a solución exposta pola Xunta, polo menos, «de momento».
A delegación municipal no encontro con representantes da Dirección Xeral de Transportes tamén se asegurou de que esa modificación non gravase as arcas locais, e o alcalde confirmou que serán as dúas empresas de autocares as que corran co custo engadido, mentres que o prezo do billete seguirá sendo bonificado dentro do plan metropolitano.
Ese anuncio supón que haberá buses circulando polo Puntal cada hora desde as dez da mañá ata as dez da noite, apuntou Ignacio Cabezón, quen tamén afirmou que o goberno municipal seguirá negociando coa Dirección Xeral de Transportes, que é o organismo da Xunta con competencias para aprobar as liñas de pasaxeiros en Galicia, a instauración definitiva do bus de Tranvías do Ferrol con frecuencia cada vinte minutos.
Presión veciñal
O anuncio non só responde ás xestións municipais ante a Administración autonómica, senón tamén á presión exercida polo colectivo de veciños do Puntal, que no mes de outubro protagonizaron o primeiro corte da estrada AC-115, que une Neda con Fene, para protestar pola situación dese núcleo nedense.
Desde a Xunta chegaron a anunciar a solución «experimental» de combinar as rutas das dúas empresas, e apuntaran a finais deste mes para a súa implantación. Os veciños, pola súa banda, deron o mes pasado unha tregua nas súas protestas ata o día 8 de xaneiro.la voz